
In deze opname bidt V. Rafail, een discipel van V. Sophrony, met het gebed van zijn geestelijke vader :
“О Almachtige GOD en onze VADER,
Bron van tijd en eeuwigheid,
Die door Uw macht een termijn heeft gesteld aan ons leven op aarde,
en door Uw eniggeboren Zoon ons schenkt,
door verrijzenis onsterfelijk leven
en een koninkrijk dat niet kan worden verplaatst –
aanvaard ons die U smeken,
en ondersteun ons door Uw Heilige Geest
als wij Uw troon in de hoogte naderen.
aanvaard onze lofprijzing en dankzegging…
Wij smeken U, verlaat ons niet;
maar zoals in oude tijden
Deed Gij Uw Heilige Geest nederdalen
op de offers die onze vaderen brachten,
zo nu, door Uw goedheid,
veracht onze smeekbeden niet, noch onze aanbidding,
want Gij alleen zijt onze God en aan U kennen wij heerlijkheid toe, nu en in de eeuwigheid, wereld zonder einde.”
