H. Johannes Cassianus (rond 360-435)
stichter van een monasterium te Marseille
Over de geestelijke kennis. X.XIII ; SC 54 (Conferenties VIII-XVII

Het gezuiverde vat van ons hart

Indien u tot de ware kennis der Schriften wilt komen, haast u dan een onwankelbare nederigheid van hart te verwerven. Het is dit, dat u niet tot de kennis die opblaast, zal leiden, maar tot die welke verlicht, door de voltooiing van de naastenliefde. Het is onmogelijk voor de ziel die niet rein is om de gave van geestelijke kennis te verkrijgen. (…)
Hij, van wie de ziel niet rein is, kan geen geestelijke kennis verwerven, hoe ijverig hij ook leest. Men vertrouwt een parfum van goede kwaliteit, een voortreffelijke honing, een kostbare drank niet toe aan een bedorven en verdorven vat. Het vat dat gevuld is met weerzinwekkende geuren zal gemakkelijker het meest welriekende parfum besmetten, dan dat het er zelf enige zoetheid of genot van zal ontvangen; want wat zuiver is, bederft sneller dan dat wat bedorven is, gezuiverd wordt. Zo ook het vat van ons hart. Tenzij het eerst geheel gezuiverd is van de smerige besmetting van ondeugden, zal het niet verdienen om die geur van zegen te ontvangen waarvan de profeet spreekt: “Zoals de kostbare olie, die, op het hoofd gegoten, op de baard van Aäron vloeit en nederdaalt op de zoom van zijn kleed” (Ps.133,2); evenmin zal hij de geestelijke kennis of de woorden van de Schrift, “die zoeter zijn dan honing en de honingraat vol honig” (Ps.19, 11), zonder vervuiling bewaren.
“Want wat heeft gerechtigheid te maken met ongerechtigheid? Welke maatschappij van licht met duisternis? Welke overeenkomst tussen Christus en Belial? (2 Kor 6:14-15)

Bron : Evzo.org