Heilige  Nilus de Asceet als een model voor ons leven
(Feestdag – 12 november)
Door Vader George Papavarnavas

De eerbiedwaardige Nilus de Ascetische bloeide halverwege de vijfde eeuw. Geboren in Constantinopel, was hij een leerling van Johannes Chrysostomos, en een tijdgenoot van de heiligen Mark de Asceet en Isidorus van Pelusium. Hij kwam uit een rijke en glorieuze familie en diende als prefect van zijn vaderland. Maar “zijn verlangen naar God en de eros van zijn hart” brachten hem ertoe zijn benijdenswaardige positie op te geven en het pad van ascese te bewandelen. Hij ging naar het heilige klooster van Sint Katherine op de berg Sinaï en “bracht inderdaad zijn leven eerbiedig door”. Zijn geestelijke rijkdom die hij jarenlang verzamelde, verdeelde hij royaal, als een andere tarwe-gevende Jozef, en hij voedde en blijft generaties na generaties mensen voeden . Hij was wijs volgens God, maar had ook een menselijke opleiding en kennis, waardoor we waardevolle en nuttige geschriften achterlieten vol spirituele wijsheid en onuitsprekelijke genade. Twee van zijn verhandelingen worden gekoesterd in het eerste deel van de Philokalia, namelijk zijn “Verhandeling over het gebed” die is verdeeld in honderddrieënvijftig hoofdstukken, en zijn “Ascetische verhandeling”. Beide verhandelingen zijn geestelijk eten en drinken. Ze voeden, blussen, koelen, maar verzoeten de lezer ook, omdat ze zoet en heerlijk zijn als ambrosia, nectar en honing. Hieronder zullen we kort commentaar geven op fragmenten uit de verhandelingen van de Eerbiedwaardige, die altijd actueel, leerzaam en nuttig zijn. – “Onze tegenstander, de duivel, is naakt, zoals degenen die rennen in het atletiekstadion. Terwijl wij die tegen hem worstelen niet alleen gekleed zijn, maar we dragen een groot aantal lasten op onze schouders die hem veel excuses geven om ons te verslaan. Want hoe kan iemand vechten tegen de geest van hebzucht die met geld vastzit? Hoe kan iemand worstelen met naakte demonen gekleed in talloze zorgen? … Op het pad van atletiek worden ze gehinderd door

de zware gedachten aan bezit en geld. … Laten we ons eigendom en geld minachten … laten we de last afwijzen en het vaartuig zal een beetje worden ontlast. ” Deze toespraken van de Eerbiedwaarde zijn gericht tot monniken, die de gelofte van landloosheid hebben afgelegd, die daarom moeten ‘naakt’ zijn, of vrij van lastige gedachten over eigendom en geld. Naar analogie is het echter van toepassing op iedereen in de wereld, aangezien ze ook voor hun redding strijden. het is normaal dat laatstgenoemden wat geld en bezittingen hebben voor de behoeften van hun gezin, maar dit moet met onderscheidingsvermogen en gematigdheid gebeuren, omdat de accumulatie van vele materiële goederen, zoals de Eerbiedwaardige benadrukt, een obstakel vormt voor deugdzaamheid. Wat de eerbiedwaardige Nilus in feite veroordeelt, is de hartstocht van hebzucht , die een persoon hard en wreed maakt, een slaaf van geld en bezit en een speeltje in de hand van de duivel. De behoeften van het gezin mogen geen voorwendsel worden om de hartstocht van hebzucht te bedekken. Iemand die echt van God houdt, houdt niet van geld, maar is barmhartig en houdt van mensen. Op dit punt moet worden benadrukt dat hebzucht geen voorrecht is van de rijken, aangezien er rijke mensen zijn die God liefhebben en mensen liefhebben, net zoals er arme mensen zijn die geld liefhebben en onbarmhartig zijn en op veel verschillende manieren proberen rijk te worden. De sleutel is om het hart los te maken van de gehechtheid aan en slavernij van materiële goederen en ons volledig aan God over te geven. Dan is iemand vrij van de tirannie van de demonen, die bij het verwerven van soevereiniteit over hen de hartstochten te werk gaan en hen letterlijk tot slaaf maken en vernederen. – “Wil niet dat de dingen van je leven zijn zoals je ze wilt, maar zoals het God behaagt; dan zul je in je gebeden kalm en behaagd zijn.” Veel problemen waarmee we dagelijks worden geconfronteerd, komen voort uit het feit dat we in ons leven dingen willen doen die wij willen en niet wat God wil. Wat we echter willen, kunnen we niet weten of het juist en nuttig voor ons is, want datgene wat God welgevallig is, is voor ons belang en ons voordeel, omdat God ons liefheeft, zorgt voor ons, ieder van ons individueel, en hij wil dat wat goed voor ons is. Gehoorzaamheid aan onze geestelijke vader, de drager van de orthodoxe traditie, draagt ​​er in hoge mate toe bij dat we het pad bewandelen van datgene wat God welgevallig is en zo de grote en ernstige fouten van ons leven vermijden, en zo in staat zijn te bidden met vrede en plezier . – “Als u geduldig bent, zult u met vreugde bidden.” Het is bekend dat zonder geduld niets goeds in ons leven kan worden bereikt. Hier verwijst de eerbiedwaardige Nilus naar gebed en benadrukt hij dat de geduldige man met vreugde bidt. Aan de andere kant is de ongeduldige man wrokkig en teleurgesteld als hij de onmiddellijke resultaten van zijn gebed niet ziet. We moeten echter weten dat God onze gebeden en antwoorden te zijner tijd hoort, in ons leven datgene toelaten wat bijdraagt ​​aan onze geestelijke volwassenheid en onze redding. Zeker, een vreugdevolle stemming versterkt het gebed, maar waar gebed dat met het hart wordt gedaan, veroorzaakt een innerlijke vreugde die een gave van de Heilige Geest is. Vertrouwen in de liefde van God en het streven om gehoorzaam te zijn aan Zijn wil, dat wil zeggen de vrijwillige kruisiging van de oude mens “met zijn passies en verlangens”, bezorgt mensen vreugde en maakt ze echt vrij.

Bron: Ekklesiastiki Paremvasi, “ΟΣΙΟΣ ΝΕΙΛΟΣ Ο ΑΣΚΗΤΗΣ”, november 2008.
Vertaling : Kris Biesbroeck