DE HEERLIJKHEID VAN DE GEEST IS HEERLIJK
Toch zegt de Apostel dat de heerlijkheid van de Geest heerlijk is. Hoe kan Hij dan Zelf de heerlijkheid onwaardig zijn? Hoe kan volgens de Psalmist de heerlijkheid van de rechtvaardige mens groot zijn en volgens u de heerlijkheid van de Geest niet? Hoe komt het dat zulke argumenten niet duidelijk gevaar opleveren dat we de zonde over onszelf brengen waaraan we niet kunnen ontsnappen? Als de mens die gered wordt door werken van gerechtigheid zelfs hen verheerlijkt die de Heer vrezen, veel minder zou hij de Geest beroven van de heerlijkheid die Hem toekomt. Geef, zeggen ze, dat Hij verheerlijkt moet worden, maar niet met de Vader en de Zoon. Maar welke reden is er om de door de Heer voor de Geest aangewezen plaats op te geven en een andere plaats uit te vinden? Welke reden is er om Hem, Die overal met de Godheid verbonden is, van Zijn deel der heerlijkheid te beroven; in de belijdenis van het Geloof, in de doop van de verlossing, in de werking van wonderen, in de inwoning van de heiligen, in de genaden die aan gehoorzaamheid geschonken worden? Want er is zelfs geen enkele gave die de schepping bereikt zonder de Heilige Geest; wanneer er zelfs maar één woord kan worden gesproken ter verdediging van Christus, behalve door hen die door de Geest worden geholpen, zoals we in de evangeliën van onze Heer en Heiland hebben geleerd. En ik weet niet of iemand die deel heeft uitgemaakt van de Heilige Geest ermee zal instemmen dat we dit alles over het hoofd zien, Zijn gemeenschap in alle dingen vergeten en de Geest verscheuren van de Vader en de Zoon. Waar moeten we Hem dan naartoe brengen en Hem rangschikken? Met het beestje? Toch is al het schepsel in slavernij, maar de Geest maakt zich vrij. En waar de Geest des Heeren is, daar is vrijheid.
St. Basilius de Grote van Caesarea, ~364 AD
christelijkeinformatiebron 