Als we van de 24 uur van de dag een paar minuten reserveren voor gebed, zal ons leven eeuwig zijn –

Arhimandriet . Zaharia Zaharou

Omdat ze uit de hemelse glorie zijn gevallen vanwege hun trots en arrogantie, zijn de duivels ons voortdurend aan het bestrijden en willen ze ons deelgenoot maken van hun lot. Het is bekend dat al het kwaad en de zonden die mensen begaan door demonen worden ingeprent. Ze zetten zich meedogenloos in om ons tot onrechtvaardige daden te lokken, om ons weg te leiden van de hoop op redding. Maar niet zozeer nemen ze de moeite om ons tot zonde te duwen, als wel om ons ervan te weerhouden te bidden. Zelfs als we zondigen, weet de duivel dat”oprechte zonde veel zonden kan uitroeien”. Hun grootste belang is om ons zo ver mogelijk weg te houden van het gebed. Vader Zacharias Zaharou zegt dat demonen “de verlossende kracht van het gebed” kennen en daarom “alles doen wat in zijn macht ligt om te voorkomen dat we bidden”. Een van hun werken in de wereld is om de zorgen van mensen te grijpen met nutteloze of zielbeschadigende dingen. “Vooral om de tijd van ons leven te verslinden, ons de lust voor entertainment, de smaak voor nieuwigheden en zelfs een zekere dorst naar wetenschap en kennis bij te brengen waarvan zelfs het idee van God over het hoofd is gezien.” Demonen geven ons constant werk. Het helpt ons om de verbeelding zoveel mogelijk te vergroten, verlangens te vermenigvuldigen, altijd achter iets anders aan te rennen. Het probeert met alle middelen de vrede van onze ziel weg te nemen en de komst van de Heilige Geest tot ons te voorkomen. Daarom zijn veel mensen zo verontrust en eeuwig

Lees verder “Arch.Zacharia Zacharou :Als we van de 24 uur van de dag een paar minuten reserveren voor gebed”

Wanneer mensen met hun lichamelijke ogen naar God zoeken, vinden ze Hem nergens, want Hij is onzichtbaar. Maar voor wie in de Geest nadenkt, is Hij overal aanwezig. Hij is in alles, maar toch boven alles.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Saint Symeon (de nieuwe theoloog), Paul McGuckin (1982). “De praktische en theologische hoofdstukken ; en, Drie theologische verhandelingen”

Iemand die bitter lijdt wanneer hij wordt gekleineerd of beledigd, zou hieruit moeten erkennen dat hij nog steeds de oude slang in zijn borst herbergt. Als hij de belediging rustig verdraagt of met grote nederigheid reageert, verzwakt hij de slang en vermindert hij zijn greep. Maar als hij bitter of brutaal antwoordt, geeft hij het kracht om zijn gif in zijn hart te gieten en zich genadeloos te voeden met zijn ingewanden. Zo wordt de slang steeds machtiger; het vernietigt de kracht van zijn ziel en zijn pogingen om zichzelf recht te zetten, waardoor hij gedwongen wordt om voor de zonde te leven en volledig dood te zijn voor gerechtigheid.
Symeon de Nieuwe Theoloog

Vrolijkheid bestaat erin de dingen niet als de onze te zien, maar als de dingen die God ons heeft toevertrouwd ten behoeve van onze mededienaren. Het bestaat erin hen royaal met vreugde en grootmoedigheid naar het buitenland te verstrooien, niet met tegenzin of onder dwang.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Heilige Symeon (de Nieuwe Theoloog) (1980). “Symeon New Theologian”, p.156, Paulist Press

‘Streef naar vrede met alle mensen, en naar de heiligheid zonder welke niemand de Heer zal zien’ (Hebr. 12:14), Waarom zei hij ‘streven’? Omdat het voor ons niet mogelijk is om in een uur heilig te worden en heiligen te zijn! We moeten daarom van een bescheiden begin naar heiligheid en zuiverheid gaan. Zelfs als we duizend jaar in dit leven zouden doorbrengen, zouden we het nooit perfect bereiken. Integendeel, we moeten er elke dag voor vechten, alsof het slechts beginners zijn.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Heilige Symeon (de Nieuwe Theoloog) (1980). “Symeon New Theologian”, p.91, Paulist Press

Lees verder “Simeon de Nieuwe Theoloog – Citaten”

Heilige Sophrony van Essex:

“De wijsheid van deze wereld kan de wereld niet redden”

Heb niet te veel vertrouwen in het hoger onderwijs dat je in de wereld hebt behaald .De cultuur waarin we leven is een cultuur van verval .
Het leven van de wereld is georganiseerd rond een aantal menselijke passies en het spirituele leven staat aan de zijlijn . We moeten deze stand van zaken omkeren, spiritueel leven centraal stellen in ons leven.

De wijsheid van deze wereld kan de wereld niet redden. De parlementen, de regeringen, de complexe organismen van de meest ontwikkelde moderne staten van de aarde zijn machteloos.

De mensheid lijdt zonder einde. De enige uitweg is om in onszelf de wijsheid te vinden, de oplossing om niet te leven volgens de ideeën van deze wereld, maar om Christus te volgen .

Alleen wanneer we Christus als een volmaakte God en een volmaakt mens aanvaarden, wordt de volledige geestelijke ervaring, zoals beschreven door de apostelen en de vaders, mogelijk.

Vroeger, toen het leven voor velen vloeide van toewijding aan de constante Traditie, verscheen het woord van Christus ongestoord.

Maar nu de hele aarde vol bedrog is, wanneer mensen in wanhoop zijn, wanneer gewetens beledigend protesteren, wanneer geweld al het leven dreigt uit te roeien, moeten we proberen onze stem te laten horen. In het huidige gevaar bereiken vriendelijke woorden die nergens toe leiden niet.
Het is vandaag de dag voor ons allemaal van levensbelang om geloof te vestigen in de eeuwige overwinning van Christus, zodat we zelf geestelijk onoverwinnelijk kunnen worden.

Lees verder “Heilige Sophrony van Essex : De wijsheid van deze wereld kan de wereld niet redden…”

Passies en afleiding in gebed overwinnen

Door ouderling Aemilianos van Simonpetra

Aemilianos van Simonpetra

Het kennen van God hangt af van een zuiver hart. Maar we merken dat we gevuld zijn met negatieve wereldse gedachten die ons hart vertroebelen en het ons onmogelijk maken om Hem in onze gebeden te ervaren. Aan de basis van ons probleem liggen passies.
Ouderling Aimilianos van Simonopetra geeft ons een aansporing over hoe we dit probleem waarmee we allemaal worstelen kunnen overwinnen. Het is vastgelegd in een nieuw boek, “The Mystical Marriage “.

Om te beginnen maakt hij ons wakker door ons te vertellen dat als we afgeleid zijn tijdens het bidden, we God niet liefhebben. Hij zegt,Als iemand zegt: “Ik word afgeleid door gedachten tijdens het gebed”… je kunt er zeker van zijn dat zo iemand niet oprecht van God houdt en nooit van Hem heeft gehouden.
Onze afleiding betekent dat het belangrijker is dan God om onze aandacht te schenken aan een wereldse gedachte. Als we merken dat onze geest afgeleid is, moeten we zoeken naar de oorzaak die een passie is. Deze zaak wordt ons idool.

De ouderling zegt,

Wanneer er voortdurend een bepaald verlangen in ons opkomt, waarmee ik een bepaalde redenering of gedachtegang bedoel; als dezelfde dingen ons blijven opwinden, of als we hetzelfde probleem met mensen tegenkomen, of als er iets gebeurt dat we niet leuk vinden of goedkeuren, wat gebeurt er dan? We keren weer terug naar hetzelfde dat we al vijftien of twintig keer hebben besproken, of meer als vijftien of twintig jaar, dit betekent dat we in de greep zijn van een soort passie.

Onze passies komen voort uit onze verlangens. Dit kan een mening zijn over onze werkplek, bazen of collega’s, onze regering, of de kerk en haar geestelijken, of vrienden of familieleden. Als we ons realiseren dat dit object van onze gedachte macht over ons heeft door onze aandacht in gebed af te dwingen als een superieure god, kunnen we beginnen te zoeken naar het identificeren en vernietigen van de passie die deze macht over ons heeft.

Elk verlangen is een passie. Verlangen houdt in dat we onze Geest, onze gevoelens, richten op iets dat onze gedachten beheerst. Door te verlangen binden we ons aan iets goeds of kwaads. Maar wanneer dit verlangen niet wordt vervuld, ervaren we verdriet. Waarom? Omdat ons ego beperkt is. Ons verlangen is gebaseerd op ‘ik wil’. Wanneer geblokkeerd, wordt onze wil niet bevredigd. Met de resulterende frustratie of verdriet worden we zelfgericht en komen we voortdurend terug op wat wordt ontkend. We zijn dan van God gescheiden. Onze geest zit vast en is gefocust op iets dat onze eigen wil beperkt, wat ‘ik’ voel, geloof of wil.

Deze toestand kan in woede veranderen. Alles wat de bevrediging van ons verlangen ontkent, wordt een vijand en we worden er vijandig tegenover. Het kan het onvermogen zijn om iets tastbaars te krijgen, om gerespecteerd te worden, om onze mening geaccepteerd te krijgen, of iets anders veroorzaakt door een andere persoon of instelling. De passie of het verlangen wordt op een negatieve manier sterker. We willen doen wat we kunnen om te vernietigen wat ons oorspronkelijke verlangen beperkt.

Hierna kan wrok komen. Wanneer dit zich ontwikkelt, hebben we permanent in onze geest oppositie tegen iemand anders gevestigd. Als we ze zien, aan ze denken of in gebed zitten, voelen we ons vijandig jegens hen. Deze negatieve gedachten blijven terugkomen. Het gevolg is dat we geen liefde of geluk meer kunnen ervaren en geen mededogen kunnen tonen. Dit blokkeert ook ons ​​vermogen om God lief te hebben. Daarom zegt Christus ons dat we onze vijand moeten liefhebben, anders worden we van Hem gescheiden.

Hoe herstellen van deze aandoening nu zelfs de cellen in onze hersenen zijn verbonden, is een manier waardoor deze aandoening permanent lijkt, wat leidt tot repetitieve negatieve gedachten? De ouderling vertelt ons wat de uitweg is om te verachten wat we verlangen, wat we niet kunnen hebben of doen. Hij zegt, Als een persoon niet veracht waartoe hij neigt, waarnaar hij verlangt, zal hij de eeuwige slaaf van zijn hartstocht blijven, gebonden door duizend ketenen.

Om te verachten wat we verlangen, betekent dat, dat we een verandering nodig hebben in wat onze normale manier van denken is geworden. Dit is het idee van berouw, metanoia. We moeten onze hersenen herprogrammeren, ons denkpatroon veranderen.

Lees verder “Ouderling Aemilianos : Passies en afleiding in gebed overwinnen”

De Heer Jezus Christus zei: “Eén ding is nodig…”
Door Sint Tichon van Zadonsk

St.Tichon van Zadonsk ( ,1724-1783)

Onze Heiland Jezus Christus zei dit: “Eén ding is nodig” (Lucas 10:42) tot ons allemaal, o christenen! Veel christenen maken zich zorgen en zorgen voor het een of ander, maar zelf weten ze vaak niet waarvoor ze zich zorgen maken. De Heer waarschuwt ons voor deze nutteloze zorg en zegt tegen iedereen: “Eén ding is nodig.” Wat is het? Eeuwige redding.
Dit is de belangrijkste taak van een christen. Bij christenen zou hier de grootste zorg voor moeten zijn. We hebben voedsel, kleding, een huis en andere dingen nodig die nodig zijn voor dit leven, en we bidden hier ook voor tot onze hemelse Vader: “Geef ons heden ons dagelijks brood” (Matteüs 6:11). Maar eeuwig heil is zo noodzakelijk dat zonder dat al het andere niets is. “Want wat baat het een mens, als hij de hele wereld wint en zijn ziel verliest ?” (Matteüs 16:26). Er is geen winst, echt geen, waar geen redding is.
Wat voor nut heeft het voor ons als we, hoewel we de hele wereld winnen, onze ziel verliezen ? We beschermen ons tijdelijke leven boven alles. Hoeveel te meer zouden wij ons eeuwige leven , dat kostbaarder is dan de hele wereld, moeten beschermen ! Net als voor elke man is zijn belangrijkste taak zijn roeping – zoals voor een rechter is het om te oordelen, voor een boer is het om te boeren, voor een koopman is het om zijn koopwaar te verkopen, voor een herder is het voor zijn vee, voor een leraar is het om les te geven, voor studenten om te leren, enzovoort – dus voor de christen zou zijn belangrijkste taak moeten zijn om God te behagen , die hij belijdt en vereert, in geloof en in waarheid, en zo te hopen voor en wacht op het eeuwige leven van Hem.
Dit is de belangrijkste taak, zorg en arbeid van de christen. Dit is het enige dat nodig is .

Lees verder “St.Tichon van Zadonsk : Onze Heiland Jezus Christus zei…”

Gemeenschappelijke biecht zoals beoefend door de heilige Johannes van Krohnstadt

Mensen die publiekelijk zonden belijden in de kerk, met St. Johannes van Kronstadt
De enorme kathedraal was gevuld met geklaag, geschreeuw en gejammer; het leek alsof de hele kerk beefde van de onophoudelijke kreten van de mensen! Wat een verbazingwekkende scène! Het was een majestueus en tegelijkertijd meelevend gezicht, dat duidelijk aantoonde hoe sterk het geloof in God kan zijn en hoe groot de geest van het Russische volk is, bewogen tot de goede strijd van bekering door de geïnspireerde instructies van een wijze predikant!
Het aantal mensen dat vader John wilde gaan opzoeken om te biechten, werd zo groot dat het fysiek onmogelijk was om aan dit verlangen te voldoen. Opgemerkt moet worden dat toen vader John diende, de Sint-Andreaskathedraal in Kronstadt zo vol was dat er “geen plaats was waar zelfs maar een appel kon vallen”, hoewel de kathedraal vijf- tot zevenduizend mensen kon herbergen.
Of het nu om deze reden was, of om de grotere kracht van het Mysterie van Berouw vaderJohn hield algemene biecht voor alle aanwezigen in de Sint-Andreaskathedraal, zoals werd gedaan in de eerste eeuwen van het christendom.
Ik heb van personen die deelnamen aan de algemene bekentenis gehoord dat het verbazingwekkend was. Hier is hoe het mij werd beschreven door mijn vriend Constantine Semyonovich Zvyagin, nu overleden, de voormalige directeur van het Tiflis-kantoor van de regeringsbank. In zijn jeugd was hij officier van de Bergcavalerie geweest en was gestationeerd bij de Pamirs. Vervolgens nam hij, in de rang van tweede kapitein van de cavalerie, tweemaal deel aan gezanten die door keizer Alexander III waren gestuurd naar keizer Menelik II, de Negus van Abessinië (Ethiopië), en hij woonde enige tijd in Ethiopië. Hij bracht zijn jeugd en jaren van volwassenheid wild door. Nadat hij op veertigjarige leeftijd had besloten te trouwen met een zekere jonge vrouw uit een goede en vrome familie, ging hij naar vader John in Kronstadt en nam deel aan de algemene biecht.

Lees verder “Johannes van Krohnstadt : gemeenschappelijke biecht”