“barmhartigheid als de genezende olie van goddelijke vergeving” … is direct relevant voor de manier waarop we het woord ‘berouw’ interpreteren…
Bekering is zeker een vitaal element in het onveranderlijke evangelie, Johannes de Doper begon zijn prediking met het woord ‘bekeer je’ en en dit was het eerste woord in de prediking van Christus: “Bekeert u want het koninkrijk der hemelen is nabij’. Wat is dan de essentie van berouw? Terwijl barmhartigheid van Gods kant de weg betekent die zijn liefde uitstort om te genezen en te herstellen… berouw spreekt van het feit dat ‘wij’ van onze kant, als we genezen willen worden genezen moeten wij ons hart openen en zijn barmhartigheid aanvaarden. Het woord ‘berouw’ moet niet worden beschouwd als donker en somber .. het is niet louter een gevoel van schuld of wroeging, deze kunnen ons tot berouw, maar het is geen berouw. Het griekse woord ‘metanoia’ betekent letterlijk ‘een verandering van gedachten’… zoals de tekst ‘De herder van Hermas’ zegt: “Berouw is een groot begrip.” .. dus het betekent

Lees verder “Metropoliet Kallistos Ware : Barmhartigheid als genezende olie..”

Serafim van Sarov : citaten

Verwerf een vredige geest en duizenden om je heen zullen worden gered.
Serafim van Sarov

Vestig jezelf in God en dan ben je behulpzaam voor anderen.
Serafim van Sarov

Je kunt niet te zachtaardig, te aardig zijn. Vermijd zelfs om hard te lijken in uw behandeling van elkaar. Vreugde, stralende vreugde, stroomt van het gezicht van iemand die geeft en ontsteekt vreugde in het hart van iemand die ontvangt.
Serafim van Sarov

Wat je ook doet, doe het voorzichtig en niet gehaast, want deugd is geen peer om in één hap te eten.
Serafim van Sarov

Het ware doel van ons christelijk leven bestaat in het verwerven van de Heilige Geest van God. Wat betreft vasten en waken en gebed en het geven van aalmoezen en elke goede daad die ter wille van Christus wordt gedaan, deze zijn slechts middelen om de Heilige Geest van God te verwerven.
Serafim van Sarov

Degenen die echt hebben besloten om de Heer God te dienen, moeten de gedachtenis aan God beoefenen en ononderbroken bidden tot Jezus Christus, in gedachten zeggend: Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, een zondaar.
Serafim van Sarov

Als een man zich helemaal geen zorgen maakt over zichzelf omwille van de liefde voor God en het doen van goede daden, wetende dat God voor hem zorgt, is dit een ware en wijze hoop. Maar als een man zijn eigen zaken regelt en zich alleen in gebed tot God wendt wanneer tegenslagen hem overkomen die zijn macht te boven gaan, en dan begint hij op God te hopen, dan is zo’n hoop ijdel en vals. Een ware hoop zoekt alleen het Koninkrijk van God… het hart kan geen vrede hebben totdat het zo’n hoop krijgt. Deze hoop kalmeert het hart en brengt vreugde in het hart.
Serafim van Sarov

De Heer laat soms toe dat mensen die Hem toegewijd zijn in zulke vreselijke ondeugden vervallen; en dit is om te voorkomen dat ze in een nog grotere zonde-trots vervallen. Je verleiding zal voorbijgaan en je zult de resterende dagen van je leven in nederigheid doorbrengen. Vergeet alleen uw zonde niet.
Serafim van Sarov

Lees verder “Serafim van Sarov : citaten”

Heilige Sophrony van Essex 

Korte bedenkingen

Door onze inspanning is leven met Christus-God, onsterfelijkheid, eeuwigheid. Volgens de Openbaring kan de eeuwigheid van God op ons worden overgedragen.

We moeten ons richten op God Zelf, op Zijn persoon, dat wil zeggen op dat wat boven alles is, om aan ons lichaam, dat neigt naar traagheid, richting te geven aan de eeuwigheid.

De apostel Paulus, deze grote geest die ons door de voorzienigheid van God is gegeven, bevestigt dat de wet nooit iemand tot volmaaktheid heeft geleid. Dit betekent dat de regels van de kerk ons ​​in het begin kunnen helpen. Als we vanaf het begin aan ons lot worden overgelaten, kunnen we ons inderdaad een beetje verloren voelen.

De man die erin slaagde boven elke wet uit te stijgen, bereikte de staat van vergoddelijking, dat wil zeggen redding. Het is belangrijker om bewustzijn en verantwoordelijkheid te hebben voor elke beweging van ons hart en onze geest, dan om een ​​regel te hebben.

Vergoddelijking werkt met de eenheid van God in ons en niet met onze eigen capaciteiten.

De ware vrijheid is daar “waar de Geest van de Heer” is, en voor dit doel is gehoorzaamheid, zoals het christelijk leven in het algemeen, het verwerven van de Heilige Geest.

De man die zijn medemens tot slaaf maakt, of zelfs zijn vrijheid beraamt, vernietigt onvermijdelijk zijn eigen vrijheid, omdat een dergelijk streven op zichzelf een val is uit het goddelijke leven van liefde, waartoe de mens is geroepen.

Lees verder “Heilige Sophrony : Korte bedenkingen”

Leven van Sergej Boelgakov : Theoloog, filosoof, priester en econoom

Sergei Nikolaevich Boelgakov ,geboren op 16 juli] (1871-1813 July 1944) was een Russisch Orthodox Christelijk theoloog, filosoof, priester en econoom .
Het vroege leven: 1871-1898
Sergei Nikolajevitsj Boelgakov werd geboren op 16 juli 1871 in de familie van een orthodoxe priester (Nikolai Boelgakov) in de stad Livny , Orjol Gubernija , in Rusland. De familie bracht zes generaties lang orthodoxe priesters voort, te beginnen in de zestiende eeuw met hun voorvader Boelgak, een Tataar , van wie de familienaam is afgeleid. Metropoliet Macarius Boelgakov (1816-1882), een van de belangrijkste oosters-orthodoxe theologen van zijn tijd, en een van de belangrijkste Russische kerkhistorici , was een verre verwant.
Op veertienjarige leeftijd, na drie jaar op de plaatselijke parochieschool, ging Boelgakov naar het seminarie in Orel. Hoewel Boelgakov in 1888 het seminarie verliet na een verlies van zijn geloof. Boelgakov merkt later op dat de passie voor het priesterschap afnam naarmate hij ontgoocheld raakte over de orthodoxie omdat zijn leraren zijn vragen niet konden beantwoorden. Nadat Boelgakov het seminarie had verlaten, ging hij naar een seculier gimnasium in Elets om zich voor te bereiden op de rechtenfaculteit van de Universiteit van Moskou .

Vroege politieke gedachte: 1890-1897

In 1890 ging Boelgakov naar de Universiteit van Moskou, waar hij ervoor koos politieke economie en rechten te studeren. Hoewel, zoals hij jaren later weerspiegelde, literatuur en filosofie zijn natuurlijke neiging waren en hij geen interesse had in de wet. Boelgakov koos er enkel voor om rechten te studeren omdat het waarschijnlijker leek bij te dragen aan de verlossing van zijn land. Na zijn afstuderen in 1894 begon hij zijn studie aan de universiteit en gaf twee jaar les aan het Moscow Commercial Institute. Het was tijdens zijn graduate studies dat Boelgakov studeerde bij de econoom Alexander Tsjoeprov . Boelgakovs gedachte tijdens zijn studies bij Tsjoeprov werd over het algemeen gezien door de lens van het marxistisch-populistisch debat. Vanuit dit perspectief wordt hij bestempeld als een ‘legale marxist’.
In 1895 publiceerde Boelgakov een recensie van Karl Marx ‘onvoltooide derde deel van Das Kapital , en schreef hij in 1896 een essay, “Over de regelmaat van sociale verschijnselen”. Het jaar daarop publiceerde Boelgakov een studie “Over markten in kapitalistische productievoorwaarden”. Het waren deze geschriften die Boelgakov oorspronkelijk vestigden als een belangrijke vertegenwoordiger van het marxisme in Rusland.

Van marxisme tot idealisme: 1898-1902

Lees verder “Boelgakov : Theoloog, filosoof en priester…”

De zaligsprekingen  met citaten van Kerkvaders

 

Toen hij de menigte zag, ging hij de berg op en toen hij ging zitten, kwamen zijn discipelen naar hem toe. En hij opende zijn mond en leerde hen:

Gezegend zijn de armen van geest, want hun koninkrijk is het koninkrijk des hemels.
St. Hilary van Arles: De Heer leerde bij wijze van voorbeeld dat de glorie van de menselijke ambitie achtergelaten moet worden toen hij zei: ‘De Heer, uw God, zult u aanbidden en hij zal alleen u dienen.’ En toen hij via de profeten aankondigde dat hij een volk zou kiezen dat nederig en ontzag voor zijn woorden was, introduceerde hij de volmaakte Zaligspreking als nederigheid van geest. Daarom definieert hij degenen die geïnspireerd zijn als mensen die zich ervan bewust zijn dat ze in het bezit zijn van het hemelse koninkrijk. Niets is van iemand die de eigen is, maar ze hebben allemaal dezelfde dingen door de gave van een alleenstaande ouder. Ze hebben de eerste dingen gekregen die nodig zijn om tot leven te komen en zijn voorzien van de middelen om ze te gebruiken.
Hiëronymus: Stel je niet voor dat armoede uit noodzaak wordt gekweekt. Want hij voegde “in geest” toe, zodat je gezegendheid zou begrijpen als nederigheid en niet als armoede. “Gezegend zijn de armen in geest,” die vanwege de Heilige Geest arm zijn door vrijelijk te willen zijn.

Gezegend zijn zij die rouwen, want zij zullen getroost worden.

Sint-Jan Chrysostomus: Het verdriet [van hen die rouwen] is van een speciaal soort. Jezus wees hen niet alleen aan als verdrietig, maar als intens treurend. Daarom zei hij niet “zij dat verdriet” maar “zij die rouwen.”. Deze Zaligspreking is ontworpen om gelovigen naar een christelijke instelling te trekken. Zij die rouwen om iemand anders– hun kind of vrouw of een andere verloren relatie, hebben geen voorliefde voor winst of plezier tijdens de periode van hun verdriet. Ze richten niet op glorie. Ze worden niet uitgelokt door beledigingen, noch gevangen geleid door afgunst, noch door enige andere passie. Hun verdriet alleen al neemt hun hele aandacht in beslag.
int-Chromatius: De gezegenden van wie [Jezus] spreekt, zijn niet degenen die de dood van een echtgenoot of het verlies van gekoesterde dienaren nabestaanden zijn. Integendeel, hij heeft het over die gezegende personen die niet ophouden te rouwen om de ongerechtigheid van de wereld of de overtredingen van zondaars met een vrome, plichtsgetrouwe gevoelens. Aan hen die rechtvaardig rouwen, daarom zullen zij de troost van de eeuwige vreugde ontvangen, en niet onverdiend, die de Heer heeft beloofd.

Gezegend zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde erven.

Sint-Chromatius: De zachtmoedigen zijn degenen die zachtaardig, nederig en bescheiden zijn, eenvoudig in geloof en geduldig tegenover elke belediging. Doordrenkt met de voorschriften van het evangelie imiteren ze de zachtmoedigheid van de Heer, die zegt: “Leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart.”
Sint-Jan Chrysostomus: Wat voor aarde wordt hier genoemd? Sommigen zeggen een figuratieve aarde, maar dit is niet waar hij het over heeft. Want nergens in de Schrift vinden we enige vermelding van een aarde die slechts figuurlijk is. Maar wat kan deze Zaligspreking betekenen? Jezus houdt een prijs in de hand die voelbaar is voor de zintuigen, net zoals Paulus dat ook doet. Want zelfs toen Mozes gezegd had: “Eer uw vader en uw moeder,” voegde hij eraan toe: “Want zo zult u lang op de aarde leven.” En Jezus zelf zegt opnieuw tegen de dief: ‘Vandaag zul je bij mij in het paradijs zijn.’ Vandaag! Op deze manier spreekt hij niet alleen over toekomstige zegeningen, maar ook over de huidige.
St. Augustinus: “Erf de aarde”… betekent het land dat in de psalm is beloofd: “U bent mijn hoop, mijn deel in het land van de levenden.” Het betekent de stevigheid en stabiliteit van een eeuwigdurende erfenis. De ziel is door haar goede instelling in rust als op haar eigen plaats, als een lichaam op aarde, en wordt daar gevoed met haar eigen voedsel, als een lichaam van de aarde. Dit is het vredige leven van de heiligen. De zachtmoedigen zijn degenen die zich onderwerpen aan goddeloosheid en zich niet verzetten tegen het kwaad, maar het kwaad overwinnen met het goede. Laat de hoogmoedigen daarom ruzie maken en strijden voor aardse en tijdelijke dingen. Maar ‘gezegend zijn de zachtmoedigen, want zij zullen het land erven.’ Dit is het land waaruit zij niet verdreven kunnen worden.

Gezegend zijn zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen tevreden zijn.

Origenes van Alexandrië: Als ik inderdaad een gedurfde verklaring moet gebruiken, denk ik dat het misschien door het woord dat wordt gemeten door deugd en rechtvaardigheid, de Heer zich presenteert aan het verlangen van de toehoorders. Hij is geboren als wijsheid van God voor ons, en als gerechtigheid en heiliging en verlossing. Hij is “het brood dat uit de hemel neerdaalt” en “levend water”, waar de grote David zelf dorst naar had. Hij zei in een van zijn psalmen: “Mijn ziel heeft dorst naar jullie, zelfs naar de levende God; Wanneer zal ik komen en verschijnen voor het aangezicht van God?” “Ik zal uw aangezicht in gerechtigheid aanschouwen; Ik zal tevreden zijn met het aanschouwen van uw heerlijkheid.’ Dit is dan, naar mijn mening, de ware deugd, het goede vermengd met minder goed, dat wil zeggen, God, de deugd die de hemelen bedekt.

Sint-Jan Chrysostomus: Merk op hoe drastisch hij het uitdrukt. Want Jezus zegt niet: “Gezegend zijn zij die zich vastklampen aan gerechtigheid”, maar “Gezegend zijn zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid” niet op een oppervlakkige manier, maar het nastreven met hun hele verlangen. Het meest kenmerkende kenmerk van begeerte daarentegen is een sterk verlangen waarmee we niet zo hongerig zijn naar eten en drinken als naar steeds meer dingen. Jezus drong er bij ons op aan om dit verlangen over te brengen naar een nieuw object, vrijheid van begeerte…. Zij die afpersen zijn degenen die alles verliezen, terwijl iemand die verliefd is op gerechtigheid alle andere goederen in veiligheid bezit.” Als degenen die niet begeren genieten van zo’n grote overvloed, hoeveel meer zullen ze klaar zijn om anderen te bieden wat ze hebben.

Gezegend zijn de barmhartigen, want zij zullen genade verkrijgen.

Sint-Chromatius: Door een groot aantal getuigen, net zo velen in het Oude Testament als het Nieuwe, worden we door de Heer geroepen om mededogen te tonen. Maar als een kortere weg naar het geloof achten wij genoeg en meer dan genoeg wat de Heer zelf in de passage uitdrukt met zijn eigen stem, zeggend: “Gezegend zijn de barmhartigen, want God zal mededogen voor hen hebben.” De Heer van mededogen zegt dat de barmhartigen gezegend zijn. Niemand kan Gods mededogen verkrijgen, tenzij die ook meelevend is. In een andere passage zei Jezus: ‘Wees barmhartig, net zoals je Vader die in de hemelen is, barmhartig is.’

Sint-Jan Chrysostomus: Jezus spreekt hier niet alleen over hen die barmhartigheid tonen door wereldse goederen te geven, maar ook over hen die barmhartigheid tonen in hun daden. Er zijn veel manieren om genade te tonen. Het gebod is breed in zijn implicaties. Welke beloning kunnen mensen verwachten als ze het gebod gehoorzamen? “Ze verkrijgen genade.” De beloning lijkt op het eerste gezicht een gelijke beloning, maar eigenlijk is de beloning van God veel groter dan menselijke daden van goedheid. Want terwijl wij zelf barmhartigheid tonen als mensen, verkrijgen wij genade van de God van allen. Menselijke genade en Gods genade zijn niet hetzelfde. Zo breed als het interval is tussen verdorven en volmaakte goedheid, tot nu toe onderscheidt menselijke barmhartigheid zich van goddelijke barmhartigheid.

St. Augustinus: Je kunt overlopen met tijdelijke dingen, maar je blijft behoefte hebben aan eeuwig leven. Je hoort de stem van een bedelaar, maar voor God ben je zelf een bedelaar. Iemand smeekt van je, terwijl jij zelf smeekt. Als je je bedelaar behandelt, zal God de zijne ook behandelen. Jullie die leeg zijn, worden gevuld. Vul uit je volheid een leeg persoon in nood, zodat je eigen leegte weer gevuld kan worden door de volheid van God.
Anoniem: Het soort mededogen waarnaar hier wordt verwezen, is niet alleen het geven van aalmoezen aan de armen of wezen of weduwen. Dit soort mededogen komt vaak voor, zelfs onder degenen die God nauwelijks kennen. Maar die persoon is echt medelevend die zelfs aan zijn eigen vijand mededogen toont en de vijand goed behandelt. Want er staat geschreven: “Heb je vijanden lief en behandel goed degenen die je haten.”

Gezegend zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.

Johannes Chrysostomus: In dezelfde geest schreef Paulus: “Streef vrede na met iedereen en de heiligheid zonder welke niemand de Heer zal zien.” Hij spreekt hier over een zo goed zicht als men kan hebben. Want er zijn velen die barmhartigheid tonen, die weigeren anderen te beroven en die niet begerenswaardig zijn, maar die nog steeds verstrikt kunnen blijven in zonden zoals hoererij en losbandigheid. Jezus voegt deze woorden toe om aan te geven dat de vroegere deugden niet volstaan in en van zichzelf. Paulus, die aan de Korintiërs schreef, getuigde over de Macedoniërs, die niet alleen rijk waren aan aalmoezen, maar ook aan de rest van de deugden. Omdat ze over de genereuze geest hebben gesproken die ze naar hun eigen bezittingen hebben getoond, zegt Paulus: ‘Ze hebben zichzelf aan de Heer en aan ons gegeven.’

Augustinus: God aanschouwen is het einde en doel van al onze liefdevolle activiteit…. Wat we ook doen, welke goede daden we ook verrichten, wat we ook nastreven, waar we prijzenswaardig naar verlangen, wat we ook willen, we zullen niet langer naar een van die dingen zoeken wanneer we het visioen van God bereiken. Wat zou men zoeken als men God voor zijn ogen heeft? Of wat zou iemand bevredigen die niet tevreden zou zijn met God? Ja, we willen God zien. Wie heeft dit verlangen niet? We streven ernaar Om God te zien. We staan in brand met het verlangen om God te zien.
Maar let op het gezegde: “Gezegend zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.” Voorzie jezelf van deze manier om God te zien. Laat me concreet spreken: Waarom zou je, terwijl je ogen somber zijn, een zonsopgang willen zien? Laat de ogen gezond zijn, en dat licht zal vol vreugde zijn. Als je ogen blind zijn, zal dat licht zelf een kwelling zijn. Tenzij je hart zuiver is, mag je niet zien wat niet gezien kan worden tenzij het hart zuiver is.

Gezegend zijn de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.

Sint-Chromatius: De vredestichters zijn zij die, los van het struikelblok van onenigheid en onenigheid, de genegenheid van broederlijke liefde en de vrede van de kerk bewaken onder de eenheid van het universele geloof. En de Heer in het Evangelie dringt er in het bijzonder bij zijn discipelen op aan om deze vrede te bewaken en zegt: “Ik geef u mijn vrede; Ik laat je mijn vrede na.

Anoniem: Vrede is de eniggeboren God, van wie de apostel zegt: “Want hij zelf is onze vrede.” Dus mensen die vrede koesteren zijn kinderen van vrede. Maar sommigen kunnen worden beschouwd als vredestichters die vrede sluiten met hun vijanden, maar binnenin geen aandacht blijven voor het kwaad. Ze worden nooit in hun hart verzoend met hun eigen innerlijke vijanden, maar ze zijn bereid om vrede te sluiten met anderen. Het zijn parodieën op vrede in plaats van liefhebbers van vrede. Want die vrede is gezegend die in het hart is geplaatst, niet in wat in woorden is gesteld. Wil je weten wie echt een vredestichter is? Hoort de profeet, die zegt: “Houd je tong van het kwaad af en laat je lippen geen bedrog spreken. Laat je tong geen slechte uitdrukking uiten.”

Sint-Jan Chrysostomus: Hier antwoordt hij niet alleen dat zij [die Jezus volgen] geen vete moeten maken en haatdragend tegen elkaar moeten worden, maar hij is ook op zoek naar iets meer, dat we anderen samenbrengen die ruzie maken. En opnieuw belooft hij een geestelijke beloning. Wat voor beloning is het? “Dat zij zelf kinderen van God genoemd zullen worden.” Want in feite was dit het cruciale werk van de Eniggeborene: het samenbrengen van verdeelde dingen en het verzoenen van de vervreemden.

Gezegend zijn zij die vervolgd worden omwille van de gerechtigheid,

want voor hen is het koninkrijk des hemels. Gezegend zijt u wanneer de mensen u opvrolijken en vervolgen en voor mijn rekening allerlei kwaad tegen u uiten. Verheug je en wees blij, want je beloning is groot in de hemel, want zo vervolgden de mensen de profeten die voor jullie waren.

Sint-Chromatius: De martelaren zijn vooral de belichaming van hen die voor de gerechtigheid van het geloof en de naam van Christus vervolging in deze wereld doorstaan. Aan hen wordt een grote hoop beloofd, namelijk het bezit van het koninkrijk des hemels. De apostelen waren de belangrijkste voorbeelden van deze gezegendheid, en met hen alle rechtvaardige mensen die omwille van de gerechtigheid werden getroffen door verschillende vervolgingen. Door hun geloof zijn ze in de hemelse rijken gekomen.

Sint-Jan Chrysostomus: Wees niet ontmoedigd als je het koninkrijk van de hemel niet hoort met elke Zaligspreking. Want zelfs als Jezus de beloningen anders noemt, plaatst hij ze nog steeds allemaal in het koninkrijk van de hemel. Want in feite zegt hij: “Zij die rouwen zullen getroost worden, en zij die barmhartigheid tonen zullen barmhartigheid ontvangen, en zij die rein van hart zijn zullen God zien, en de vredestichters zullen zonen van God genoemd worden.” In al deze dingen doet de gezegende niets anders dan hinten naar het koninkrijk van de hemel. Want mensen die van deze dingen genieten, zullen zeker het koninkrijk der hemelen bereiken. Dus veronderstel niet dat de beloning van het koninkrijk des hemels alleen aan de armen in geest toebehoort. Het behoort ook toe aan hen die hongeren naar gerechtigheid, en aan de zachtmoedigen en aan al deze gezegende anderen zonder uitzondering. Want hij heeft zijn zegen op al deze dingen gezet om te voorkomen dat je iets verwacht dat tot deze materiële wereld behoort. Want als iemand een prijs of slinger zou droegen voor dingen die samen met het huidige leven moeten worden opgelost, dingen die sneller wegfladderen dan een schaduw, zou die dan gezegend zijn? IC

Bron : in communion : website of the Orthodox Peace Fellowship
vertaling Kris biesbroeck

 

 

Onze enige zorg zal zijn om door te gaan in het woord van Christus…

Heilige Sophrony van Essex

De man van gebed aanschouwt de omringende scène in een ander licht… De enige noodzaak is om deze liefdevolle band met God te behouden. Het maakt ons niet uit wat mensen van ons denken, of hoe ze ons behandelen. We zullen niet langer bang zijn om uit de gratie te raken. We zullen onze medemensen liefhebben zonder na te denken of ze van ons houden. Christus gaf ons het gebod om anderen lief te hebben, maar maakte er geen voorwaarde voor verlossing van dat ze ons lief zouden hebben. Inderdaad, we kunnen positief worden gehaat voor onafhankelijkheid van geest. Het is in deze tijd essentieel om onszelf te kunnen beschermen tegen de invloed van degenen met wie we in contact komen. Anders lopen we het risico zowel geloof als gebed te verliezen. Laat de hele wereld ons afdoen als onwaardig voor aandacht, vertrouwen of respect- het maakt niet uit op voorwaarde dat de Heer ons accepteert. En omgekeerd: het zal ons niets opleveren als de hele wereld goed over ons denkt en onze lof ondertekent, als de Heer weigert bij ons te blijven. Dit is slechts een fragment van de vrijheid die Christus bedoelde toen Hij zei: ‘Gij zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden’ (Johannes 8.32). Onze enige zorg zal zijn om door te gaan in het woord van Christus, om Zijn discipelen te worden en op te houden dienaren van zonde te zijn.
Het eindresultaat van gebed is om ons zonen van God te maken, en als zonen zullen we voor altijd in het huis van onze Vader blijven. ‘Onze Vader die in de hemelen zijt….

 Bron : Archimandrite Sophrony (Sacharov)
Zijn leven is van mij

Vdertaling : Kris Biesbroeck