Het is niet genoeg om gebeden te zeggen: we moeten gebed worden, gebed zijn, vleesgeworden gebed. Alles van het leven, elke handeling, elke daad, elk gebaar, zelfs de glimlach van het menselijk gezicht, moet een lofzang worden van aanbidding, een offerande, een gebed. Men moet niet offeren wat men heeft, maar wat men is.
– Paul Evdokimov
In de immense kathedraal, die het universum van God is, wordt ieder mens, of het nu een geleerde of handarbeider is, geroepen om op te treden als de priester van zijn hele leven – om alles wat menselijk is te nemen en er een offer en een lofzang van glorie van te maken.
-Paul Evdokimov
Het uur waar je op dit moment doorheen gaat, de man die je hier en nu ontmoet, de taak waarop je op dit moment bezig bent – deze zijn altijd de belangrijkste in je hele leven.
-Paul Evdokimov
De ascetische herinnering aan de dood is tegen akedia (apathie), tegen angst, tegen depressie, en wordt een krachtige herinnering aan de eeuwigheid, zijn vreugdevolle nostalgie.
-Paul Evdokimov
Het Oosten is niet bekend met die bekentenissen, memoires en autobiografieën die zo geliefd zijn in het Westen. Er is een duidelijk verschil in tonaliteit. Iemands blik blijft nooit hangen op de lijdende menselijkheid van Christus, maar dringt door achter de kenotische sluier. De mystiek van het Kruis en de verering van het Heilig Hart in het Westen komt overeen met de oosterse mystiek van het verzegelde graf, waaruit het eeuwige leven zich verhoudt.
-Paul Evdokimov
Bron : “Orthodoxie”. Boek van Paul Evdokimov, 1968.
vertaling : Kris Biesbroeck
christelijkeinformatiebron 