Zondag van de voorouders.

voorvaders

voorouders7

25e zondag na Pinksteren

Lezingen
Kolossenzen, 3,4-11

Christus is uw leven, en wanneer Hij verschijnt zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid. 5 Maakt dus radicaal een einde aan immorele praktijken, ontucht, onzedelijkheid, hartstocht, begeerlijkheid en de hebzucht die gelijk staat met afgoderij. 6Deze dingen roepen Gods toorn af. 7Ook gij hebt u indertijd hieraan overgegeven en in deze zonden geleefd. 8Maar nu moet ge dit alles vaarwel zeggen. Weg met de toorn, gramschap, kwaadaardigheid, laster en beschimping! 9En beliegt elkaar niet meer.
Legt de oude mens met zijn gedragingen af, 10bekleedt u met de nieuwe mens, die op weg is naar het ware inzicht, zich vernieuwend naar het beeld van zijn schepper. 11Dan is er geen sprake meer van heiden of Jood, besnedene of onbesnedene, barbaar en onbeschaafde, van slaaf of vrije mens. Daar is alleen Christus, alles in allen.

Evangelie :
Lucas 14, 16-24

Hij zei tegen hem: ‘Iemand gaf eens een groot feestmaal, waarvoor hij veel mensen had uitgenodigd. Tegen de tijd dat de maaltijd kon beginnen, stuurde hij zijn slaaf eropuit om tegen de genodigden te zeggen: “Kom, alles staat nu klaar.” Maar opeens begonnen ze zich allemaal te verontschuldigen. De een zei tegen hem: “Ik heb een akker gekocht en die moet ik dringend gaan bekijken; ik verzoek u mij te verontschuldigen.” Een ander zei: “Ik heb vijf span ossen gekocht en ik ga ze nu proberen; ik verzoek u mij te verontschuldigen.” Weer een ander zei: “Ik ben pas getrouwd en daarom kan ik niet komen.” Bij zijn thuiskomst bracht de slaaf zijn meester hiervan op de hoogte. Toen werd de heer des huizes woedend, en zei tegen de slaaf: “Vlug, ga de straat op, de stegen van de stad in, en breng de armen, de gebrekkigen, de blinden en de kreupelen hier binnen.” “Mijnheer,” zei de slaaf, “uw bevel is al uitgevoerd en er is nog steeds plaats.” Daarop zei de heer tegen de slaaf: “Ga dan de wegen en het land op en dwing hen binnen te komen, zodat mijn huis vol raakt.” Want Ik verzeker u, geen van die mensen die genodigd waren, zal van mijn maaltijd proeven.’

Lees verder “Zondag van de voorouders.”

Irenaeus van Lyon : Vanwege zijn oneindige liefde, werd Christus zoals wij, ……

border006 (2)

“Vanwege zijn oneindige liefde, werd Christus zoals wij, om ons helemaal om te vormen naar zijn beeld.”

d71d226363f22744e82666e0578d8ff6

De zaak van de christen is niets anders dan zich altijd voorbereiden op de dood.” – Irenaeus

borderlkj

De figuur van Irenaeus is zo fascinerend voor ons omdat we via hem goed zicht kunnen krijgen op de wereld waarin de allereerste christenen leefden. Hij werd geboren in de tweede eeuw en groeide op in de stad Smyrna die aan de westkust van het huidige Turkije ligt. Hij bevond zich onder het gehoor van de oude bisschop Polycarpus die nog een leerling was van de apostel Johannes. Later zou Irenaeus zelf de tweede bisschop van Lyon worden.
Irenaeus is één van de eerste christelijke denkers geweest die zijn ideeën uitwerkte in een systeem. De belangrijkste van de teksten die ons van hem zijn overgeleverd, zijn de vijf boeken Tegen de Ketters. Ze zijn niet makkelijk toegankelijk. Maar als je ze toch leest, voel je hoe de ideeën waar hij de nadruk op legt, ook voor ons nog belangrijk zijn. Het hart van zijn geloof is de overtuiging dat de onzienlijke, onkenbare God, de Schepper van alles, de mens zo liefhad dat Hij mens werd zoals wij. Door mens te worden in Jezus, wilde God zijn eigen eeuwige leven delen met elke mens. En dit op zo’n manier dat het onze breekbare, tegenstrijdige menselijke natuur niet overweldigt of vernietigt, maar daarentegen juist tot vervulling brengt. Alles wat we zijn, staat vanaf het begin onder de belofte van voltooiing, in en door de gemeenschap met God.
Irenaeus is de auteur van de opmerkelijke zin die zo vaak wordt geciteerd: “Het leven in de mens is de glorie van God, het leven van de mens is God te zien.” Je kunt dit ook vertalen als: “De glorie van God is de levende mens; het leven van de mens is God te schouwen” (Tegen de Ketters, boek 4, 20:7). Wat het gedachtegoed van Irenaeus vooral zo aantrekkelijk maakt, is dit begrip van ‘leven’. Elke mens verlangt naar een vervuld en waarachtig leven. Als er tegenwoordig over ‘vervreemding’ en ‘absurditeit’ wordt gesproken, gaat het precies om die bewustwording dat er iets essentieels ontbreekt in ons leven. Iets waarvoor je verder moet zoeken dan de kortstondige bevrediging die onze consumptiemaatschappij ons biedt, iets wat daarvoor in de plaats moet komen. We worden uitgenodigd om binnen te gaan in een leven dat eenvoudigweg bestaat uit de liefde die God met ons wil delen. Of, zoals frère Roger vaak zei: “God kan enkel zijn liefde schenken.”

Lees verder “Irenaeus van Lyon : Vanwege zijn oneindige liefde, werd Christus zoals wij, ……”

Advies over vrede stichten van de heiligen (Kerkvaders)

12-icon-st-ephraim-prostration-the-OPF

Advies over vrede stichten van de heiligen (Kerkvaders)

CITATEN

Met veel teksten van Kerkvaders

Wilt u het lichaam van de Heiland eren? Veracht het niet als het naakt is. Eer het niet in de kerk met zijden gewaden terwijl het buiten naakt en gevoelloos van kou is. Hij die zei: “Dit is mijn lichaam”, en het zo maakte door zijn woord, is dezelfde die zei: “Je zag me honger lijden en je gaf me geen eten. Zoals je het niet aan de minste van hen deed, deed je het niet aan mij.” Eer hem dan door uw eigendom te delen met de armen. Want wat God nodig heeft zijn geen gouden kelken, maar gouden zielen.
-St. Johannes Chrysostomus / “Over het Evangelie van Mattheüs”, 50, iii (PG 58, 508)

Als je christen bent, is geen enkele aardse stad van jou. Van onze Stad ‘is de Bouwer en Maker God’. Hoewel we de hele wereld in bezit kunnen krijgen, zijn we met maar vreemden en vertoevers in dit alles. We zijn ingeschreven in de hemel: ons burgerschap is er! Laten we, naar de manier van kleine kinderen, niet de dingen verachten die groot zijn en bewonderingen hebben voor de kleine dingen! Niet de grootsheid van onze stad, maar deugd van de ziel is ons ornament en verdediging. Als je veronderstelt dat waardigheid bij een stad hoort, bedenk dan hoeveel mensen aan deze waardigheid moeten deelnemen, die verwijfd, verwijfd, verdorven en vol tienduizend slechte dingen zijn, en eindelijk zo’n eer verachten! Maar die Stad hierboven is niet van deze aard; want het is onmogelijk dat hij er deel aan kan nemen, die niet elke deugd heeft getoond.
– Johannes Chrysostomus, Homilie 17

Want wat voor voordeel heeft het, dat de wereld diepe vrede geniet, als gij in oorlog bent met uzelf? Dat is dan de vrede die we moeten bewaren. Als we het hebben, zal niets van buitenaf ons kunnen schaden. En daartoe draagt de openbare vrede niet weinig bij: vanwaar gezegd wordt: ‘Opdat wij een rustig en vredig leven mogen leiden.’ Maar als iemand gestoord is als er stilte is, is hij een ellendig schepsel. Ziet gij dat Hij spreekt over deze vrede die ik de derde (innerlijke, innerlijke, ed.) soort noem? Daarom, als hij heeft gezegd, ‘opdat wij een rustig en vredig leven mogen leiden’, laat hij het daar niet bij, maar voegt hij eraan toe ‘in alle godsvrucht en eerlijkheid’. Maar we kunnen niet leven in godsvrucht en eerlijkheid, tenzij die vrede tot stand wordt gebracht. Want als nieuwsgierige redeneringen ons geloof verstoren, welke vrede is er dan? of wanneer geesten van onreinheid, welke vrede is er dan?
— St John Chrysostomus, Homilie 7 op 1 Tim 2:2-4

Net zoals maniakken, die nooit van rust genieten, zo zal ook hij die wrokkig is en een vijand vasthoudt, nooit het genot van enige vrede hebben; onophoudelijk woedend en dagelijks toenemende de storm van zijn gedachten die zijn woorden en daden in gedachten roepen, en de naam verafschuwen van hem die hem heeft gekwetst. Noemt u zijn vijand maar, dan wordt hij onmiddellijk woedend en houdt hij veel innerlijke angst in stand; en mocht hij de kans krijgen om slechts een naakte aanblik van hem te krijgen, dan vreest en beeft hij, alsof hij het ergste kwaad tegenkomt, inderdaad, als hij een van zijn relaties waarneemt, als hij slechts zijn kledingstuk, of zijn woning, of straat, wordt gekweld door de aanblik ervan. Want zoals in het geval van hen die geliefd zijn, prikkelen hun gezichten, hun kleding, hun sandalen, hun huizen of straten ons, op het moment dat wij ze aanschouwen; dus ook als we een dienaar, of vriend, of huis, of straat, of iets anders van degenen die We haten en onze vijanden vasthouden, observeren, worden we door al deze dingen gestoken; en de slagen die we ondergaan vanuit het zicht van elk van hen zijn frequent en voortdurend. Wat is dan de noodzaak om zo’n belegering, zo’n kwelling en zo’n straf vol te houden? Want als de hel de wrokkige niet bedreigde, maar voor de kwelling die uit het ding zelf voortvloeit, zouden we de misdaden van degenen die ons hebben gekwetst, moeten vergeven. Maar wanneer doodloze straffen achterblijven, wat kan er dan zinlozer zijn dan de man, die zowel hier als daar straf over zichzelf afbrengt, terwijl hij denkt wraak te nemen op zijn vijand!
– Johannes Chrysostomus, Homilie 20

Vroeger waren de keizers ongelovige vervolgers; nu reikt hun vroomheid tot in de hemel. Bij het passeren van de drempel van de kerk leggen ze hun kronen af en tekenen hun voorhoofd met het kruis van Christus. Buiten zijn de wapens, binnen de Mysteriën; buiten de schilden, terwijl hier de heilige handelingen worden verricht.
— Johannes Chrysostomus, Homilie op Pinksteren, CPG 4343

Lees verder “Advies over vrede stichten van de heiligen (Kerkvaders)”

Siouan de Athoniet : Een zekere monnik vertelde me…..

SILOUAN DE ATHONIET

Een zekere monnik vertelde me dat toen hij erg ziek was, zijn moeder tegen zijn vader zei:”Hoe onze kleine jongen lijdt. Ik zou mezelf graag geven om in stukken te worden gesneden als dat zijn lijden zou verzachten.” Dat is de liefde van God voor mensen. Hij had zoveel medelijden met mensen dat hij voor hen wilde lijden, zoals hun eigen moeder, en nog meer.Maar niemand kan deze grote liefde begrijpen zonder de genade van de Heilige Geest.

-Silouan de Athoniet

Ireneos van Lyon : De doop van onze wedergeboorte verloopt door deze drie punten

border met kruisje

Ireneus van Lyon

De doop van onze wedergeboorte verloopt door deze drie punten: God de Vader schenkt ons wedergeboorte door Zijn Zoon door de Heilige Geest. Want zovelen als zij (in hen) de Geest van God dragen, worden naar het Woord geleid, dat wil zeggen naar de Zoon; en de Zoon brengt hen tot de Vader; en de Vader zorgt ervoor dat zij onkreukbaar zijn. Zonder de Geest is het niet mogelijk om het Woord van God te aanschouwen, noch zonder de Zoon kan iemand dichter bij de Vader komen, want de kennis van de Vader is de Zoon, en de kennis van de Zoon van God is door de Heilige Geest; en, naar het welbehagen van de Vader, dient en deelt de Zoon de Geest uit aan wie de Vader wil en zoals Hij wil.

-Irenaeus van Lyon

Ireneusvan Lyon : Velen zullen komen van het Oosten en het Westen….

2a6ffd585f04ea209350b167ece786c8

H. Ireneus van Lyon (ca130-ca 208)bisschop, theoloog en martelaar
Getuigenis van de apostolische prediking

a3d182767c059799f7ef5471915f061b

“Velen zullen komen van het oosten en het westen, en zullen aanzitten in het rijk der hemelen, met Abraham

“De dag zal komen, spreekt de Heer, dat Ik met het volk van Israël en het volk van Juda een nieuw verbond sluit. (…) Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven” (Jr 31,31v). Jesaja verkondigt dat deze beloftes een erfdeel zullen zijn voor de roeping van de heidenen; ook voor hen is het boek van het Nieuwe verbond geopend: “Op die dag zal ieder de blik op zijn Maker richten, naar de Heilige van Israël de ogen opslaan. Men zal zich niet meer wenden tot zelfgemaakte goden en hun altaren, geen oog meer hebben voor zulk mensenwerk. (…)” (17,7v). Het is duidelijk dat dit gericht is tot hen die de afgoden verlaten en geloven in God, onze Schepper dankzij de Heilige van Israël, dat is Christus. (…)
In het boek Jesaja, zegt het Woord Zelf, dat Hij zich onder ons moest openbaren – de Zoon van God werd immers Mensenzoon- en zich laten vinden door ons die Hem voordien niet kenden: “Al vragen zij niet naar Mij, toch laat Ik Me raadplegen, al zoeken ze Mij niet, toch laat Ik Me vinden. Al roept dit volk mijn naam niet aan, toch antwoord Ik: ‘Hier ben Ik, hier ben Ik” (65,1). Dat volk waar Jesaja het over heeft, moet wel een heilig volk zijn, dat werd reeds verkondigd door Hosea bij de twaalf profeten: “Dan ontferm Ik mij weer over Lo-Ruchama [‘niet-Beminde], dan zeg Ik tegen Lo-Ammi [‘U bent mijn volk niet’]: ‘U bent mijn volk’, en ze zullen ‘kinderen van de levende God’ genoemd worden” (Rm 9,25-26; Hos 2,25; cf 1,9). Dit bedoelde Johannes de Doper ook toen hij zei: “God kan uit deze stenen kinderen van Abraham verwekken” (Mt 3,9). Na immers door het geloof onttrokken te zijn aan de aanbidding van stenen, zullen onze harten God zien en worden wij kinderen van Abraham, die werd gerechtvaardigd door het geloof.

Bron : Evzo.org

Theodorus de Studiet : Want het is een gebod van de Heer….

border wxc (2)

629fd7ceb7323d7318a25c306f5e953d

Want het is een gebod van de HEER om niet te zwijgen in een tijd waarin het Geloof in gevaar is. Spreek, zegt de Schrift, en houd uw vrede niet…”

– St. Theodorus de Studiet

border2828

H. Theodorus de Studiet (759-826)
monnik te Constantinopel
Catechese 46 (De Grote Catechese uit de Oosterse spiritualiteit)

Sta op! Ontwaak!

 

theodore-the-studite-28a8cad3-9511-491b-892c-1fa88c262a3-resize-750 (1)

Theodorus de studiet

Ik smeek u, houd uzelf altijd veilig en gezond in de geheime werkplaats van de ziel. Doe niets, mijn kinderen, dat leidt tot het verlies en de ondergang van jullie zielen. Ja, laten wij deze God vrezen, die op het punt staat de geheimen van de duisternis te onthullen, de plannen van de harten openbaar te maken (1 Kor. 4,5) en ieder te belonen, niet alleen naar zijn daden (vgl. Mt. 16,27), maar ook naar zijn woorden en zijn eenvoudige gedachten. (…)

En wie zal niet wakker blijven, zijn luiheid en slaperige traagheid verwerpen? Sta op! Wordt wakker! De nacht is voorbij. De dag van het toekomstig herstel is reeds aangebroken (vgl. Rom. 13,12)! Laten we oppassen dat de dood ons niet onvoorbereid grijpt en ons een eeuwige ellende brengt zonder remedie. (…) Laten we steeds weer opstaan en streven naar alles wat God welgevallig is; laten we de huidige dingen moedig verdragen en ons verheugen in wat we hopen (vgl. Rom.12,12; Hebr. 11,1). (…) Ik weet dat wij gered zullen worden en eindeloos zullen dansen in de hemel, ons verheugend als zij die Christus behaagd hebben sinds het begin van de wereld. (…)

Lees verder “Theodorus de Studiet : Want het is een gebod van de Heer….”

Joh.Chrysostomos : De kerk is een omheining…..

blob

“De kerk is een omheining, als je binnen bent, kan de wolf niet binnen, maar als je naar buiten dwaalt, zullen de wilde beesten je krijgen… Dwaal niet van de Kerk af; er is niets onneembaarder dan de Kerk. Zij is uw hoop en uw redding. Ze is hoger dan de hemel, steviger dan rots, wijder dan de wereld; ze wordt nooit oud, maar vernieuwt voor altijd haar jeugd.”

Johannes Chrysostomos

Citaten : Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

Leren zwijgen...

Leren zwijgen is veel moeilijker en veel belangrijker dan leren bidden.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

Het wegnemen van de vrede van een volk, het plegen van elke daad van geweld, of het instemmen met dergelijke daden, vooral wanneer deze gericht zijn tegen de zwaksten en weerlozen, is een diepgewortelde zonde tegen God.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

… het ecologische probleem van onze tijd vraagt ​​om een ​​radicale herevaluatie van hoe we de hele wereld zien; het vereist een andere interpretatie van de materie en de wereld, een nieuwe houding van de mensheid ten opzichte van de natuur en een nieuw begrip van hoe we onze materiële goederen verwerven en gebruiken.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

1

Arrogantie en fanatisme veroorzaken de verharding van ingenomen standpunten en verschansing kan alleen maar leiden tot een doodlopende weg.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

De mens heeft geprobeerd uit de natuurlijke wereld te halen, niet alleen wat nodig is voor zijn stabiliteit en overleving, maar probeert vaak te voldoen aan zijn vermeende en uiteindelijk valse psychologische behoeften, zoals zijn behoefte aan zelfvertoon, luxe en dergelijke. Twintig procent van de mensheid consumeert tachtig procent van ’s werelds rijkdom en is verantwoordelijk voor een gelijk percentage van ’s werelds ecologische rampen.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

Denk aan het opzettelijk verschroeien van de aarde, overbevissing, verkwistende jacht, buitensporige en gevaarlijke recycling van hulpbronnen en andere soortgelijke “onrechtvaardigheden” tegen de manier waarop de natuur deelneemt in de verantwoordelijkheid voor deze ecologische neergang.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

Leren zwijgen is veel moeilijker en veel belangrijker dan leren bidden.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel

bartholomeus-wij-roepen-op....

We roepen op om een ​​einde te maken aan het doden van elkaar en we veroordelen het geweld en fanatisme dat het leven bedreigt. De overwinning van de opstanding moet worden ervaren als een overwinning van het leven, van broederschap, van de toekomst, van hoop.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinope

4

Het wegnemen van de vrede van een volk, het plegen van elke daad van geweld, of het instemmen met dergelijke daden, vooral wanneer deze gericht zijn tegen de zwaksten en weerlozen, is een diep ernstige zonde tegen God.
Oecumenische Patriarch Bartholomeus I van Constantinopel



1

Citaten : Basilius de Grote

7PyramidLake__scaled_256

BASILIUS

Een boom is bekend aan zijn vrucht; een man door zijn daden. Een goede daad gaat nooit verloren; hij die hoffelijkheid zaait, oogst vriendschap, en hij die vriendelijkheid plant, verzamelt liefde.
Sint Basilius

Als iedereen alleen zou nemen wat voldoende is voor zijn behoeften, en de rest overlaten aan degenen die het nodig hebben, zouden er geen rijken en geen armen zijn.
Sint Basilius

Als iemand de kleren van een ander steelt, noemen we hem een ​​dief. Moeten we niet dezelfde naam geven aan iemand die de naakten zou kunnen kleden en dat niet doet? Het brood in je kast is van de hongerigen; de jas die ongebruikt in je kast ligt, is van degene die hem nodig heeft; de schoenen die in je kast liggen te rotten behoren toe aan degene die geen schoenen heeft; het geld dat je oppot is van de armen.
Sint Basilius

Wie vriendelijkheid plant, verzamelt liefde.
Sint Basilius

Het is niet hij die goed begint die perfect is. Hij is het die goed afloopt die wordt goedgekeurd in de ogen van God.
Sint Basilius

Er is nog tijd voor volharding, tijd voor geduld, tijd voor genezing, tijd voor verandering. Ben je uitgegleden? Sta op. Heb je gezondigd? Ophouden. Sta niet tussen de zondaars, maar spring opzij.
Sint Basilius

Elke goddelijke actie begint bij de Vader, gaat door de Zoon en wordt voltooid in de Heilige Geest.
Sint Basilius

De mens is een dier dat de roeping heeft gekregen om God te worden.
Sint Basilius

Iedereen zoekt het goede, daarom zoekt iedereen God.
Sint Basilius

Zeg niet: “dit gebeurde bij toeval, terwijl dit vanzelf kwam.” In alles wat bestaat is er niets wanordelijks, niets onbepaalds, niets zonder doel, niets toevallig… Hoeveel haren heb je op je hoofd? God zal er niet één vergeten. Zie je hoe niets, zelfs het kleinste ding, aan de blik van God ontsnapt?
Sint Basilius

Zoals het onmogelijk is om de zoetheid van honing verbaal te beschrijven aan iemand die nog nooit honing heeft geproefd, zo kan de goedheid van God niet duidelijk worden gecommuniceerd door middel van onderwijs als we zelf niet in staat zijn door onze eigen ervaring in de goedheid van de Heer door te dringen .
Sint Basilius

O zondaar, wees niet ontmoedigd, maar neem uw toevlucht tot Maria in al uw behoeften. Roep haar tot je hulp, want de goddelijke Wil is zo groot dat ze in elke vorm van nood zou helpen.
Sint Basilius

Ik heb van Jezus Christus Zelf geleerd wat naastenliefde is en hoe we die moeten beoefenen; want Hij zegt: “Hierdoor zullen alle mensen weten dat u Mijn discipelen bent, als u elkaar liefhebt.” Nooit kan ik daarom mezelf behagen in de hoop dat ik de naam van een dienaar van Christus mag krijgen als ik niet een echte en ongeveinsde naastenliefde in mij bezit.
Sint Basilius

De liefde van God wordt niet onderwezen. Niemand heeft ons geleerd om meer van het licht te genieten of gehecht te zijn aan het leven. En niemand heeft ons geleerd om van de twee mensen te houden die ons op de wereld hebben gezet en ons hebben opgevoed. Dat is des te meer reden om te geloven dat we God niet hebben leren liefhebben als resultaat van instructie van buitenaf. In de aard van ieder mens is het zaad gezaaid van het vermogen om lief te hebben. U en ik behoren dit zaad te verwelkomen, het zorgvuldig te kweken, het aandachtig te voeden en de groei ervan te bevorderen door met de hulp van Zijn genade naar de school van Gods geboden te gaan.
Sint Basilius

Zij die hoffelijkheid zaaien, oogsten vriendschap, en zij die vriendelijkheid planten, verzamelen liefde.
Sint Basilius

De zon dringt door kristal en maakt het meer verblindend. Op dezelfde manier woont de heiligende Geest in de zielen en maakt ze stralender. Ze worden als zoveel krachtpatsers die genade en liefde om zich heen uitstralen.
Sint Basilius

Als je rijkdom begint te bewaken, zal het niet van jou zijn. Maar als u het begint te verspreiden, raakt u het niet kwijt.
Sint Basilius

Zoals de loods van een schip wordt beproefd in de storm; zoals de worstelaar in de ring wordt beproefd, de soldaat in de strijd en de held in tegenspoed: zo wordt de christen beproefd in verzoeking.
Sint Basilius

Er is niets zonder voorbedachten rade, niets dat door God wordt veronachtzaamd. Zijn slapende oog aanschouwt alle dingen.
Sint Basilius

Naast elke gelovige staat een engel als beschermer en herder, die hem tot leven leidt.
Sint Basilius

Het haarklovende verschil tussen gevormd en ongevormd maakt voor ons geen verschil. Wie opzettelijk abortus pleegt, wordt bestraft met doodslag.
Sint Basilius

We moeten de Heilige Schrift niet alleen lezen, maar ook leren en erin opgroeien. Realiseer je dat er niets onnodig in de Schrift staat. De Heilige Schrift niet lezen is een groot kwaad.
Sint Basilius

Het brood dat je opslaat, is van de hongerigen; de mantel die in je borst ligt, behoort toe aan de naakten; het goud dat je in de grond hebt verstopt, is van de armen.
Sint Basilius

Dronkenschap, de ondergang van de rede, de vernietiging van kracht, voortijdige ouderdom, tijdelijke dood.
Sint Basilius

Wanneer u van God bent geworden in de mate die hij wenst, dan zal hij u zelf aan anderen schenken; tenzij, tot uw grotere glorie, hij ervoor kiest u helemaal voor zichzelf te houden.
Sint Basilius

Citaten : Pachomius de Grote

01e705d67c12ae83d6cd41a9a8c70848

 

PACHOMIUS DE GROTE

Het is geduld dat u alle genade openbaart, en het is door geduld dat de heiligen alles hebben ontvangen wat hun was beloofd.
Pachomius de Grote

jAls een gedachte je onderdrukt, wees dan niet terneergeslagen, maar verdraag het moedig en zeg: ‘Ze zwermden steeds dichter om me heen, maar ik dreef ze terug in de naam van de Heer’ (Ps. 118:11). Goddelijke hulp zal onmiddellijk aan je zijde komen, en je zult ze van je wegjagen, en moed zal je omringen, en de glorie van God zal met je wandelen; en ‘u zult vervuld worden naar het verlangen van uw ziel’ (Jes. 58:11).
Pachomius de Grote

Mijd de lof van mensen en heb degene lief die, in de vreze des Heren, u terechtwijst.
Pachomius de Grote

Wees steeds meer gehoorzaam aan God en Hij zal je redden.
Pachomius de Grote

We worden overvallen door de verleiding van de liefde voor geld. Als u rijkdom wilt verwerven? zij zijn het aas van de vissershaak? door hebzucht, door mensenhandel, door geweld, door list of door buitensporig handwerk dat u uw vrije tijd ontneemt voor de dienst van God? in één woord op een andere manier? als je goud of zilver hebt willen opstapelen, onthoud dan wat het evangelie zegt: ‘Dwaas! Ze zullen je ziel wegrukken tijdens de nacht! Wie krijgt uw schat’ (vgl. Lc. 12:20)? Nogmaals: ‘Hij stapelt geld op zonder te weten naar wie het zal gaan’ (Ps. 39:6).
Pachomius de Grote

jNeem als voorbeeld de wijsheid van Jozef en zijn onderwerping. Strijd in kuisheid en dienstbaarheid totdat je jezelf koning maakt (vgl. Gen. 41).
Pachomius de Grote

Heiligenleven : de heilige Pachomius de Grote.

6c6fe417023239a22804fed6d97ca751

HEILIGENLEVEN

De heilige Pachomius de Grote

4b425f542a864250f24d57e8eb9e706b

Onze Eerbiedwaardige Vader Pachomius de Grote

De monnik Pachomius de Grote was samen met Antonius de Grote, Macarius de Grote en Euthymius de Grote zowel een voorbeeld van wilderniswonen als een grondlegger van het monastieke “levensgemeenschappelijke” coenobitisme in Egypte. De monnik Pachomius werd in de derde eeuw geboren in de Thebaid (Opper-Egypte). Zijn ouders waren heidenen en hij kreeg een uitstekende seculiere opleiding. Van jongs af aan had hij de eigenschappen van een goed karakter, hij was verstandig van geest. Toen Pachomius twintig jaar oud werd, werd hij opgeroepen in het leger van keizer Constantijn (in het jaar 315). Zij regelden de nieuwe dienstplichtigen in het gebouw van een stadsgevangenis onder een wacht van schildwachten. De plaatselijke christenen kwamen met voedselvoorraden, voedden de soldaten en zorgden oprecht voor hen. Toen de jeugd hoorde dat deze mensen zo handelden omwille van hun God en zijn gebod over liefde voor de naaste vervulden, maakte dit een diepe indruk op zijn zuivere ziel. Pachomius deed een gelofte om christen te worden. Na terugkeer uit het leger na de overwinning accepteerde Pachomius de heilige doop, vestigde zich in de eenzame nederzetting Shenesit en onmiddellijk begon hij een strikt ascetisch leven te leiden. Toen hij de behoefte aan geestelijke leiding voelde, wendde hij zich tot de Thebaid wildernisbewoner Palamon. Hij werd liefdevol aanvaard door de oudste, en hij begon door kloosterinspanningen te gaan op het voorbeeld van zijn instructeur.
Een keer, na tien jaar wildernisleven, baande de monnik Pachomius zich een weg door de woestijn, toen hij stopte bij de ruïnes van het voormalige dorp Tabennis en hier hoorde hij een Stem, die hem opdroeg om op deze plek een klooster te vormen. Pachomius rapporteerde hierover aan de oudere Palamon, en zij beschouwden de woorden die gehoord werden als een bevel van God. Ze gingen naar Tabennis en begonnen daar een kleine klooster te bouwen. De heilige ouderling Palamon zegende de beginfundamenten van het klooster en deed een voorspelling van zijn toekomstige glorie. Maar al snel verviel ook de monnik Palamon aan de Heer. Een Engel van God verscheen toen aan de heilige Pachomius in de vorm van een schemamonk en vertrouwde hem een ustav-regel van het kloosterleven toe. En al snel kwam zijn eigen oudere broer John daar samen met hem zitten.

Lees verder “Heiligenleven : de heilige Pachomius de Grote.”

John Meyendorff : Eén van de terugkerende thema’s van de Byzantijnse hymnografie…..

blob (5)

Een van de terugkerende thema’s in de Byzantijnse hymnografie van Pinksteren is een parallel getrokken tussen de “verwarring” van Babel en de “vereniging” en “symfonie” die tot stand komt door de neerdaling van de Geest in tongen van vuur. De Geest onderdrukt het pluralisme en de verscheidenheid van de schepping niet; evenmin sluit Hij, meer in het bijzonder, de waarlijk persoonlijke ervaring van God uit, die voor ieder mens toegankelijk is; Hij overwint verdeeldheid, tegenspraak en corruptie. Hijzelf is de “symfonie” van de schepping, die volledig zal worden gerealiseerd in de eschatologische vervulling.

– John Meyendorff

Cyrillus van Jerusalem : De priester zegt : Laten we de Heer danken…

blob (4)

Catechetische Lezingen van de heilige Cyrillus van Jeruzalem (ca 350 AD)

“De priester zegt: ‘Laten we de Heer danken!’ We zouden zeker moeten danken dat hij ons, hoe onwaardig we ook zijn, tot zo’n grote genade heeft geroepen … Dan zeg je : ‘Het is waardig en rechtvaardig!’ want door te danken, doen we een waardige en rechtvaardige zaak omdat hij ons zulke grote voordelen waardig acht.”

Cyrillus van Jerusalem

Arch.Sophrony : Van berouw tot kinderlijke adoptie

a8cf5aa61564f295a92ad84d3e450283

Van  berouw tot kinderlijke adoptie
Archimandriet (Heilige) Sophrony

Gezegend zij dit uur dat onze goede Heer ons schenkt! In alle rust zullen we praten over verschillende aspecten van ons lange pad. Wat een prachtige manier is dat! Het overtreft onze intelligentie. Onze geest is uitgeput naar het voorbeeld van Christus, onze God, die kwam om het vuur van de liefde van de Vader naar de aarde te brengen.Waar zal ik vandaag verblijven? Ik denk dat ik moet ingaan op de vraag van een van de aanwezigen. Dus ik ga het hebben over bekering, kinderlijke adoptie. Zelfs als bepaalde dingen in hun uiteindelijke vorm aan elke menselijke formulering ontsnappen, zullen we dwaas zijn en, in de mate van onze kracht, spreken over die realiteiten die oneindig, onverklaarbaar groot en subliem zijn.
Hoe vaak heb ik niet herhaald – en ik doe het vandaag nog steeds om elke dubbelzinnigheid te vermijden – dat we onze “reis” beginnen met een kleine stap, die van berouw; maar het einde van de christelijke weg is, volgens onze manier van begrijpen, de verheerlijking van de mens. Veel mensen, pusillanimous, zijn beschaamd, ongemakkelijk, wanneer we over deze realiteiten durven te praten. Als ze maar wisten met welke angst onze ziel gevuld is, hoezeer we bang zijn om verkeerd te zijn – zelfs door een enkel woord – over de allerheiligste liefde van de Vader, de heiligste van allemaal!
Maar hoe dit thema te benaderen? Laten we enkele details weglaten en praten over wat het meest essentieel is. De prediking van Christus begint met het woord metanoia,”bekeer je” (Mt 4,17). De analyse van deze uitdrukking openbaart ons, net als in veel andere woorden van Christus, verschillende niveaus van betekenis. Het is hier noodzakelijk om onderscheid te maken tussen twee vormen van bekering: de eerste, die binnen de grenzen van de ethiek ligt; een tweede, die verder gaat dan de moraal en zich in de eeuwigheid bevindt, dat wil zeggen in God. We zullen de eerste modus ethische handeling noemen en de tweede, die de overgang van een tijdelijke “baan” naar een eeuwige “baan” aangeeft, ontologische handeling. We zullen hier niet proberen het probleem op te lossen of het mogelijk is om van het tijdelijke naar het eeuwige te gaan, van het ethische naar het ontologische.
Als voorbeeld van een mooie en diepe daad van bekering hebben we eerst die van de rijke jongeman van het evangelie, die dorstte naar goddelijke eeuwigheid en die Christus vroeg wat hij moest doen om tijd in de eeuwigheid door te brengen. De Heer keek deze jongeman met liefde aan en zei: ‘Onderhoud de geboden.’ Welke? “. ” Nou, deze en die…” “Ik kijk al van jongs af aan naar dit alles. Wat mis ik nog? ‘De Heer zei toen tegen hem: ‘Als je volmaakt wilt zijn, laat dan al je bezittingen, al je kennis achter en ben arm geworden, volg mij.’ De jongeman kon dit woord niet verdragen (vgl. Mt 19,16-22).
We kunnen het probleem op de volgende manier benaderen: vanuit een moreel, ethisch oogpunt was deze jongeman op een hoog niveau. Maar er is een ander, hoger niveau, dat betrekking heeft op de goddelijke, ongeschapen “sfeer” van het eeuwige en beginloze Wezen. Een eerste poging tot verklaring maakt het dus mogelijk om aan te tonen dat er onder de mensen verschillende niveaus van spirituele staat zijn.

Lees verder “Arch.Sophrony : Van berouw tot kinderlijke adoptie”

Een kreupele wereld (Commentaar op Lucas 13,10-17)

0e4d73fd08e0cc898b55239c42b41ecb

Homilie over Lucas 13,10-17

Genezing op Sabbath van een vrouw

 

Een Kreupele wereld …

Nu gaf hij les in een van de synagogen op de sabbat. En er was een vrouw die al achttien jaar een geest van zwakheid had; ze was voorovergebogen en kon zich niet helemaal rechttrekken. En toen Jezus haar zag, riep hij haar en zei tegen haar: “Vrouw, u bent bevrijd van uw zwakheid.” En hij legde zijn handen op haar, en onmiddellijk werd ze recht gemaakt, en ze loofde God. Maar de heerser van de synagoge, verontwaardigd omdat Jezus op de sabbat genezen was, zei tegen het volk: “Er zijn zes dagen waarop gewerkt moet worden; kom op die dagen en word genezen, en niet op de sabbatdag.” Toen antwoordde de Heer hem: “Gij huichelaars! Maakt ieder van u op de sabbat niet zijn os of zijn kont los van de kribbe en leidt hem weg om hem water te geven? En zou deze vrouw, een dochter van Abraham die satan achttien jaar lang gebonden heeft, niet op de sabbatdag van deze band bevrijd moeten worden?” Terwijl hij dit zei, werden al zijn tegenstanders te schande gemaakt; en alle mensen verheugden zich over alle glorieuze dingen die door hem werden gedaan
(Lucas 13:10-17,)

Lees verder “Een kreupele wereld (Commentaar op Lucas 13,10-17)”