Ouderling Emilianos Simonopetritis: wijs advies voor iedereen
Ascetische redenen – over deugden
Emilianos van de berg Athos – Simonopetros
De slechtheid van mensen kennen, dat wil zeggen het kwaad dat door anderen, klein of groot, is gedaan, vervormt onze logica, verzwakt onze krachten, omdat het niet met God getuigt. Eindelijk hebben we een verzoeking voor ons.
Daarom moeten we niet willen leren, weten wat de ander doet. Als ze komen als ze met mij over anderen praten, zal ik ze het zwijgen opleggen of opstaan om te vertrekken. En als iemand me zijn pijn komt vertellen, zal ik hem zeggen: heb je geen ouderling? om met je ouderling te praten.
En als hij me antwoordt dat hij het niet heeft, zal ik hem zeggen: vind het!
Ik ben geen spiritist – zoek een spiritist die over je kan waken. Met andere woorden, je bent aan de zonde van de ander ontsnapt. Zolang je onkwetsbaar blijft voor het kwaad van de ander, help je hem.
Want zodra de ander iets slechts tegen je zegt, valt het meteen in je ogen en neemt je liefde af, hoezeer je hem ook denkt te helpen.
Zo zijn wij mensen. Onze liefde voor zowel God als de mens is volledig vernietigd zolang we ons met hun privéleven bemoeien. Dit is alleen een zaak voor de bevoegde persoon en nooit voor mij als monnik of leek.
Goed doen aan degenen die mij misbruiken, leidt tot vrede. Omdat alle mensen ons uiteindelijk blokkeren.
Met een woord, met een blik, met hun lopen, met hun vreugde, met hun verdriet, grijpen ze in op onze koers. Daarom hebben we angst en terreur nodig, opdat we niet reageren op de obstakels die ze voor ons opwerpen en de vrede van onze geest en ons hart wordt verstoord, dat wil zeggen dat we geen scheiding van God veroorzaken.
Er is angst en verschrikking voor nodig, opdat ik mijn broer niet veracht, opdat ik niet denk dat hij verantwoordelijk is voor mijn ongeluk, want dit is mijn val voor God.
jSint Isaac benadrukt: “De ander is nooit verantwoordelijk voor een overtreding, het is altijd jouw schuld”. Het is niet de schuld van de ander omdat je moe bent, je hebt gezondigd, je hebt niet geloofd, je bent verdorven. Je ziet iemand met zijn handen eten en je wordt verontwaardigd. Dit laat duidelijk zien dat je nog niet aan je spirituele leven bent begonnen. Je oefening staat in de preambule.
Om deze riffen te kunnen overwinnen, om iedereen die je misbruikt goed te maken. Verspreid zoveel als je kunt, vriendelijkheid.
Ben je in de wereld? Je kunt een baan voor hem vinden. Is hij in het klooster? Als hij je vervloekt, zegen hem, als hij je op de rechterkaak slaat, ga naar hem toe, sla mij met de andere. Toon uw liefde, afhankelijk van hoe God Zelf de weg voor u opent.
Maar ze gebeuren altijd onverwacht in ons leven. Je komt naar het klooster om spiritueel leven te vinden, en je ontmoet slechte mensen. Het is onverwacht. Je vraagt om een cel van de kant van het klooster die geen vocht heeft, je krijgt het, maar het vindt dat de zee je allergieën veroorzaakt, dus je kunt je dag noch nacht verheugen. Onmiddellijk zal je geest je vertellen, sta op en vertrek.
Het is onverwacht. Ik benader je met het idee dat je een goed mens bent en ik zie dat je ondersteboven staat. Onvoorspelbaarheid.
jZe worden constant onverwachts aan ons gepresenteerd, omdat we een wil en verlangens hebben. Het onverwachte is in strijd met onze wil en ons verlangen, en daarom lijken ze ons onverwacht, maar in feite zijn ze dat niet.
jOmdat iemand die van God houdt, alles verwacht en altijd zegt “laat uw wil geboren worden”. Zal het regenen, donderen, hagelen, bliksemen? “In de naam van de Heer gezegend.” Omdat ze onze vleselijkheid kosten, daarom zien we ze als onverwacht.
Zodat je niet elke keer overstuur raakt en van streek raakt, zodat je je geen zorgen maakt, op alles wacht, om te kunnen verdragen wat komen gaat.
Zeg altijd: welkom ziekte, welkom mislukking, welkom martelaarschap. Dit brengt zachtmoedigheid, zonder welke er geen geestelijk leven kan zijn.
Liefde is de navolging van Christus omdat “Hij ons eerst heeft liefgehad”. Daarom, als ik liefheb, betekent het dat ik een geschenk heb ontvangen, dat ik genade van God heb ontvangen en dat ik ben als Christus.
Liefde bestaat in het vermogen om de ander vreugde te geven, mezelf te missen zodat de ander meer kan hebben; mezelf op te offeren zodat de ander zich op zijn gemak kan voelen, zich veilig kan voelen in zijn leven.
God wil dat we in ons dagelijks leven zo zijn dat anderen van ons houden en ons gelukkig laten voelen. Om met ons te kunnen communiceren, om hun vreugde, hun verdriet, hun problemen te zeggen. Te voelen dat we harten zijn die dicht bij elkaar leven en dat we elkaar kunnen helpen.
Dus laten we de ander toestaan te zijn zoals hij is. Men zal me beledigen; Natuurlijk. Een ander zal mij prijzen; Natuurlijk. Men zal me een half glas water geven; Natuurlijk. Laten we ons niet bemoeien met het leven van een ander. Alleen als ze ons om liefde vragen, moeten we het geven zoals God het geeft “zowel aan de rechtvaardigen als aan de onrechtvaardigen.” Laten we de “eenheid van de Geest” bewaren, dat wil zeggen, het heilige geloof dat God ons heeft gegeven. Dit zijn het onderwerp van onze strijd, waar God van houdt…
Zoals Johannes bij de zee van Tiberias, toen de discipelen een grote hoeveelheid vis verzamelden, tegen Petrus zei: “Het is de Heer!”, zo kunnen wij, wanneer we de netten van het gebed uitspreiden, herhalen: “Het is de Heer!” met alle overtuiging, want Hij vertrouwt ons onze kerk toe dat Hij er is. Daar is hij. God zelf aanwezig! Maar opdat de gelovige door het gebed verlicht zal worden en de tegenwoordigheid van de Heer zal schijnen, moet hij ervoor zorgen dat zijn eigen leven lijkt op een leven dat in harmonie is met God. Als hij God begeert, moet hij leven volgens Gods wil. Hij moet trachten te ontsnappen aan menselijke ellende en tegenspoed, zich te versterken door heilige kracht, te werken, het vat van heilige genaden te worden. Laat hem toch verlangen gereinigd te worden van alle zonde, vertrouwend op het woord der waarheid dat dit mogelijk is. Laat hem met zijn oprechte verlangen en met Gods welbehagen tot goddeloosheid komen en natuurlijk ten volle aan God gelijk worden.
… Zoals we zorgen voor de gezondheid van ons lichaam, zo laten we zorgen voor de gezondheid van onze ziel. We moeten vrolijk zijn. Wanneer wij gewend zijn te bidden, wordt ons de vreugde van Christus geschonken, en nog wel in volle omvang. Als je verdrietig wordt als je bidt, als je rouwt, dan is er iets mis in je. Je moet jezelf zorgvuldig onderzoeken, want het karakter van de mens oefent een grote invloed uit.
Een monasterium is een volwaardige gemeenschap, een synode. In het klooster zijn we geen individuen en louter namen, maar vormen we samen één hart, één lichaam. Wij zijn niet anders. En omdat kloosters vaak meer monniken en minder cellen hebben, is de een dicht bij de ander en ademt hij de liefde van zijn hart. Alles in het monnikendom is opgesteld volgens het hemels model. De Kerk neemt deze modellen over en biedt ze aan de gelovigen aan, zoals ook de heilige Vaders deden.
jDe mensen denken dat als je naar een klooster gaat, je de maatschappij verlaat en wild wordt. Ik zeg dat omdat ik niet weet dat monniken de meest sociale mensen zijn. U moet weten dat niemand monnik kan worden als hij niet sociaal is, als hij niet met mensen kan omgaan en alle sociale moeilijkheden niet aankan. Als hij het moeilijk vindt om te trouwen, om een gezin te stichten, kan hij ook geen monnik worden. Hij moet zich zeker voelen in zijn leven. Het klooster is geen toevluchtsoord. Zo kan de monnik al deze dingen bereiken, die hij liefheeft, niet ontkent, niet oordeelt, niet veracht, maar iets meer wil…
Het huwelijk is een weg; het begint op aarde en eindigt in de hemel. Het is een verbintenis, een band met Christus, die ons belooft dat we op een dag de hemel zullen bereiken…
Boven de liefde, boven uw echtgenoot, boven de gebeurtenissen van alledag, bedenk dat u voorbestemd bent voor de hemel, dat u het pad hebt bewandeld dat u daar noodzakelijkerwijs moet brengen. De bruid en bruidegom slaan de handen ineen, de priester houdt hun beider handen vast, en zij omringen de tafel met gezang en gezang. Dit betekent dat de bruiloft de reis is die zal eindigen in de hemel, in de eeuwigheid.
In het mysterie van het huwelijk lijken twee mensen met elkaar verbonden te zijn. Niet twee, maar drie. De man trouwt met de vrouw, de vrouw met de man en samen trouwen ze met Christus. Dus drie nemen deel aan het mysterie en drie blijven gedurende het hele leven.Alles wat in de huwelijksdienst wordt gebruikt zijn schaduwen en symbolen die laten zien dat Christus er is. Als je ergens staat en plotseling een schaduw ziet, weet je dat er iemand is gekomen. Je ziet hem niet, maar je weet het. Je wordt ’s morgens vroeg wakker en ziet de rode horizon bij dageraad. Het zal uitkomen, zeg je, binnenkort, de zon…
Wanneer u uw huwelijk ziet, uw man, uw vrouw, wanneer u uw problemen ziet en alles in uw huis, weet dan dat het tekenen zijn van de aanwezigheid van Christus. Het is alsof je Zijn voetstappen hoort, alsof Hij komt, alsof je nu Zijn stem zult horen. Dit zijn allemaal schaduwen die laten zien dat Christus met ons is. Het is waar dat wij door onze bezigheden Hem niet aanwezig voelen, maar wij zien Hem in de schaduwen en wij zijn er zeker van dat Hij bij ons is. Ons leven is nu met Christus…
christelijkeinformatiebron 