H. Beda de Eerbiedwaardige (ca 673-735)
monnik, kerkleraar
Homilie over het Evangelie, I, 4 ; CCL 122

Beda de Eerbiedwaardige

“Mijn geest jubelt van vreugde in God, mijn Redder”

j”Hoog verheft nu mijn ziel de Heer, verrukt is mijn geest om God, mijn Verlosser” (Lc. 1, 46-47) De eerste betekenis van deze woorden is om te getuigen van de gaven die God speciaal aan haar, Maria, heeft gegeven. Maar vervolgens brengt ze de universele weldaden in herinnering die God onophoudelijk aan het menselijk ras geeft.
De ziel verheerlijkt de Heer wanneer zij haar innerlijke krachten wijdt aan het loven en dienen van God. Wanneer ze, door haar onderwerping aan de goddelijke voorschriften, toont dat ze nooit zijn macht en majesteit uit het oog verliest. De geest jubelt in God om haar Redder, wanneer Hij al haar vreugde stelt in het herinneren aan haar Schepper waarvan zij de eeuwige verlossing verwacht. Ongetwijfeld drukken deze woorden precies uit wat alle heiligen denken, maar het is heel speciaal dat ze uitgesproken zijn door de gezegende Moeder van God die, met een uniek voorrecht vervuld, brandde van een geestelijke liefde voor Hem die ze met vreugde in haar vlees ontving. Zij heeft een goede reden, meer nog dan alle heiligen, om in vreugde uit te barsten om Jezus – dat wil zeggen om haar Verlosser -. Want van Hem die ze herkende als eeuwige maker van ons heil, wist ze, dat Hij in de tijd geboren zou worden uit haar eigen vlees en zo werkelijk dat in één en dezelfde persoon waarlijk haar zoon en haar God aanwezig zou zijn. (…)

Daarom is het een goede en heilzame gewoonte om elke dag bij de vespers dat lied van de Maagd te zingen, waarvan het parfum de heilige Kerk zalft. Men kan ervan verwachten dat de zielen van de gelovigen, door zich zo vaak de menswording van de Heer te herinneren, ontvlammen in een levendiger ijver en dat zo de regelmatige herinnering aan het voorbeeld van de heilige Moeder hen bevestigt in de deugd. En het is een goed moment om bij de vespers terug te komen bij dat lied, want onze ziel, die moe is van de dag en belast met verschillende dagelijkse gedachten, heeft het nodig om zich te verzamelen als het uur van de rust nadert, om zo de eenheid van aandacht terug te vinden.

Bron : Evzo.org