10 dingen die orthodoxe christenen u zouden willen laten weten
door Charles Joiner

1) We aanbidden Maria niet. We houden haar hoog in het vaandel vanwege haar bijzonder unieke rol als de moeder van Jezus Christus. Orthodoxe christenen verklaren en bevestigen keer op keer tijdens de erediensten dat God alleen de Enige is aan wie aanbidding toekomt.

2) We aanbidden geen iconen. Iconen zijn als een familiefotoalbum. Net als in onze eigen families, waar we de foto’s van onze dierbaren die dit leven hebben verlaten op planken en aan de muren hangen, houden we ook de foto’s van de leden van onze grotere christelijke familie in de buurt, in het bijzonder die leden van onze christelijke familie die een voorbeeldig leven hebben geleid. Het woord icoon betekent alleen “afbeelding”

3) Als we het hebben over traditie, bedoelen we niet de tradities van mensen, we bedoelen de Heilige Traditie. De tradities die de kerk heeft geleerd, zijn altijd de tradities geweest die door de Geest zijn geleid. Het was de traditie van de kerk die ons het Nieuwe Testament gaf en het Nieuwe Testament blijft die traditie ook informeren. Het is cyclisch en sluit elkaar niet uit.

4) Het orthodoxe christendom is niet gebaseerd op “werken”. Er is altijd de genade en wil van God voor nodig om onze redding tot stand te brengen. We doen goede werken omdat het de uitstorting is van de vreugde die we ervaren door een leven waarin Christus centraal staat, en omdat het een uitdrukking is van rechtvaardig leven en van liefde voor God en de naaste. Er worden geen “punten” verdiend door goede werken te doen.

5) Er bestaat niet zoiets als het Byzantijnse rijk. Dit was een term die tijdens de renaissance met terugwerkende kracht door Franse geleerden werd uitgevonden. Constantijn verplaatste de hoofdstad van het rijk naar het oosten en Constantinopel werd bekend als het Nieuwe Rome. Hoewel delen van de westelijke helft van het Romeinse rijk vielen, bleef de oostelijke helft meer dan duizend jaar bestaan ​​nadat de Goten Rome hadden geplunderd. Degenen die in het oostelijke deel van het Romeinse rijk woonden, beschouwden zichzelf niet als ‘Byzantijnen’ of zelfs Grieken. Het waren Romeinen. Zelfs vandaag de dag verwijzen de Turken nog steeds naar orthodoxe christenen die in Turkije wonen als “Romeins”.

6) Het ‘ware’ christendom verdween niet toen de kerk wettelijke erkenning kreeg van de Romeinse regering. Getrouwe, vrome en rechtvaardige christenen bleven in geloof leven en leden martelaarschap en vervolging. De kerk die door Jezus Christus werd gesticht, en haar theologie, bleven intact. Degenen die gefrustreerd raakten door overheidsinterventie in het kerkelijk leven, worstelden om de zuiverheid van de leer en het leven van de kerk te behouden. Omdat de kerk echter zonder verwatering aan haar basisleringen bleef vasthouden, was het noodzakelijk voor vrome gelovigen om hun strijd binnen de kerk voort te zetten. Men geloofde dat niemand het recht had om zijn of haar eigen kerk te stichten of uit te vinden. Het is ook veelzeggend dat de Orthodoxe Kerk veel vrucht blijft dragen. Als je het leven of het martelaarschap verkiest, is dit de ultieme uitdrukking van iemands toewijding aan Christus, er is nooit een meer vruchtbare tijd binnen de Kerk geweest. Er waren meer christelijke martelaren in de 20e eeuw dan alle voorgaande eeuwen van de christelijke geschiedenis bij elkaar. De meeste van deze martelaren waren orthodoxe christenen die weigerden hun geloof af te zweren.

7) De orthodoxe kerk is geen denominatie en ook niet “niet-confessioneel”. Het is pre-confessioneel. De kerk was meer dan 1000 jaar zonder onderbreking of scheiding. De orthodoxe kerk heeft zich niet losgemaakt van een andere groepering. De orthodoxe kerk bleef tot op de dag van vandaag bestaan. In feite zijn groepen die zichzelf “niet-confessioneel” noemen omdat ze vrijstaande kerken zijn, niet verbonden met grotere protestantse bekentenissen, in feite denominaties. Aangezien een denominatie een afbraak van het geheel of een scheiding betekent, zijn het eenvoudig denominaties die uit één parochie bestaan.

8) Ja, de orthodoxen zijn “bijbelgelovige” christenen. Bijna alles binnen de orthodoxe eredienst komt rechtstreeks uit de Bijbel, zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Er wordt waarschijnlijk meer Bijbel gelezen op een enkele zondagochtend in de orthodoxe eredienst dan in een heel jaar in de meeste andere kerken. ( Noot van de redacteur: dit is misschien overdreven, maar het punt is nog steeds geldig, er is veel Bijbel in de orthodoxe aanbidding )

9) Het orthodoxe christendom is geen exotische vorm van het rooms-katholicisme. Hoewel beide kerken aanbidding hebben georganiseerd, zijn het leven, de praktijk en de leer van de rooms-katholieken en de orthodoxen behoorlijk verschillend. De orthodoxen zien de paus als de bisschop van Rome, niet als een opperste leider van de hele kerk. En omdat, in de ogen van de orthodoxen, de paus heeft verklaard dat zijn gezag over de hele kerk is, staan ​​de orthodoxen momenteel niet in gemeenschap met Rome. Rooms-katholieke leerstellige principes zoals de onbevlekte ontvangenis van Maria, pauselijke onfeilbaarheid, transsubstantiatie van de heilige communie en erfzonde ontbreken in de orthodoxe kerk. Deze perspectieven hebben wortel geschoten in de Rooms-Katholieke Kerk nadat Oost en West hun eigen weg gingen.

10) Jezus Christus, onze Heer en Verlosser, is het hoofd van de orthodoxe kerk: niet Luther, niet Calvijn, niet Wesley. De Orthodoxe Kerk kan de afstamming van de wijdingen van haar geestelijken volgen tot aan Christus Zelf met ononderbroken continuïteit. Het orthodoxe christendom is niet alleen leerstellig maar ook historisch trouw gebleven aan Christus.

Met deze dingen gezegd, proberen de orthodoxen je niet te bekeren. ( Noot van de redactie: we geloven in bekering en missie en doen aan voortdurende inspanningen, maar de 20e-eeuwse protestantse programma’s van massale evangelisatie zijn mogelijk niet geschikt voor het orthodoxe geloof, wat meer een doorleefde ervaring is dan een enkel moment van beslissing .) We geloven in tolerantie ( respect)) van andere religies, en dit is geschreven zodat degenen onder u die mogelijk met een andere achtergrond komen, toleranter voor ons kunnen zijn. Schrijf ons alsjeblieft niet af. Leer wat we echt denken, doen en geloven voordat we zonder voldoende kennis een beslissing nemen. Wij zijn gelovigen. Wij prediken geen valse leer. Wij aanvaarden de Bijbel als het Woord van God. Simpel gezegd, we strijden binnen de grenzen van de kerk om altijd een zo goed mogelijke uitdrukking van het Koninkrijk van God op aarde te zijn. Dit is omdat Christus één Kerk schiep en bad dat het één zou blijven. Wij geloven dat het onze heilige plicht is om deze eenheid te bewaren. We mogen niet op eigenzinnige wijze een nieuwe kerk creëren wanneer we van streek zijn. Als we het niet leuk vinden wat er in onze kerk gebeurt, gaan we niet weg. Al riskeren we vervolging, zelfs tot de dood, om het geloof te beschermen, want dat is wat Christus deed toen Hij de kerk schiep.
Bron : The beautiful padt