“barmhartigheid als de genezende olie van goddelijke vergeving” … is direct relevant voor de manier waarop we het woord ‘berouw’ interpreteren…
Bekering is zeker een vitaal element in het onveranderlijke evangelie, Johannes de Doper begon zijn prediking met het woord ‘bekeer je’ en en dit was het eerste woord in de prediking van Christus: “Bekeert u want het koninkrijk der hemelen is nabij’. Wat is dan de essentie van berouw? Terwijl barmhartigheid van Gods kant de weg betekent die zijn liefde uitstort om te genezen en te herstellen… berouw spreekt van het feit dat ‘wij’ van onze kant, als we genezen willen worden genezen moeten wij ons hart openen en zijn barmhartigheid aanvaarden. Het woord ‘berouw’ moet niet worden beschouwd als donker en somber .. het is niet louter een gevoel van schuld of wroeging, deze kunnen ons tot berouw, maar het is geen berouw. Het griekse woord ‘metanoia’ betekent letterlijk ‘een verandering van gedachten’… zoals de tekst ‘De herder van Hermas’ zegt: “Berouw is een groot begrip.” .. dus het betekent
niet ‘schuld’ en ‘zelfhaat’ … het is een nieuwe manier van kijken naar mezelf, mijn medemensen en naar God. . het is op een andere en revolutionaire manier denken, mijn perspectief veranderen perspectief, om de piramide op zijn kop te zetten … het is om mijn zonden ,te erkennen maar ook graag ‘accepteren’ dat mijn zonden vergeven zijn. Berouw is niet om terug te kijken met spijt maar om vooruit te kijken met vurige verwachting… niet naar beneden te kijken naar mijn lelijkheid maar naar ‘boven’ te kijken naar de schoonheid van de redder… niet fronsen maar glimlachen, niet wenen maar verheugen. …zoals st Johannes climacus zei: “God heeft ons niet geschapen voor tranen maar om te lachen.” In het kort berouw toont niet alleen wat ik gefaald heb om te zijn .. maar wat door God’s genade en barmhartigheid ik nu kan worden.
Metropoliet Kallistos Ware
christelijkeinformatiebron 