Heiligenleven

De heilige Serafim van Sarov

De heilige Serafim werd in 1759 geboren in de stad Koersk. Van jongs af aan stond hij onder de bescherming van de allerheiligste Moeder Gods, die, toen hij negen jaar oud was, in een visioen aan hem verscheen en hem door haar icoon van Koersk genasvan een ernstige ziekte waarvan niet werd verwacht dat hij zou herstellen. Op negentienjarige leeftijd ging hij het klooster van Sarov binnen, waar hij iedereen verbaasde met zijn gehoorzaamheid, zijn verheven ascese en zijn grote nederigheid. In 1780 werd de heilige getroffen door een ziekte die hij drie jaar lang manmoedig doorstond, totdat Onze-Lieve-Vrouw de Theotokos hem genas en aan hem verscheen met de apostelen Petrus en Johannes. Hij werd in 1786 monnik, genoemd naar de heilige Hiëromartyr Serafim, bisschop van Phanarion (4 december), en werd een jaar later tot diaken gewijd. In zijn ;onblusbare liefde voor God voegde hij voortdurend arbeid toe aan arbeid, toenemend in deugd en gebed met titanenstappen. Eens, tijdens de Goddelijke Liturgie van Heilige en Grote Donderdag, werd hij waardig geacht voor een visioen van de Heer Jezus Christus, Die door de hemelse legerscharen werd omsloten. Na dit gevreesde visioen gaf hij zich over aan grotere arbeid.

In 1794 nam de heilige Serafim het eenzame leven op in een cel in het bos. Deze periode van extreme ascese duurde zo’n vijftien jaar, tot 1810. Het was in deze tijd dat hij een van de grootste prestaties van zijn leven op zich nam. Belaagd door moedeloosheid en een storm van tegengestelde gedachten die door de vijand van onze redding werden opgewekt, ging de heilige duizend nachten door op een rots en ging verder in gebed totdat God hem de volledige overwinning op de vijand gaf. Bij een andere gelegenheid werd hij aangevallen door overvallers, die met hun slagen zijn borst en zijn hoofd braken, waardoor hij bijna dood was. Ook hier begon hij te herstellen nadat een verschijning van de allerheiligste Theotokos, die met de apostelen Petrus en Johannes naar hem toe kwam en naar de heilige Serafim wees en die ontzagwekkende woorden uitsprak: “Dit is er een van mijn soort.” In 1810, op vijftigjarige leeftijd; verzwakt door zijn meer dan menselijke worstelingen, keerde de heilige Serafim terug naar het klooster voor het derde deel van zijn ascetische arbeid, waarin hij tot 1825 als kluizenaar leefde. De eerste vijf jaar van zijn teruggetrokkenheid sprak hij met niemand en over deze periode is weinig bekend. Na vijf jaar begon hij beetje bij beetje bezoek te ontvangen en raad en troost te geven aan zieke zielen. In 1825 verscheen de allerheiligste Theotokos aan de heilige en openbaarde hem dat het God welgevallig was dat hij zijn afzondering volledig beëindigde; vanaf deze tijd groeide het aantal mensen dat hem dagelijks kwam opzoeken . Het was ook op bevel van de heilige Maagd dat hij de spirituele leiding van het Diveyevo-klooster op zich nam. Hij genas lichamelijke kwalen, voorspelde dingen die zouden komen, bracht verharde zondaars tot bekering en zag duidelijk de geheimen van het hart van degenen die tot hem kwamen. Door zijn uiterste nederigheid en kinderlijke eenvoud, zijn ongeëvenaarde ascetische beproevingen en zijn engelachtige liefde voor God, steeg hij op naar de heiligheid en grootheid van de oude Goddragende Vaders en werd als Antonius voor Egypte, de arts voor het hele land. In totaal verscheen de allerheiligste Theotokos twaalf keer in zijn leven aan hem. De laatste was op Annunciatie, 1831, om hem aan te kondigen dat hij spoedig zijn rust zou binnengaan. Ze verscheen aan hem vergezeld van twaalf maagden – martelaren en kloosterheiligen – met Johannes de Doper en Johannes de Theoloog. Met een lichaam dat ziek was en gebroken van ontelbare ontberingen, en een onbevlekte ziel die scheen met het licht van de Hemel, leefde de Heilige minder dan twee jaar later en viel in vrede in slaap op 2 januari 1833, terwijl hij paasliederen zong. In de nacht van zijn rust zag de rechtvaardige Philaret van de Glinsk Hermitage zijn ziel in het licht opstijgen naar de Hemel. Vanwege het universele getuigenis van de unieke heiligheid van zijn leven en de zeeën van wonderen die hij zowel in het leven als na de dood verrichtte, verspreidde zijn verering zich snel buiten de grenzen van het Russische Rijk naar elke hoek van de aarde.

Troparion in de Vierde Toon Gij hebt Christus liefgehad vanaf uw jeugd, o gezegende, en verlangend om alleen voor Hem te werken, hebt Gij in de woestijn geworsteld met voortdurend gebed en arbeid. Met een berouwvol hart en grote liefde voor Christus werd u begunstigd door de Moeder Gods. Daarom roepen wij tot u: Red ons door uw gebeden, o Serafim, onze eerbiedwaardige Vader.

Kontakion in de Tweede Toon
Nadat u de schoonheid van de wereld en wat daarin verdorven is, o Heilige, had verlaten, vestigde gij u in het klooster van Sarov. En omdat u daar een engelenleven hebt geleid, was gij voor velen de weg naar de zaligheid. Daarom heeft Christus u verheerlijkt, o Vader Serafim, en u verrijkt met de gave van genezing en wonderen. En dus roepen wij tot u: Verblijdt u, o Serafim, onze heilige Vader.

Bron : Uit het Grote Synaxarion van het Heilige Transfiguratieklooster, Brookline, MA
Vertalig : Kris Biesbroeck.