H. Gregorius van Nyssa (ca. 335-395)
monnik en bisschop
De geestelijke lente

“Een licht is opgegaan” (Mt 4,16)

Omdat de menselijke natuur, versteend door de aanbidding van afgoden en bevroren door het ijs van het heidendom, alle beweeglijkheid voor het goede verloren had, gaat daarom de zon der gerechtigheid op over deze strenge winter en brengt de lente. Als de stralen in het Oosten opkomen, smelt de zuidenwind dit ijs en verwarmt de hele massa, zodat de mens, versteend door de kou, met warmte wordt doordrongen door de Geest en smelt onder de stralen van het Woord, en weer een bron wordt die naar het eeuwige leven stroomt. “Hij zal zijn wind blazen en de wateren zullen stromen” (Ps 147:18 LXX). Dit is wat de Doper openlijk verkondigde aan de Joden, toen hij hun vertelde dat de stenen zouden opstaan om kinderen van de aartsvader te worden (vgl. Mt 3,9), in navolging van zijn deugdzaamheid.

Dit is wat de Kerk leert van het Woord, wanneer zij de glans van de waarheid ontvangt door de vensters van de profeten en het traliewerk van de Wet, zolang de muur van de leer en haar beelden, ik bedoel de Wet, blijft staan (vgl. Hoogl. 2,9); het toont de schaduw van de toekomende dingen, maar niet het eigenlijke beeld van de werkelijkheid. Maar achter de wet staat de waarheid die het beeld volgt. Eerst laat zij het Woord schijnen voor de Kerk door profeten, daarna verjaagt de openbaring van het Evangelie het hele schimmige schouwspel van de beelden. Daardoor “wordt de muur van scheiding vernietigd” (Ef 2,14), en de lucht in huis wordt gevuld met hemels licht: het is niet nodig licht door vensters te ontvangen, want het ware licht zelf verlicht alles wat binnen is met de stralen van het Evangelie.
Daarom roept het Woord, dat de gebrokenen herstelt, door de vensters tot de Kerk: Sta op (uit uw val natuurlijk), u die uitgegleden was in de modder van de zonde, u die geketend was door de slang, die op de grond gevallen was en die door uw ongehoorzaamheid ten val gekomen was. Sta op!

Bron : Evzo.org