Het getuigenis van degenen die vervolgd worden om de waarheid is doorgegaan in de hele geschiedenis van de Kerk, van de eerste eeuwen tot de 20e eeuw…. Maar hoe zit het vandaag met ons, zijn we klaar voor vervolging?’ Zullen we zien dat dit ons leven is. Als we alleen maar kijken naar hoe we de wereld zien veranderen, zouden we moeten zeggen: “Ja”. In de context van de vraag naar de laatste dagen voor Zijn wederkomst herhaalt onze Heer nogmaals zulke waarschuwingen: “Dan zullen zij u overleveren om gekweld te worden, en u doden: en gij zult uit alle volken gehaat worden omwille van mijn naam. En dan zullen velen beledigd zijn, en elkaar verraden, en elkaar haten. En vele valse profeten zullen opstaan en velen misleiden. En omdat ongerechtigheid overvloedig zal zijn, zal de liefde van velen koud worden. Maar wie tot het einde zal volharden, zal zalig worden.” Matteüs 24:9-13, Maar wat kunnen we doen? Hoe kunnen we voorbereid zijn?” We moeten de geboden van onze Heer en de ascetische leringen van de Kerk uitvoeren met een doel voor ogen. En wat moet ons doel zijn? Welnu, de apostel Paulus geeft ons een goed antwoord: “Om Christus door geloof in ons hart te laten wonen” Efeziërs 3:17). Geloof moet niet in ons hoofd zitten, maar in ons hart leven. We hebben geloof nodig dat niet alleen de intellectuele belijdenis van overtuigingen is, maar zoals ik al zei, een geloof in het hart. Er was onlangs een ouderling Gabriël in Georgië die zei dat degenen die hun geloof alleen in hun hoofd hebben en niet in hun hart, de antichrist zullen volgen. Om dit geloof in het hart te verwerven en te voeden, moeten we met ons hele hart bidden. Zolang we op aarde zijn, moeten we leren oorlog te voeren met de vijand. Het moeilijkste van alles is om het vlees in godsnaam te onderwerpen en om zelfliefde te overwinnen, om zelfliefde te overwinnen, moeten we onszelf voor altijd vernederen. Dit is een machtige wetenschap die niet snel onder de knie te krijgen is. Men moet zichzelf tot de slechtste van de mensen rekenen en zichzelf veroordelen… Op deze manier wordt de ziel vernederd en vloeien de tranen van berouw die vreugde doen ontstaan.
Silouan de Athoniet
christelijkeinformatiebron 