Theologie is een kennis over iets geworden. We zijn gevuld met informatie over God. Maar wat de theologie in de Kerk definieert, is concrete kennis van God zelf, de ervaring van het geloof, wat niet het bezit van bepaalde individuele overtuigingen betekent. In het Grieks behoudt het woord “geloof” – pistis – nog steeds zijn oorspronkelijke gevoel van vertrouwen . Geloof hebben betekent jezelf geven, jezelf aanbieden met een absoluut vertrouwen in God en in die ‘ander’ die we liefhebben.

Christos Yannaras

“We hoeven niet te wanhopen”

door Rafaël Noika

Rafaël Noica

Sta me toe de woorden te herhalen: ” Houd je geest in de hel en wanhoop niet” . Vader Sophrony, toen hij deze woorden voor de eerste keer hoorde, voelde hij dat het goddelijke woorden waren, niet alleen voor St. Silouan en zijn eigen heil, maar voor een hele generatie, voor al het gebrek aan hoop dat vorm krijgt in een wereld zo vol wanhoop, zoals hij die toen kende, na de Eerste Wereldoorlog. Ik zou deze woorden ook willen toevoegen:wanneer God zegt “wanhoop niet”, heb ik velen zelf zo gespannen gezien, dat ze gestrest waren. Wat moet ik doen om niet te wanhopen zodat ik niet God boosmaak ? Nee, broeders, daar gaat het niet om. God verbiedt geen gebrek aan hoop, maar hij vertelt ons dat we de hoop niet hoeven te verliezen! We hoeven niet te wanhopen!

Lees verder “Rafael Noica : We hoeven niet te wanhopen ….”

Hedendaagse getuigenissen van de visie van God op de heilige berg

door Metropoliet  Hierotheos Nafpaktos

Metropoliet Hierotheos Nafpaktos

De titel van dit hoofdstuk geeft aan dat het zal gaan over het visioen van het ongeschapen Licht in de menselijke natuur van het Woord, dat de discipelen zagen op de berg Tabor, maar het suggereert dat er een speciale verwijzing zal zijn naar het visioen van God dat wordt bereikt door de Hagiorietvaders die het ascetische leven op de Heilige Berg leiden. De gebeurtenis van de Transfiguratie vond niet slechts één keer in de geschiedenis plaats. Natuurlijk vond deze specifieke gebeurtenis een keer plaats, omdat Christus Zijn discipelen wilde voorbereiden omhet Lijden en Zijn Kruis met geloof onder ogen te zien, maar het wordt herhaald en ervaren door de vergoddelijken in alle eeuwen. De heilige hymnograaf bidt tot God: “Laat ook voor ons zondaars uw eeuwig licht schijnen”. Op de Heilige Berg zowel in de woestijn als in de kloosters zijn er monniken in alle stadia van het spirituele leven, dat wil zeggen, in zuiverheid van hart, verlichting van de nous en vergoddelijking. Sommigen worstelen om hun hart van de hartstochten te reinigen en te leven in het diepste berouw, anderen hebben verlichting van hun nous bereikt en hebben onophoudelijk gebed in hun hart, en anderen hebben de visie van God bereikt en hebben het ongeschapen Licht gezien.

Gedurende de vijfentwintig jaar dat ik regelmatig de Heilige Berg bezocht, gaf God me de gelegenheid om monniken te ontmoeten die tot alle stadia van het spirituele leven behoorden. Ik vond monniken die me vertelden over noëtisch gebed en de visie van het ongeschapen Licht, en daarom heb ik zekerheid over deze realiteiten.
Aangezien dit hoofdstuk het visioen van het ongeschapen Licht op de berg Tabor zal behandelen, wil ik eerst spreken over de monniken die het Licht zagen.Ik ontmoette een monnik die, hoewel hij blind was, priesters in heldere gewaden zag, en hij vroeg of ze priesters van die cel waren, zonder te denken dat hij blind was. In wezen is dit een kwestie van het verschijnen van heiligen, maar in zijn zeer diep berouw en nederigheid kon hij zich hiervan niet bewust worden. Ik ontmoette ook een monnik die verschillende keren de vraag “hoe gaat het” beantwoordde door te zeggen “ik leef in duisternis”, want hij zag het ongeschapen licht niet, wat betekent dat hij ervaring had met God in het licht. Ze vertellen ook over monniken wier gezichten glinsteren en glimmen van de glorie van God tijdens hun slaap. Ik herinner me een opvallend geval. Na de publicatie van het boek “A Night in the Desert of the Holy Mountain” bezocht ik een Hagioritische monnik. Hij zei tegen me: “Veel mensen vragen me of ik de monnik ben met wie je sprak. Ik antwoord hen: probeer niet uit te vinden wie het is. Probeer het advies op te volgen en leef het gebed na waarover het boek spreekt “. En toen zei hij tegen mij: “Kom en ik zal je nog een aantal andere dingen vertellen, zodat je ze later weet en kunt toevoegen”. En tot mijn eindeloze verbazing begon hij me ervaringen te vertellen van het ongeschapen Licht, wat er voor het visioen komt, wat erop volgt, in welke staat de persoon is, wat tranen te maken hebben met het visioen van God, enzovoort. Ik bleef verbaasd achter en dankte God voor dit grote geschenk dat Hij aan de Heilige Berg en aan Zijn Kerk geeft en ook aan mij persoonlijk, dat ik zulke grote persoonlijkheden zou ontmoeten, die zelfs vandaag nog in ons midden leven. Daarom kan ik met zekerheid uitroepen: “En wij hebben gehoord en gezien, en onze handen hebben aangeraakt”.

Hedendaagse Hagiorieten getuigen van vergoddelijking

Maar gelukkig hebben we getuigenissen geschreven over de visie van het ongeschapen Licht. Verschillende Hagioritische monniken kwamen om vele redenen, voornamelijk om de christenen te helpen wier geloof wankelde, op het punt hun ervaringen te onthullen. Zo hebben we getuigenissen van dit leven geschreven. In wat volgt zou ik vier van dergelijke getuigenissen willen noemen, die de waarde en het belang van de Heilige Berg aantonen.
De eerste is de getuige van vader Paisios. Hij beschrijft hoe St. Arsenios van Cappadocië aan hem verscheen op het moment dat hij klaar was met het schrijven van zijn biografie. Het was een ervaring van God, want heiligen verschijnen in het ongeschapen Licht. Bovendien genoten de heiligen van het Paradijs en het Koninkrijk van God, dat de visie is van het ongeschapen Licht.Het is heel kenmerkend dat op de berg Tabor de profeet Elia en de profeet Mozes in Gods licht verschenen. Paisios schrijft: “De Vader heeft ook andere dergelijke kledingstukken, maar mijn eigen geestelijke handen zijn verlamd door mijn vele zonden en ik kan ze niet losmaken voor het moment om te bidden. Moge de goede Vader mij dit vergeven en voor het feit dat ik zijn naam heb verontreinigd , die hij me gaf. Het is ook waar dat ik hem op geen enkele manier heb geïmiteerd. En terwijl ik als een jonge schurk werd beschouwd, betuigde de toegeeflijke vader Arsenios, als een navolger van Christus, mij door zijn liefde. Het lijkt erop dat jarenlang hij al zijn liefde voor mij verzamelde om die in één keer aan mij te geven en om mij, onvoorzichtig en ongevoelig als ik ben, een schok te geven zodat ik weer bij zinnen kwam. Het was de dag van de heilige Theodores, eenentwintig februari 1971, Allerzielen. Ik had zijn biografie voor de eerste keer geschreven uit het materiaal dat ik toen had en las het, voor het geval ik een fout zou hebben gemaakt in de vertaling van de Pharasiotiki die ik van de oudsten had gehoord. Het was twee uur voor zonsondergang en terwijl ik aan het lezen was, bezocht vader Arsenios me; en net zoals een leraar zijn leerling streelt die de les goed heeft geschreven, deed hij zelf hetzelfde bij mij. Daarnaast gunde hij me een onuitsprekelijke zoetheid en hemelse opgetogenheid in mijn hart, die onmogelijk te verdragen was. Toen rende ik als een dwaas naar het terrein rondom mijn cel en riep hem, omdat ik dacht dat ik hem zou vinden. (Gelukkig was er geen bezoeker gekomen, want ook hij zou verontrust zijn geweest en ik had hem de reden van deze heilige waanzin niet kunnen vertellen om hem gerust te stellen). Soms riep ik luid: ‘Mijn Vader, mijn Vader!’ En soms riep ik zachter: ‘Mijn God, mijn God, houd mijn hart stevig vast totdat ik zie wat er vanavond gaat gebeuren!’

Lees verder “Hierotheos Nafpaktos :Hedendaagse getuigenissen van de visie van God op de heilige berg”

Leringen van Heilige Silouan over Liefde

Saint Silouan de Athonite, spirituele leraar van Elder Sophrony

Silouan de Athoniet

DE ZIEL KAN GEEN VREDE KENNEN TENZIJ ZE BIDT VOOR HAAR VIJANDEN.DE ZIEL DIE VAN GODS GENADE HEEFT GELEERD OM TE BIDDEN, VOELT LIEFDEEN  MEDEDOGEN VOOR ELK GESCHAPEN DING, EN IN HET BIJZONDER VOOR DE MENSHEID, VOOR WIE DE HEER AAN HET KRUIS LEED, EN ZIJN ZIEL WAS ZWAAR VOOR IEDER VAN ONS.

DE HEER LEERDE ME MIJN VIJANDEN LIEF TE HEBBEN. ZONDER DE GENADE VAN GOD KUNNEN WE ONZE VIJANDEN NIET LIEFHEBBEN. ALLEEN DE HEILIGE GEEST LEERT LIEFDE, EN DAN WEKKEN ZELFS DUIVELS ONS MEDELIJDEN OP OMDAT ZE VAN HET GOEDE ZIJN GEVALLEN EN NEDERIGHEID IN GOD HEBBEN VERLOREN.

IK SMEEK JE, STEL DIT OP DE PROEF. WANNEER EEN MAN U AANSTOOT GEEFT OF SCHANDE OP UW HOOFD BRENGT, OF NEEMT WAT VAN U IS, OF DE KERK VERVOLGT, BID DAN TOT DE HEER EN ZEG: “O HEER, WIJ ZIJN ALLEN UW SCHEPSELEN. HEB MEDELIJDEN MET UW DIENAREN EN VERANDER HUN HARTEN IN BEKERING,” EN U ZULT ZICH BEWUST ZIJN VAN GENADE IN UW ZIEL. OM TE BEGINNEN, BEPERK JE HART OM VIJANDEN LIEF TE HEBBEN, EN DE HEER, DIE JE GOEDE WIL ZIET, ZAL JE HELPEN IN ALLE DINGEN, EN DE ERVARING ZELF ZAL JE DE WEG WIJZEN. MAAR DE MAN DIE MET BOOSAARDIGHEID OVER ZIJN VIJANDEN DENKT, HEEFT GODS LIEFDE NIET IN ZICH EN KENT GOD NIET.

ALS JULLIE VOOR JULLIE VIJANDEN BIDDEN, DAN ZAL ER VREDE TOT JULLIE KOMEN. MAAR WANNEER JE JE VIJANDEN KUNT LIEFHEBBEN – WEET DAN DAT ER EEN GROTE MATE VAN GENADE VAN GOD IN JE WOONT, HOEWEL IK NOG GEEN VOLMAAKTE GENADE ZEG, MAAR VOLDOENDE VOOR VERLOSSING. TERWIJL ALS JE JE VIJANDEN OPVROLIJKT, HET BETEKENT DAT ER EEN BOZE GEEST IN JE LEEFT EN SLECHTE GEDACHTEN IN JE HART BRENGT, WANT, IN DE WOORDEN VAN DE HEER, UIT HET HART GAAN SLECHTE GEDACHTEN – OF GOEDE GEDACHTEN .

DE GOEDE MAN DENKT OP DEZE WIJZE BIJ ZICHZELF: IEDEREEN DIE VAN DE WAARHEID IS AFGEDWAALD, BRENGT VERNIETIGING OVER ZICHZELF EN MOET DAAROM WORDEN BEDROEVEND. MAAR NATUURLIJK ZAL DE MAN DIE DE LIEFDE VAN DE HEILIGE GEEST NIET HEEFT GELEERD, NIET BIDDEN VOOR ZIJN VIJANDEN. DE MAN DIE LIEFDE VAN DE HEILIGE GEEST HEEFT GELEERD, TREURT ZIJN HELE LEVEN OM HEN DIE NIET GERED ZIJN, EN WERPT OVERVLOEDIGE TRANEN VOOR HET VOLK, EN DE GENADE VAN GOD GEEFT HEM KRACHT OM ZIJN VIJANDEN LIEF TE HEBBEN.

BEGRIJP ME. HET IS ZO SIMPEL. ZIJ DIE GOD NIET KENNEN OF TEGEN HEM INGAAN, MOETEN MEDELIJDEN HEBBEN. HET HART TREURT OM HEN EN HET OOG HUILT. ZOWEL HET PARADIJS ALS DE KWELLING ZIJN DUIDELIJK ZICHTBAAR VOOR ONS: WE WETEN DIT DOOR DE HEILIGE GEEST. EN ZEI DE HEER ZELF NIET: “HET KONINKRIJK VAN GOD IS IN U”? ZO BEGINT HET EEUWIGE LEVEN HIER IN DIT LEVEN; EN HET IS HIER DAT WIJ DE ZADEN VAN EEUWIGE KWELLING ZAAIEN. WAAR TROTS IS, KAN ER GEEN GENADE ZIJN, EN ALS WE GENADE VERLIEZEN, VERLIEZEN WE OOK ZOWEL LIEFDE VOOR GOD ALS ZEKERHEID IN GEBED. DE ZIEL WORDT DAN GEKWELD DOOR KWADE GEDACHTEN EN BEGRIJPT NIET DAT ZE ZICHZELF MOET VERNEDEREN EN HAAR VIJANDEN MOET LIEFHEBBEN, WANT ER IS GEEN ANDERE MANIER OM GOD TE BEHAGEN.

WAT ZAL IK U GEVEN,
HEER, WANT DAT GIJ ZO’N GROTE BARMHARTIGHEID OVER MIJN ZIEL HEBT GEGOTEN?SCHENK, IK SMEEK U, OPDAT IK MIJN ONGERECHTIGHEDEN MAG ZIEN, EN OOIT VOOR U ZAL HUILEN, WANT GIJ ZIJT VERVULD VAN LIEFDE VOOR NEDERIGE ZIELEN, EN GEEF HEN DE GENADE VAN DE HEILIGE GEEST. O GENADIGE GOD, VERGEEF ME. GIJ ZIET HOE MIJN ZIEL TOT U, HAAR SCHEPPER, WORDT AANGETROKKEN. GIJ HEBT MIJN ZIEL VERWOND MET UW LIEFDE, EN ZIJ DORST NAAR U, EN WEE ZONDER EINDE, EN DAG EN NACHT, ONVERZADIGBAAR, REIKT NAARU TOE, EN HEEFT GEEN WENS OM NAAR DEZE WERELD TE KIJKEN, HOEWEL IK ER WEL VAN HOU, MAAR BOVENAL HEB IK U LIEF, MIJN SCHEPPER, EN MIJN ZIEL VERLANGT NAAR U. O MIJN SCHEPPER, WAAROM HEB IK, UW SCHEPSELJE, U ZO VAAK BEDROEFD? TOCH HEBT U MIJN ZONDEN NIET HERINNERD. GLORIE ZIJ DE HEER GOD DAT HIJ ONS ZIJN ENIGGEBOREN ZOON GAF OMWILLE VAN ONZE REDDING. GLORIE ZIJ DE ENIGGEBOREN ZOON DIE HIJ VERWAARDIGDE GEBOREN TE ZIJN UIT DE ALLERHEILIGSTE MAAGD, EN LEED VOOR ONZE REDDING, EN ONS ZIJN MEEST ZUIVERE LICHAAM EN BLOED GAF AAN HET EEUWIGE LEVEN, EN ZIJN HEILIGE GEEST OP AARDE ZOND. O HEER, GEEF MIJ TRANEN OM VOOR MIJZELF EN VOOR HET HELE UNIVERSUM TE VERGIETEN, OPDAT DE VOLKEN U MOGEN KENNEN EN EEUWIG MET U MOGEN LEVEN. O HEER, GEEF ONS DE GAVE VAN UW NEDERIGE HEILIGE GEEST, OPDAT WIJ UW HEERLIJKHEID KUNNEN AANHOUDINGEN.

Silouan de Athoniet
Bron : orthodoxword.wordpress.com
Vertaling : Kris Biesbroeck

Oordeel is een uitdaging voor God Zelf –
Archim. Emilianos Simonopetros

Je kunt niet van de ander verwachten dat hij zich aan de wet houdt. Dus, als het je stoort waarom hij het niet houdt, waarom hij Gods geboden niet doet, waarom hij dit of dat niet doet: “Ja, is dit een monnik/christen?” – waarom hij zo leeft, waarom hij slaapt, waarom hij lui is, vanaf dat moment eist je dat de ander de wet van God vervult en zo het onzichtbare hemd van Christus breekt, kom je in tegenspraak met de eenheid van het Lichaam van Christus , breng je een onnatuurlijke verdeeldheid in Christus aan en dan vlieg je uit Gods leven.
De wet geldt alleen voor jou. Je vervult het of je vertrapt het.
Voor wat de ander doet, heeft hij een rechter die hem zal beoordelen. Er is maar één oplossing voor jou: iedereen is heilig, iedereen handelt correct, alleen jij bent niet oké.
Zodra je iets van de ander eist, is het alsof je met een hamer op een spijker slaat en de spijker vliegt zo weg. Zo vlieg je weg uit Gods leven.
Oordeel is een uitdaging voor God Zelf.
Wanneer je iemand veroordeelt en hem uitschakelt als slecht of lui of stinkend of hoererij, dan eigen je je door jouw tussenkomst in zijn leven de gerechtigheid en het gezag van God toe. Je vervangt God de Vader, die alle oordeel voor Zichzelf houdt – dat Hij uiteindelijk aan Christus zal geven – en je wordt een vader.
Bedenk eens hoeveel woorden we tegen anderen zeggen!
We zullen dit allemaal in de lucht vinden. Als we iets tegen iemand anders zeggen, rechtvaardigen we ons meestal door te zeggen: “Maar hij wekte me op, hij maakte grappen over het klooster! Maar hij hoort niet, hij begrijpt het niet, hij wil niet!”
Maar heb je een woord gemist?
Hij komt niet terug, zelfs niet als ik rivieren van tranen vergiet. Je zei tegen je broer: “Wat wil je, bro, en jij?”, Het probleem is voorbij.
Vergiet je bloed, hak je hoofd eraf, je woord blijft. Daarom zeggen de Vaders:
“We kunnen hartstochten in ons hebben, om geen legioen te hebben, maar legioenen duivels, om ons neer te werpen en te schuimen, het maakt niet uit. Het woord dat we over iemand anders zeggen is erger dan dat.”
Het kan je vergeven worden voor wat je hebt gedaan, maar je woord is verzameld en stijgt op naar de hemel.
Laster uzelf, zoals de heilige lasterde, geef hem de klap in zijn gezicht, doe met hem wat u wilt, maar laster een ander niet.
Als je niet het recht hebt om een ​​buitenlands hemd te scheuren, heb je nog minder het recht om het lichaam van Christus te scheuren.
En de ander is een lid van Christus.

Bron: Arhim. Emilianos Simonopetritul – Talcuire la Viata Cuviosului Nil Calavritul – Editura Sf. Nectarie 2009 via catehetica.ro