De ware gelovige heeft vreselijke energie in zich

Heilige Sophrony van Essex

Heilige Sophrony

Er zijn twee verschillende ascetische neigingen. Deze worden uitgedrukt door meditatie en op een bepaalde manier door ontspanning, voor de toegang van de geest tot de wereld van het zuivere denken.
Maar de weg van Christus is anders. Van deze twee wegen – ontspanning en spanning – is spanning onze manier. In ons eenzame leven wordt ons niet geleerd om in een staat van ontspanning te zijn en met de geest te denken. Nee!
Maar we zitten constant in extreme spanning, als een gespannen akkoord. Dus probeer deze snaar altijd gespannen te houden.
In ons gebed, als we in de kerk staan, zijn al onze spieren gespannen, en tegelijkertijd onze aandacht. Ons gebed is dus geen rest van apathisch denken dat de grenzen van de passies van de aarde overstijgen. Nee! En dit is ons leven.
Aan de buitenkant lijkt het eenzame leven stil. Maar ik kan het vergelijken met een hoogspanningssnoer, waardoor energie door treinen en fabrieken loopt, huizen verwarmt. maar het vogeltje kan op deze draad zitten. Dus de christen is een vergelijkbare draad, waarop een vogel kan zitten, zonder in gevaar te zijn.
Tegelijkertijd is het echter omgeven door zoveel energie dat het de hele wereld echt van streek kan maken. Daarom is er in ons leven extern niets bijzonders, maar intern, met de bereidheid tot gehoorzaamheid, zijn we onophoudelijk in spanning en vechten we hoe we onbewogen kunnen blijven in Gods eeuwige gedachte over de mens. En dat is geweldig, het is echt de school van het klooster.

Met de kleine oefening van gehoorzaamheid gaat de mens naar het Anarchistische Wezen van onze God, waarvoor het onmogelijk is om met de rede te praten.
Dus behoud deze positie: extern is niets te zien, maar intern is er spanning in ons leven.
En dan zullen we meer van goede wil worden om het eeuwige Koninkrijk van Christus binnen te gaan.

(Archmandritos sophrony, Building the Temple of God, Deel B, pp. 41-42)
Vertaling : Kris biesbroeck