Daniël Becker neemt afscheid van de politiek. © Rolf Hensel
Daniël ruilt raadszetel ChristenUnie in voor priesterschap in de orthodoxe kerk: ‘Van waan van de dag naar de eeuwigheid’
ARNHEM – Het leven van Daniël Becker verandert ingrijpend. De fractievoorzitter van de Arnhemse ChristenUnie stapt uit de politiek en richt zich op het aanstaande priesterschap in de Grieks-orthodoxe kerk. Hij zegt daarvoor zelfs zijn partijlidmaatschap op.
![20211220_082630[11935]](https://christelijkeinformatiebron.com/wp-content/uploads/2021/12/20211220_08263011935.jpg?w=575&h=323)
,,Ik ga van de waan van de dag naar de eeuwigheid”, vat Daniël Becker de omslag zelf samen. Na acht jaar raadswerk voor de Arnhemse Christenunie, fractievoorzitterschap en een tijdelijke rol als vicevoorzitter kiest hij voor een radicaal ander leven.
,,Ik ga de parochie van de Grieks-Orthodoxe kerk in Nijmegen fulltime dienen als diaken en op termijn als priester. Wanneer, dat is afhankelijk van wat God en de mensen willen. Het kan volgend jaar of over tien jaar zijn.”
Harde kan
![20211220_082548[11933]](https://christelijkeinformatiebron.com/wp-content/uploads/2021/12/20211220_08254811933.jpg?w=548&h=308)
Becker, van huis uit protestants, begon in 2014 in de Arnhemse gemeenteraad. ,,Tot mijn verbazing zette een selectiecommissie mij als fractievolger op plek twee van de kieslijst. Een nog grotere verbazing was het toen de partij twee zetels kreeg en ik raadslid werd.’’
Als geestelijke draag je een zwarte soutane van hals tot tenen. Je bent zelf niet belangrijk
Daniël Becker
,,Ik heb het met plezier gedaan, maar ik merk dat de politiek voor mijn ziel en zaligheid niet altijd goed is geweest. Af en toe kwam mijn harde kant naar voren. Het gemeentehuis haalt dat naar boven in mensen, soms is de verleiding er groot om de ander een duwtje te geven. Collega’s in de raad herkennen dat het gebouw ‘iets’ met je doet. Het is goed om er een keer mee te stoppen.”
Wijding
Het aanstaande religieuze werk is onverenigbaar met de politiek, zegt hij. ,,Na mijn wijding als priester zeg ik ook mijn lidmaatschap van de ChristenUnie op. Stemmen doe ik nog wel, maar ik zeg niet meer op wie. Je moet neutraal in het werk staan en als priester mensen naar de genade leiden. Alles wat daar afbreuk aan doet, moet je vermijden.
Als geestelijke draag je een zwarte soutane (een priesterkleed, JR.) van hals tot tenen. Je bent zelf niet belangrijk. Dat is best ontspannend, in de politiek draaide het vaak wel om mij.”
Becker begon in 2014 in de Arnhemse gemeenteraad. In oktober 2017 nam hij het fractievoorzitterschap over van Addy Plieger. © Rolf Hensel
Waarom kiest u voor de Grieks-orthodoxe kerk?
,,Ik ben al lang geïnteresseerd in de vroege kerk, de kerkvaders en de eerste christelijke gemeenschappen. Toen ik vijftien jaar geleden in Arnhem kwam wonen, zei een vriend: ‘Als je het over de vroege kerk hebt, dan moet je naar de orthodoxe kerk’.
Ik ging met hem naar een parochie in Deventer en toen ik binnenstapte wist ik: ‘Dit is het’. Ik begreep gek genoeg wat daar gebeurde. In de liturgie wordt er contact gemaakt tussen hemel en aarde. Je komt als mens tot je recht in de diensten, ze zijn zo mooi en mystiek. Daar verlangde ik naar.
Enigszins ontmoedigen
Je wordt niet zomaar orthodox. Een priester zal je zelfs enigszins ontmoedigen om de stap te maken. Velen zijn kortstondig enthousiast door de indrukwekkende iconen, muziek en literatuur van de kerk. Vaak bekoelt die liefde na enige tijd en zit je vast aan een keuze die je voor je leven hebt gemaakt.
Het lukte een periode om in de raadszaal het korte en krachtige Je¬zus-ge¬bed onophoude¬lijk te bidden
Ik deed het rustig aan, ging op een andere manier bidden en geloven. Na een jaar of acht jaar heb ik in Deventer gevraagd of ik opgenomen mocht worden, zoals dat heet. Wachten was niet meer nodig, zag de priester, ik hoorde er thuis.
Drie jaar geleden heb ik in mijn fractie verteld deze stap te willen maken. Mijn vrouw is inmiddels ook opgenomen. Onze kinderen gaan meestal mee, maar daarin zijn ze vrij. Het gezinsleven kan ik combineren: geestelijken mogen wel getrouwd zijn, maar niet trouwen.
Daniël Becker bij iconen in zijn huis. © Gerard Burgers
Wie is God voor u?
,,Het is niet zo zeer mijn eigen God, maar vooral ‘onze Vader’ zoals ook in het gebed wordt gezegd. Hij is er voor iedereen en ik kan er een persoonlijke relatie mee hebben. Soms vraagt Hij dingen die voor ons allemaal goed zijn, maar niet in mijn belang zijn.
Eigen wensen moet je niet verwarren met wat werkelijk goed voor jou, je gezin of je omgeving is. Het kan moeilijk zijn om te zeggen: ‘Uw wil geschiede’. Het hoort bij een spirituele mate van volwassenheid dat je begrijpt dat je Gods beeld moet zijn in de wereld. En dat je er op mag vertrouwen dat wat je geïnspireerd door de Heilige Geest doet, goed is.
De naam Daniël betekent dat God mijn rechter is. Ik hoef niet bang te zijn voor oordelen van anderen en ben ook niet andersmans rechter. Godzijdank ben ik dat ook niet van mezelf, want jezelf vergeven is heel moeilijk. Vanwege deze betekenis behoud ik mijn naam in de kerk. Vaak krijgen mensen een andere naam als ze worden opgenomen.”
Heeft u wel eens gebeden tijdens het politieke werk?
,,Ja, het lukte een periode om in de raadszaal het korte en krachtige Jezus-gebed onophoudelijk te bidden: ‘Heer, Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, een zondaar’. Het is een soort SOS-signaal dat je elk moment kunt uitzenden.
U zei ooit: ‘Ik wil in de stad doen wat Christus en de profeet Daniël deden’. Wat is dat?
,,Daniël leefde in een samenleving die hem vreemd was. Er werden afgoden aanbeden, maar Daniël bleef het goede doen en tot God bidden. Daarvoor betaalde hij een hoge prijs: hij en zijn vrienden werden in een oven gegooid. Dat kostte niet hun levens – God redde hen, maar maakt duidelijk dat die maatschappij niet aarzelde om het dat soort mensen zeer moeilijk te maken.
We leven zelf niet langer in een erg christelijke samenleving. Naastenliefde kalft af in deze coronacrisis. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat niet-gevaccineerden niet meer welkom zouden zijn in het ziekenhuis. Dat vind ik een grote terugval ten opzichte van de christelijke normen en waarden. Ongeacht wat de ander doet of vindt, zorg je gewoon voor elkaar.”
Paspoort
Daniël Becker zag op 7 september 1977 het levenslicht in Leiden. Hij volgde de opleiding voorbereidend beroepsonderwijs (vbo) en aansluitend het voorbereidend hoger beroepsonderwijs (vhbo) en het hbo.
Zat in de jaren negentig op de Bijbelschool De Wittenberg in Zeist, waar hij zijn vrouw leerde kennen. Met haar heeft hij vier kinderen. Samen wonen ze in de wijk Vredenburg.
![20211220_084715[11946]](https://christelijkeinformatiebron.com/wp-content/uploads/2021/12/20211220_08471511946-1.jpg?w=605&h=1076)
In oktober 2017 nam Becker het fractievoorzitterschap over van Addy Plieger. In 2018 was hij twee jaar vicevoorzitter van de gemeenteraad. Met het oog op het priesterschap studeerde hij de afgelopen twee jaar aan een orthodox instituut in Gent (België). Vanaf februari volgt hij een minor aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en een hbo-opleiding verpleegkunde.
Hij werkt 32 uur per week op de dialyse-afdeling van ziekenhuis Rijnstate.
Met dank aan Hadrian Liem !!
