Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Er is een verschil tussen afstand doen van alle dingen en alle dingen verlaten. Want het is de weg van weinig volmaakte mensen om alle dingen achter zich te laten, dat wil zeggen, om de zorgen van de wereld achter zich te werpen, maar het is het deel van alle gelovigen,om alle dingen af te zweren, dat wil zeggen, om de dingen van de wereld vast te houden in plaats van dat ze in de wereld worden gehouden.
Heilige Beda de Eerbiedwaardige
St.Beda
De laatste tijd wordt meermaals gesuggereerd dat mijn kritiek op morele vooruitgang niet wordt ondersteund door het voorbeeld van de heiligen. Er wordt zeker gezegd dat de transformaties waarover we lezen in het leven van de heiligen duidelijke voorbeelden zijn van morele vooruitgang. Een bekend voorbeeld, misschien wel het grootste verhaal van bekering en ascetisme dat in de kerk bekend is, is dat van De Heilige Maria van Egypte. Het is de moeite waard om goed naar haar leven te kijken (waarvoor we een canoniek verhaal hebben) en te overwegen wat het precies is dat we zien. Ze is inderdaad een goed voorbeeld van de transformatie van het christelijke leven – een die op de 4e zondag van de Grote Vastentijd wordt gevierd in de hele kerk. Maar ik zal nogmaals suggereren dat morele vooruitgang grotendeels een modern begrip is , gedreven door moderne psychologische en therapeutische modellen. En hoewel morele vooruitgang (voor sommigen) een juiste manier lijkt om de theologie van synergie van de Kerk te beschrijven (dat we samenwerken in onze redding), is het in feite een vervorming van die leer en een afleiding van de ware transformatie die van ons is in Christus. De heilige Matia van Egypte biedt uitstekend materiaal voor dit alles.
Het verhaal van St. Mary vertelt haar plotselinge bekering van dronkaard en tot woestijnbewoner.
Het eerste wat ons opvalt in de bekering van de heilige Maria is het plotselinge berouw. Ze had zich een weg van Alexandrië naar Jeruzalem “gebaand” door jonge mannen onder de bedevaartsgroep te “misbruiken”. Alles was als een leeuwerik voor haar, totdat ze de Kerk van de Opstanding niet kon betreden om het Heilige Kruis te vereren.
Lees verder “Maria van Egypte – morele vooruitgang – Vader Stephen Freeman”
Als je een slang in een doos opsluit, zal hij uiteindelijk sterven. Op dezelfde manier verliezen boze gedachten langzaam hun kracht als het slachtoffer uithoudingsvermogen heeft.
Abba Poeman
We zijn verrast door de extreme fijngevoeligheid van waarneming en de diepe spirituele intuïtie van Starez Siluan. Zelfs voordat de Heer aan hem verscheen en nog meer na deze verschijning en voor de rest van zijn leven, had hij een bijzonder diep en acuut zondebesef. De zonde veroorzaakte ondraaglijke pijn in zijn hart , en daarom was zijn berouw, vergezeld van tranen, zo intens dat hij niet pauzeerde totdat zijn ziel voelde dat God hem vergeven had. Velen vinden dit misschien vreemd of zelfs overdreven, maar het voorbeeld van Starez Siluan is niet voor iedereen weggelegd.
Toen hij zich van zijn zonden bekeerde, zocht hij niet eenvoudig vergeving die God gemakkelijk had verleend, misschien na een zucht van spijt. Nee, hij zocht volledige vergeving van zijn zonden totdat hij weer voelbaar de aanwezigheid van genade in zijn ziel voelde. Hij vroeg God om de kracht om indien mogelijk nooit meer in zonde terug te vallen, hij bad om bevrijd te worden van de “wet van de zonde” (Rm 7:23) dat in ons werkt. Hij voelde de gevolgen van de zonde – het verlies van genade – zo intens en pijnlijk dat hij bang was dat het herhaald zou worden . Het gevoel dat zijn ziel was beroofd van de liefde van God en de vrede van Christus was erger voor hem dan wat dan ook. Het besef dat hij zichzelf tegen God had beledigd , tegen zo’n God, zo zacht en nederig, was ondraaglijk voor hem. Hij voelde de diepste pijnen van de ziel, die van een geweten dat gezondigd heeft tegen de heilige liefde van Christus. Iemand die op menselijk vlak van een ander houdt en tegen deze liefde zondigt, bijvoorbeeld tegen zijn ouders, weet : ervaar de pijn van het geweten. Maar alles wat er gebeurt op het gebied van psychologische relaties is slechts een vage schaduw van de spirituele relaties met God.
We weten dat het gebed op zichzelf ons niet kan redden, maar het uitvoeren voordat God het kan. Want wanneer de ogen van de Heer op ons zijn, heiligt Hij ons, zoals de zon alles verwarmt waarop zij schijnt.
Gregorius Palamas
Als je iets geurigs op brandende kolen legt, motiveer je degenen die naderen om weer terug te komen en in de buurt te blijven, maar als je in plaats daarvan iets aantrekt met een onaangename, beklemmende geur, stoot je ze af en verdrijf je ze. Zo is het ook met de geest. Als je aandacht is gericht op wat heilig is, maak je jezelf waardig om door God bezocht te worden, aangezien dit de zoete geur is waar God naar ruikt. Aan de andere kant, als je kwade, vuile en aardse gedachten in je koestert, verwijder je jezelf uit Gods toezicht en maak je jezelf helaas Zijn afkeer waardig.
Gregorius Palamas : Sint Gregory Palamas, Christopher Veniamin, klooster van St. Johannes de Doper (Essex, Engeland) (2009). “De preken”, Mount Thabor Pub
De Heer is gekomen om vuur op aarde te zenden (vgl. Lc. 12:49), en door deel te nemen aan dit vuur maakt Hij niet alleen het menselijke wezen goddelijk dat Hij voor ons aannam, maar elke persoon die waardig wordt bevonden om met ons om te gaan. Hem.
Gregorius Palamas – Sint Gregorius Palamas, Christopher Veniamin, klooster van St. Johannes de Doper (Essex, Engeland) (2009). “De preken”, Mount Thabor Pub
Het is zinloos voor iemand om te zeggen dat hij geloof in God heeft als hij niet de werken heeft die bij het geloof horen. Welk nut hadden hun lampen voor de dwaze maagden die geen olie hadden (Mat. 25:1-13), namelijk daden van liefde en mededogen?
Gregorius Palamas – Sint Gregorius Palamas, Christopher Veniamin, klooster van St. Johannes de Doper (Essex, Engeland) (2009). “De preken”, Mount Thabor Pub
Zelfs als je lichaam niets doet, kan zonde actief zijn in je geest. Wanneer je ziel inwendig de aanval van de boze afslaat door gebed, aandacht, herinnering aan de dood, goddelijke droefheid en rouw, neemt ook het lichaam zijn deel van de heiligheid, nadat het bevrijd is van slechte daden. Dit is wat de Heer bedoelde met te zeggen dat iemand die de buitenkant van de beker reinigt, deze niet van binnen heeft gereinigd, maar de binnenkant en de hele beker zal schoon zijn
Gregorius Palamas – Sint Gregorius Palamas, Christopher Veniamin, klooster van St. Johannes de Doper (Essex, Engeland) (2009). “De preken”, Mount Thabor Pub
Hieronder één van de mooiste teksten van Sint-Augustinus (in een vertaling van Huub Oosterhuis).
Deze tekst gezongen door Koorgroep ’t Zand o.l.v. Rob Holleman aan de vleugel Martin Lorijn
tekst Huub Oosterhuis
melodie: Antoine Oomen
Augustinus – Groot Westerse Kerkvader
Jeugd
Augustinus wordt geboren op 13 november 354 in Thagaste, een Noordafrikaanse stad gelegen in de Romeinse provincie Numidië. Zijn vader Patricius, een man van bescheiden middelen, is lid van de gemeenteraad. Behalve Patricius, die pas op zijn sterfbed gedoopt zou worden, zijn Augustinus’ moeder Monnica en de hele huishouding al christen. Augustinus ontvangt als kind alleen het catechumenenkruisje. We weten dat Augustinus in ieder geval een broer heeft gehad en een zus, maar misschien waren er nog wel meer kinderen.
Ten koste van grote financiële offers kunnen zijn ouders hem naar de middelbare school sturen. Daar, in Madaura leert hij grammatica en retorica. Op zestienjarige leeftijd wordt hij door zijn ouders van school gehaald, omdat ze zijn opleiding niet langer kunnen bekostigen. Het jaar dat daarop volgt, wordt een jaar vol baldadigheden waar hij zich samen met andere ‘hangjongeren’ aan overgeeft. Het is een periode die hij later als bisschop ‘een tijd vol verdorvenheid’ noemt. Het verhaal van de perendiefstal is daarvan een illustratie (Belijdenissen (conf.) II, 4.9-10.18). Na een jaar kan Augustinus zijn studie voortzetten: vrienden en verwanten hebben de vereiste financiële middelen bij elkaar gekregen.
Student
Na zijn middelbare schooltijd gaat Augustinus in Carthago studeren aan de universiteit. Hij is dol op theaterstukken en besteedt er al zijn vrije tijd aan. In die tijd krijgt hij ook een vriendin, met wie hij uiteindelijk dertien jaar zou samenleven. In het kader van zijn studie leest hij op achttienjarige leeftijd ‘Hortensius’, een werk van Cicero dat later verloren is gegaan. Het boek maakt van hem een vurige zoeker naar de onvergankelijke waarheid en onsterfelijke wijsheid. Maar al lezend in Hortensius valt hem ook op dat de naam van Christus er in ontbreekt. Hij pakt daarom de bijbel ter hand. Maar ook bij het lezen van de bijbel ervaart hij een teleurstelling: vergeleken met het stilistisch zeer mooie werk van Cicero schiet de bijbel in de ogen van Augustinus schromelijk tekort in literaire stijl. Hij zoekt zijn heil daarop bij de manicheeërs. Hun manier van denken sluit wel aan bij het religieus snobisme van de jonge intellectueel, die Augustinus op dat moment is. Terwijl hij in Carthago de artes liberales begint te onderwijzen, besluit hij zich als toehoorder bij deze christelijk georiënteerde beweging van de manicheeërs aan te sluiten. Negen jaar lang zal hij toehoorder blijven, maar op den duur raakt hij gedesillusioneerd. De leer der manicheeërs schenkt hem uiteindelijk niet de helderheid die zij pretenderen.
Patriarch Bartholomeus :
Wanneer we bidden en Smeken tot God voor het behoud van de natuurlijke omgeving, smeken we God uiteindelijk om te veranderen met de denkwijze van de machtigen in de wereld, hen te verlichten om het ecosysteem van de planeet niet te vernietigen om redenen van financieel gewin en kortstondig belang. Dit gaat echter ook ieder van ons aan, aangezien we allemaal kleine ecologische schade aanrichten in onze individuele capaciteit en onwetendheid. Daarom bidden we, door te bidden voor de natuurlijke omgeving, om persoonlijk berouw voor onze bijdrage – kleiner of groter – aan de misvorming en vernietiging van de schepping.
Patriarch Bartholomeus
Eerste Lezing
2 Kor.6,1-10
Werk en lijden van de apostel
1Als Gods medewerkers sporen wij u aan: zorg dat ge zijn genade niet tevergeefs ontvangt. 2Hij zegt immers: Op de gunstige tijd heb Ik u verhoord, op de dag van het heil ben Ik u te hulp gekomen. Nu is er die gunstige tijd, vandaag is het de dag van het heil. 3Wij geven niemand enige aanstoot, om ons ambt niet in opspraak te brengen. 4In alle omstandigheden proberen wij ons te gedragen als dienaars van God door het standvastig verduren van ontberingen, nood en ellende: 5slagen, gevangenschap, oproer, oververmoeidheid, gebrek aan slaap, te weinig eten. 6Onze aanbeveling is: zuiverheid, inzicht, geduld, goedheid, en geest van heiligheid en ongeveinsde liefde, 7het woord van de waarheid, de kracht van God zelf. Wij strijden en verweren ons met geestelijke wapens. 8Eer en smaad, lof en laster zijn ons deel; wij zijn de bedriegers die de waarheid spreken, 9de onbekenden die iedereen kent; wij sterven maar blijven leven, wij worden getuchtigd maar niet terechtgesteld; 10wij treuren, maar zijn altijd blij; wij zijn berooid en maken velen rijk, haveloos en de wereld is van ons.
Evangelie :
Lucas 7,11-16
Opwekking van de zoon van een weduwe uit Naïn
Naderhand ging Jezus naar een stad die Naïn heette; zijn leerlingen en een grote menigte gingen met Hem mee. Toen Hij de stadspoort naderde, werd er juist een dode uitgedragen, de enige zoon van een weduwe. Een talrijke menigte uit de stad was bij haar. Toen de Heer haar zag, was Hij ten diepste met haar begaan. ‘Huil niet’, zei Hij tegen haar. Hij liep naar de lijkbaar toe en raakte die aan. De dragers bleven staan en Hij zei: ‘Jongeman, kom overeind, zeg Ik je!’ En de dode ging rechtop zitten en begon te praten, en Hij gaf hem aan zijn moeder. Ontzag vervulde allen en ze prezen God. Ze zeiden: ‘Een groot profeet is onder ons opgestaan’, en: ‘God heeft naar zijn volk omgezien
Christus aanvaardt de honderd, hij aanvaardt de dertig, hij aanvaardt ook de vijf die u hem zult geven.
Als je hem niet duizend keer, honderd keer, vijftig keer per dag kunt herinneren, denk dan tien keer aan hem en zeg liefdevol tegen hem: “Mijn Christus!”
Smeek Hem niet om je armoede, om je moeder, om je ziekte, om je succes.
Nee. Vraag hem om je hart binnen te komen.
Kun je niet tien keer per dag? Vijf keer kun je niet?
Als je het voelt en het minstens twee keer per dag roept, zul je na een maand verzoet zijn en je zult er tien keer om vragen, dan twintig keer, dan zul je het in je hart beginnen te voelen.
Ouderling Emilianos Simonopetritis
Laten wij niet bitter oordelen over anderen, anders wordt er ook van ons een strenge verantwoording geëist. Want we hebben zonden die te groot zijn om een excuus te bepleiten. En laten we daarom meer barmhartigheid tonen aan hen die onvergeeflijke zonden hebben begaan, zodat we ook vooraf voor onszelf de barmhartigheid mogen opmaken. En toch, hoe groothartig we ook mogen zijn, we zullen nooit in staat zijn om zo’n liefde voor de mens bij te dragen als we nodig hebben aan de hand van een God die de mens liefheef.
– Johannes Chrysostomus
EUCHARISTIE-MANNA MOZES GAF MANNA, CHRISTUS ZIJN LICHAAM
Toen Mozes het lam offerde, werden de eerstgeborenen van Egypte gedood; en toen zij Jezus het ware Lam kruisigden, kwamen de mensen die Hem doodden om door Zijn dood. Mozes bracht manna voor zijn volk; en Jezus gaf Zijn Lichaam aan de volken. Mozes zoette het bittere water bij het hout; en Jezus verzachtte onze bitterheid door Zijn kruis, door het bos van de boom van Zijn kruisiging. Mozes bracht de Wet ten val aan zijn volk; en Jezus gaf Zijn verbonden aan de volken.
Aphrahat, Demonstratie 21, ~344 AD
5 juli (18) is een herdenkingsdag van De heilige Sergius van Radonezh. Toen ik zijn levensverhaal herlas, ontdekte ik dat veel aspecten van zijn biografie lijken op een andere heilige die veel eerder leefde – Sint Benedictus van Nursia. Levend in verschillende tijdperken, in totaal verschillende landen (de eerste in Rusland, de laatste in Italië) gingen deze twee pijlers van het klooster op vergelijkbare manieren naar Christus.
Het begin van de weg. Beide toekomstige heiligen werden geboren in de provincie: Benedictus werd geboren in de stad Nursia in Midden-Italië rond het jaar 480, en Bartholomeus (de naam van St. Sergius vóór het klooster) in het dorp Varnitsy, in de buurt van Rostov in 1314. Beide kinderen kwamen uit adellijke families: Benedictus was de zoon van een edele Romeinse christen, en Bartholomeus werd geboren als zoon van Cyrillus en Maria, edele en vrome boyars. Benedictus werd naar Rome gestuurd om te studeren, en Bartholomeus werd ook op 7-jarige leeftijd naar zijn studie gestuurd. De toekomstige Russische heilige had echter grote moeite om te leren en alleen een vurig gebed van de jongen en Gods wonder hielpen het kind om geletterd te worden. Beide jongemannen voelden van jongs af aan de roep om een eenzaam leven. Op 20-jarige leeftijd besloot Benedictus, zonder zijn studie af te ronden, de drukte van de hoofdstad te verlaten en vestigde zich in een afgelegen dorp met een groep gelijkgestemden; terwijl Bartholomeus, na de dood van zijn ouders, in een bos bij Radonezh ging voor het leven van Kluizenaar met zijn broer Stephen. Op 23-jarige tijd deed hij de kloostergeloften met de naam Sergius.
Lees verder “Wat St. Sergius van Radonezh en St. Benedictus van Nursia gemeen hebben”
Val niet in wanhoop door struikelen. Ik bedoel niet dat je geen berouw voor hen moet voelen, maar dat je ze niet ongeneeslijk moet vinden.
Want het is handiger om gekneusd te worden dan dood. Er is inderdaad een Genezer voor de man die is gestruikeld, zelfs Hij die aan het kruis vroeg om genade te tonen aan Zijn kruisigers, Hij die Zijn moorden vergeeft terwijl Hij aan het kruis hing. ‘Allerlei zonden,’ zei Hij, ‘en godslastering zal aan de mensen vergeven worden,’ dat wil zeggen door bekering.
“Uw Heer is liefde: heb Hem lief en in Hem alle mensen, als zijn kinderen in Christus. Uw Heer is vuur, laat uw hart niet koud zijn, maar brand van geloof en liefde. Uw Heer is licht: wandel niet in duisternis en doe niets in de duisternis van de geest, zonder redenering of begrip, of zonder geloof. Uw Heer is een God van barmhartigheid en overvloed: wees ook een bron van barmhartigheid en milddadigheid voor uw naasten. Als u zo wilt zijn, zult u redding vinden, uzelf met eeuwige vreugde”
– St. Johannes van Kronstadt –
Geliefden, zie hoe de persoon met zijn mond open voor menselijke glorie en het uitvoeren van de werken van deugd in die zin er geen voordeel van heeft. Ondanks het beoefenen van elk voorbeeld van deugdzaamheid, als hij zichzelf daarvoor de eer lijkt te geven, eindigt hij met lege handen en is hij van alles op de hoogte.
Sint-Johannes Chrysostomus
H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
De Trinitate, VIII, 12 ; PL 42, 958B-959A
“Beminden, laten we elkander liefhebben, want de liefde komt van God en elke mens die liefheeft, is uit God geboren en kent God; degene die niet liefheeft, kent God niet” (1Joh 4,7-8). In deze tekst toont de apostel Johannes met zijn gezag duidelijk aan dat de broederlijke liefde niet alleen van God komt, maar dat die broederlijke liefde, die maakt dat we elkander liefhebben, God zelf is.
Daarom, door onze broeder [of zuster] met ware liefde lief te hebben, hebben we lief volgens God, en door God. En het is bovendien niet mogelijk om zichzelf niet lief te hebben met deze liefde waarmee we onze naaste liefhebben. Daaruit kunnen we twee voorschriften halen die niet buiten elkaar kunnen bestaan. Aangezien immers “God liefde is”, houdt degene die de liefde liefheeft, van God; welnu degene die van zijn naaste houdt, moet ook van de liefde houden. Daarom zegt de apostel Johannes even daarna: “Wie zijn broeder die hij ziet niet liefheeft, hoe kan hij dan God die hij niet ziet, liefhebben?” (1 Joh 4,20). Omdat hij niet van zijn broeder [of zuster] houdt, is dat de reden die hem belet om God te zien. Wie zijn broeder [of zuster] niet liefheeft, is niet in de liefde; en degene die niet in de liefde is, is niet in God, want “God is liefde”.
Bron : Evzo.org
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel,
Homilie over het evangelie van Mattheus, nr. 29, 1
“Men bracht Hem een lamme.” Mattheus vertelt eenvoudig dat deze verlamde naar Jezus werd gebracht. De andere evangelisten vertellen dat hij door een opening in het dak naar beneden werd gelaten, en zo voor de Verlosser werd gelegd zonder ook maar iets te vragen, ze lieten Hem zelf een oordeel vellen over zijn genezing…
Het Evangelie zegt “toen Jezus hun geloof zag”, dat wil zeggen van hen die de verlamde naar Jezus hadden gebracht. Zie hoe Christus soms geen enkele zaak maakt van het geloof van deze zieke: misschien is hij er niet toe in staat, of onwetend of bezeten door een kwade geest. Hier had de verlamde toch een groot geloof in Jezus; zou hij het anders toegestaan hebben dat men hem voor Hem neer zou leggen? Christus antwoordt op dat vertrouwen met een bijzonder wonder. Met de macht van God zelf vergeeft Hij de zonden van deze man. Hij toont op deze wijze dat Hij aan de Vader gelijk is, een waarheid die Hij al eerder had getoond, toen Hij tegen de lamme zei: “Ik wil het, wordt rein” (Mt 8,3)… en toen Hij met één woord de woeste zee had gekalmeerd (Mt 8,26), of toen Hij, in de hoedanigheid van God demonen had uitgedreven, die in Hem hun vorst en hun rechter zagen (Mt 8,32). Welnu, hier toont Hij zich aan zijn tegenstanders, tot hun grote verbazing, dat Hij gelijk aan de Vader is.
Bron : evzo.org
christelijkeinformatiebron 