DE BARMHARTIGE SAMARITAAN

Maar een zekere Samaritaan die op zijn reis was, bij hem in de buurt kwam en hem zag, werd bewogen van mededogen. En naar hem toe gaan, zijn wonden dichten .. LUKAS 10:33-34

Hoe goed bent U, o Goddelijke Samaritaan, om deze gewonde wereld te verzamelen die zo droevig onderweg gevallen is, gevangen in zo’n moeras en zo Uw Goedheid onwaardig! . Hoe goddelozer we zijn, hoe meer het wonder van Uw oneindige Barmhartigheid schittert en schijnt. . Barmhartigheid is als het ware de overloop van Uw Goedheid en wat het meest hartstochtelijk is in Uw Goedheid, het gewicht waardoor Uw Goedheid Uw Gerechtigheid overwint. Hoe goddelijk goed Bent U!

L Charles de Foucauld (1858-1916) – Westers woestijnvader

 

Wat kan een barmhartige Samaritaan nog meer doen?

We zijn ons allemaal bewust van de dringende en oprechte behoeften van onze buren. En aangezien de orthodoxe kerk vrijwel overal ter wereld is, heeft het woord ‘buurman’ voor ons wereldwijde toepassing.
AARTSPRIESTER DANIEL KOVALAK | 23 NOVEMBER 2014
Wat kan een barmhartige Samaritaan nog meer doen?
De Heer heeft ons aan elkaar gebonden door de draad van heilige liefde
Forenzen redden blinde man seconden na gruwelijke val van trein
De barmhartige Samaritaan: de actie van het leven en heldhaftigheid van liefde
De gelijkenis van de barmhartige Samaritaan lezen
De gelijkenis van de barmhartige Samaritaan
“Niemand zal gered worden door simpelweg Gods wil te kennen; redding ligt in het doen ervan” [Sint Nicolaas van Zicha]

De beroemde parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt over een man die wordt beroofd en halfdood wordt achtergelaten op de weg van Jeruzalem naar Jericho. De eersten die hem tegenkwamen waren een priester en een Leviet, maar ze kwamen voorbij. Er wordt ons niet verteld waarom ze langskwamen, maar we kunnen speculeren. De leviet, een ‘religieuze professional’, was waarschijnlijk onderweg van of naar ‘werk’. De priester was misschien bang dat hij zichzelf zou verontreinigen en dus niet in staat zou zijn zijn priesterlijke dienst te verrichten door in contact te komen met iemand die bloed vergiet. Misschien waren ze gewoon te laat, bang dat ook zij zouden worden beroofd, of zelfs dat de gewonde man zijn verwondingen deed alsof. Dit is het nadenken waard. Komen we om soortgelijke redenen niet soms langs behoeftige buren?!
In ieder geval komt onze held, de barmhartige Samaritaan, die medeleven toont met de geslagen man, olie en wijn op zijn wonden gietend – symbolisch voor de mysteries van de Kerk waarin Christus Zelf aan ons wordt geopenbaard als de barmhartige Samaritaan, die gewond door de zonde. Na deze primitieve behandeling te hebben toegepast, legt de Samaritaan de lat in zijn mededogen hoger. Hij zet de gewonde man op zijn eigen muilezel, vervoert hem naar een nabijgelegen herberg en geeft geld aan de herbergier om te zorgen voor de voortdurende verzorging en het herstel van de gewonde man. Bovendien belooft de Samaritaan de herbergier alle verdere gemaakte kosten te vergoeden. De Samaritaan stelt dus niet alleen persoonlijk belang in een behoeftige buurman – hij deelt zijn tijd, moeite, wijn, olie, geld en muildier – maar hij roept ook de steun van een ander in. Er is echt geen duidelijkere oproep tot liefdadigheid dan deze gelijkenis.

We zijn ons allemaal bewust van de dringende en oprechte behoeften van onze buren. En aangezien de orthodoxe kerk vrijwel overal ter wereld is, heeft het woord ‘buurman’ voor ons wereldwijde toepassing. Nee, we kunnen niet iedereen helpen, maar we kunnen ook niet het gebod van onze Heer schenden om medeleven te tonen aan de gewonde buren op onze paden of onze drempels.
Barmhartige Samaritaan
We zouden inderdaad ons medeleven moeten tonen door voor hen te bidden, maar dat is niet genoeg. De Bijbel zegt: “Als een broer of zus slecht gekleed is en geen dagelijks voedsel heeft, en een van jullie zegt tegen hen: ‘Ga in vrede, word verwarmd en verzadigd’, zonder hun de dingen te geven die nodig zijn voor het lichaam, wat levert het op?” [Jakobus 2:14-15]. Het is vergelijkbaar met het wensen van ‘Merry Christmas’ aan iemand die zojuist alles is kwijtgeraakt. Ons geloof moet uitgroeien tot goede werken, niet alleen goede wensen. Acties spreken altijd meer dan woorden. In de gelijkenis merken we zelfs de afwezigheid van woorden op. De Samaritaan ondervroeg de gewonde man niet, hij handelde gewoon. Wat gewonde buren nodig hebben, is geen retoriek, maar middelen. Door Zich te identificeren met de minste van de broeders, zegt Onze-Lieve-Heer: “Ik had honger en u gaf me te eten, ” niet “Ik had honger en je vormde een taskforce om het te bespreken of je vroeg een overheidssubsidie ​​aan.” Onze financiële donaties aan verschillende liefdadigheidsinstellingen, hoewel ze de kerk helpen om medeleven te tonen namens ons, ontslaan ons niet van persoonlijke verantwoordelijkheid.
Maar er is nog een andere manier waarop we mededogen kunnen tonen voor onze naasten die niet in de gelijkenis wordt verteld. Het is gewoon dit: als we echt van onze buren houden, zullen we ook alles in het werk stellen om hen te waarschuwen geen gevaarlijke paden te bewandelen!
De weg van Jeruzalem naar Jericho, waar de geslagen man was beroofd, stond bij de lokale bevolking bekend als een uiterst gevaarlijke weg. Sommige historici noemen het de ‘bloedweg’, waarop gewetenloze rovers zich verstopten, wachtend om nieuwe slachtoffers te bespringen. Dus het verhaal van de barmhartige Samaritaan zou een “niet-verhaal” zijn geweest als een medelevende buurman de reiziger had verteld: “Je riskeert je leven als je die kant op gaat!” In plaats van ‘de barmhartige Samaritaan’ te worden genoemd, had hij ook ‘de dwaze reiziger’ kunnen worden genoemd!
Als we mensen gevaarlijke paden in hun leven zien volgen, als we echt van ze houden, is dat dan niet een van de beste manieren om ze onze liefde te tonen om ze te waarschuwen voor gevaar? Als ouders tonen we medeleven met onze kinderen op precies deze manier: “ren niet de straat op, raak geen hete kachel aan, stap niet in een auto met vreemden, hang niet rond met slechte mensen, gebruik geen drugs, enz.” Veel wegen in het leven zijn vol gevaar. Maar hoe vaak zien we buren zulke pijnlijke paden volgen en zwijgen of voorbijgaan? Misschien bevinden wij ons zelf, bewust of onbewust, op dergelijke paden, en kan alleen het medeleven van een ander ons redden van verwonding, geslagenheid of vernietiging, of ons op zijn minst ertoe aanzetten om een ​​alternatieve, veiligere route te overwegen.
In die zin moet de Kerk er bewust naar streven om de rol van Christus als barmhartige Samaritaan te vervullen. De Kerk moet een vuurtoren zijn die verloren en dolende zielen naar het Koninkrijk van God leidt – “een oase van vrede in een gekwelde wereld”. De kerk is dus een levensreddend station dat barmhartige Samaritanen uitrust en uitzendt om buren voor anderen te zijn, of een spirituele GPS die het voorkeurspad naar een gewenste bestemming aangeeft en waarschuwt voor de gevaren die inherent zijn aan andere wegen.
Ieder van ons is in ons individuele leven op de een of andere manier geslagen, gekneusd, gewond en voor dood achtergelaten door de ‘misdadigers’ van hartstochten en zonde. Maar God zij dank is Jezus Christus herhaaldelijk onze barmhartige Samaritaan geweest en zal hij dat voor altijd zijn, die zijn genezende olie en wijn op onze wonden in de mysteries van zijn heilige kerk aanbrengt.
Vooral nu onze gedachten nu uitgaan naar Advent, het Grote Feest van de Geboorte van Onze Heer, moge onze liefde voor onze naaste werkelijk vlees worden door Gods wil te doen, zodat wij in de Kerk werkelijk het “zout van de aarde” mogen zijn. ‘ en het ‘licht van de wereld’, want dat is wat onze barmhartige Samaritaan, Jezus Christus, ons roept te zijn – en te doen !

 

BRON :  Oca