Christus onze vrede

“ Toen kwam Petrus naar hem toe en zei tegen hem: “Heer, hoe vaak zal mijn broer tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Maar liefst zeven keer?”
Jezus zei tegen hem: “Ik zeg u niet zeven keer, maar zeventig keer zeven.” –

Mattheüs 18:21-22

“ Hij is onze vrede, want Hij heeft beide één gemaakt. Aangezien we Christus als onze vrede beschouwen, mogen we onszelf ware christenen noemen, alleen als ons leven Christus uitdrukt door onze eigen vrede. Zoals de apostel zegt: Hij heeft de vijandschap ter dood gebracht. We mogen het op geen enkele manier opnieuw in ons laten ontbranden, maar we moeten verklaren dat het absoluut dood is. Glorieus heeft God vijandschap verslagen, om ons te redden, mogen we nooit het leven van onze ziel riskeren door wrok te koesteren of door wrok te koesteren. …

Nee, aangezien we Christus bezitten die vrede is, moeten we een einde maken aan deze vijandschap en leven zoals we geloven dat Hij geleefd heeft. Hij brak de scheidingsmuur af, verenigde wat verdeeld was, bracht vrede tot stand door in Zijn enige persoon degenen die het oneens waren met elkaar te verzoenen. Op dezelfde manier moeten we ons niet alleen verzoenen met degenen die ons van buitenaf aanvallen, maar ook met degenen die van binnen onenigheid veroorzaken; vlees zal dan niet langer tegengesteld zijn aan de geest, noch de geest aan het vlees. Als we eenmaal de wijsheid van het vlees aan Gods wet onderwerpen, zullen we in vrede herschapen worden als één enkele man. Als we dan één in plaats van twee zijn geworden, zullen we vrede in onszelf hebben.

Nu wordt vrede gedefinieerd als harmonie tussen degenen die verdeeld zijn. Wanneer we daarom die burgeroorlog in onze natuur beëindigen en vrede in onszelf cultiveren, worden we vrede. Door deze vrede tonen wij aan dat de naam van Christus, die wij dragen, authentiek en passend is.

Als we bedenken dat Christus het ware licht is en niets gemeen heeft met bedrog, leren we dat ons eigen leven ook moet schijnen met de stralen van dat ware licht. Deze stralen van de Zon van Gerechtigheid zijn de deugden die uitstromen om ons te verlichten, zodat we de werken van de duisternis kunnen wegdoen en eervol wandelen als op klaarlichte dag. Wanneer we de daden van de duisternis verwerpen en alles in het licht van de dag doen, worden we licht en, zoals licht zou moeten, geven we licht aan anderen door onze acties. Als we werkelijk aan Christus denken als onze bron van heiligheid, zullen we ons onthouden van al het slechte of onzuivere in gedachten of handelingen en zo laten zien dat we waardige dragers van Zijn Naam zijn. Want de kwaliteit van heiligheid wordt niet getoond door wat we zeggen, maar door wat we doen in het leven.”

– Heilige Gregorius van Nyssa (ca 335–C 395)– Bisschop en vader van de kerk – Fragment uit zijn verhandeling, Over christelijke volmaaktheid