De Transfiguratie van Christus is een van de Grote Feesten van de Orthodoxe Kerk, gevierd op 6 augustus en 19 augustus (volgens Old Calendarists), met behulp van de Gregoriaanse kalender, de Juliaanse kalender en de herziene Juliaanse kalender. Jezus was met zijn discipelen Petrus, Jakobus en Johannes naar de berg Tabor gegaan. Christus’ uiterlijk veranderde terwijl ze toekeken in een glorieuze stralende gestalte. Daar verschenen Elia en Mozes, die met Jezus spraken. De discipelen waren verbaasd en vreselijk bang. Deze gebeurtenis toont de goddelijkheid van Christus aan, zodat de discipelen na zijn hemelvaart zouden begrijpen dat Hij werkelijk de stralende pracht van de Vader was en dat zijn lijden vrijwillig was (Marcus 9:2-9). Het toont ook de mogelijkheid van onze eigen theose. Deze gebeurtenis was het onderwerp van enkele debatten tussen Gregory Palamas en Barlaam van Calabrië. Barlaam geloofde dat het licht dat van Jezus scheen geschapen licht was, terwijl Gregory volhield dat de discipelen genade kregen om het ongeschapen licht van God waar te nemen. Dit ondersteunde Gregory’s grotere argument dat hoewel we God niet in Zijn essentie kunnen kennen, we Hem wel kunnen kennen in zijn energieën, zoals Hij Zichzelf openbaart. Verslagen van de Transfiguratie zijn te vinden in de Bijbel: Mattheüs 17:1-8, Marcus 9:2-9, Lukas9:28 -36, en II Peter1:16-19. 1.
