
Heilige Sophrony van Essex: ‘Onze gedachten hebben grote kracht!’
Laten we het volgende geval van onze tijd nemen. Weet u dat onlangs de relieken van de heilige Serafijnen van Sarov zijn gevonden?
Anderhalve eeuw geleden bad Osios in de woestijn op een steen, en zijn gebed werkt nog steeds. Zo rijst natuurlijk de vraag: waar gaat al onze gedachte heen? Welke grenzen bereikt het?
De Heer zegt in het evangelie: “Hemel en aarde gaan voorbij, maar mijn woorden gaan niet voorbij.” Je ziet het voorbeeld van de heilige Serafim van Sarov.
Hij riep alleen voor zichzelf tot God: “God, ik ben een zondaar!”, Maar uit de gevolgen zien we dat zijn gebed kosmische effecten heeft door de hele geschiedenis van de mens heen. Honderdvijftig jaar en meer blijft het werken en stimuleert het in miljoenen zielen de vreugde van de Verrijzenis.
Maar waar gaan onze berekeningen heen? In Gogol is er bijvoorbeeld het verhaal van de ouderwetse landeigenaren, wiens gedachten niet verder konden gaan dan de grenzen van hun landgoed.
Overschrijdt onze gedachte de grenzen van ons klooster? Of gaat het verder dan deze grenzen en zelfs tot in het oneindige? Als we ons realiseren hoe belangrijk de energie van ons denken is, zullen we ons eenzame leven zeker zorgvuldiger doorbrengen.
Het gebed van de heilige Serafim: “God, ik smeek u, zondig niet!”, schudt de wereld al anderhalve eeuw door elkaar. Hoeveel mensen willen zijn naam dragen!
(Sophronius Sacharov, De tempel van God bouwen, deel B, p. 314)
Voor het boek “Theologie en ervaring volgens ouderling Sophronius”
