Heiligenleven

De heilige Makrina,

de zuster van  onze heilige Vader Basilius de Grote

 

De monastieke Macrina, zuster van de heilige hiërarchen Basilius de Grote en Gregorius van Nyssa, werd geboren in Cappadocië aan het begin van de vierde eeuw. Haar moeder, Emilia, zag in een droom een engel, die haar nog ongeboren Thekla noemde, ter ere van de heilige eerste martelares Thekla. De heilige Emilia vervulde de wil van God en noemde haar dochter Thekla. Een andere dochter die werd geboren, noemden ze Macrina, ter ere van een grootmoeder die leed in de tijd van vervolging van christenen onder keizer Maximianus Galerius.

Naast Macrina waren er in haar familie nog negen andere kinderen. De heilige Emila zelf begeleidde de opvoeding van haar oudste dochter. Ze leerde haar lezen en schrijven in de Schriftuurboeken en Psalmen van David, waarbij ze die voorbeelden uit de heilige boeken selecteerde die gingen over een vroom en God-aangenaam leven. De heilige Emilia trainde haar dochter om kerkdiensten bij te wonen en privégebeden te doen. Macrina werd ook onderwezen in de juiste kennis van binnenlands bestuur en verschillende ambachten. Ze werd nooit stilgezet en deed niet mee aan kinderachtige spelletjes of amusement.

Toen Macrina opgroeide, verloofden haar ouders haar met een zekere vrome jeugd, maar de bruidegom stierf al snel. Veel jonge mannen zochten een huwelijk met haar, maar Macrina weigerde ze allemaal, omdat ze het leven van een maagd had gekozen en niet ontrouw wilde zijn aan de nagedachtenis van haar dode verloofde. De monastieke Macrina woonde in het huis van haar ouders en hielp hen bij de huishoudelijke taken als opziener samen met de dienaren te vervullen, en ze volgde zorgvuldig de opvoeding van haar jongere broers en zussen. Na de dood van haar vader werd ze de belangrijkste steun en toeverlaat voor de familie.
Toen alle kinderen opgroeiden en het ouderlijk huis verlieten, overtuigde de heilige Macrina haar moeder, de heilige Emilia, om de wereld te verlaten, hun slaven vrij te laten en zich in een vrouwenklooster te vestigen. Verschillende van hun dienaren volgden hun voorbeeld. Nadat ze kloostergeloften hadden afgelegd, leefden ze samen als één familie, ze baden samen, ze werkten samen, ze bezaten alles wat ze gemeen hadden en in deze manier van leven onderscheidde niets de een van de ander.

Na de dood van haar moeder begeleidde de heilige Macrina de zusters van het klooster. Ze genoot het diepe respect van iedereen die haar kende. Strengheid jegens zichzelf en matigheid in alles waren kenmerkend voor de heilige in de loop van haar hele leven. Ze sliep op planken en had geen bezittingen. De heilige Macrina kreeg een geschenk van wonderbaar werk. Er was een voorbeeld (verteld door de zusters van het klooster aan sint Gregorius van Nyssa na de dood van sint Macrina), toen ze een meisje genas van een oogaandoening. Door de gebeden van de heilige was er in haar klooster in tijden van hongersnood geen tekort aan tarwe, noodzakelijk voor het gebruik van de zusters.
De heilige Macrina stierf in het jaar 380, na een laatste zucht van verheffende gebeden van dank aan de Heer voor het ontvangen van zegeningen van Hem in de loop van haar leven. Ze werd met haar ouders in hetzelfde graf begraven.

Bron : akroasis .com
Vertaling : Kris Biesbroeck