
Een van de terugkerende thema’s in de Byzantijnse hymnografie van Pinksteren is een parallel getrokken tussen de “verwarring” van Babel en de “vereniging” en “symfonie” die tot stand komt door de neerdaling van de Geest in tongen van vuur. De Geest onderdrukt het pluralisme en de verscheidenheid van de schepping niet; evenmin sluit Hij, meer in het bijzonder, de waarlijk persoonlijke ervaring van God uit, die voor ieder mens toegankelijk is; Hij overwint verdeeldheid, tegenspraak en corruptie. Hijzelf is de “symfonie” van de schepping, die volledig zal worden gerealiseerd in de eschatologische vervulling.
– John Meyendorff
