Petrus de Eerbiedwaardige (1092-1156)
abt van Cluny
Sermon 1 voor de Transfiguratie ; PL 189, 959

Petrus de eerbiedwaardige

“Zijn gelaat straalde als de zon” (Mt 17,2

Wat is er verwonderlijk aan dat het gelaat van Jezus als een zon werd, daar Hij Zelf de zon was? Hij was de zon, maar verborgen achter een wolk. Nu verwijdert de wolk zich en straalt Hij voor een ogenblik. Wat is deze wolk die verdwijnt? Het is niet het lichaam op zich, maar de zwakheid van het vlees dat voor een ogenblik verdwijnt.
Over die wolk zegt de profeet: “Rijdend op een lichte wolk spoedt de Heer zich” (Jes 19,1): bewolkt met vlees dat zijn goddelijkheid bedekt, licht omdat dat vlees in zich geen enkel kwaad draagt; bewolking die de goddelijke straling verbergt, licht omdat ze zich op moet heffen tot aan de eeuwige schittering. Het is de wolk waarover in het Hooglied wordt gezegd: “Ik verlang in zijn schaduw te zitten” (Hoogl. 2,3). Lichte wolk want dat vlees is van “het Lam dat de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29); en eenmaal weggenomen wordt de wereld opgeheven in de hemelhoogten, ontdaan van het gewicht van al onze zonden.

De door dit vlees gesluierde zon is niet “die opgaat over goede en slechte mensen” (Mt 5,45), maar “de Zon der gerechtigheid” (Mal 3,20) die alleen opgaat voor hen die God vrezen. Gewoonlijk gesluierd door de wolk van het vlees, straalt dit “Lam van God dat de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,9) vandaag volop. Vandaag verheerlijkt ze hetzelfde vlees; zij toont het vergoddelijkt aan de apostelen, opdat de apostelen het aan de wereld openbaren.

Bron : Evangelizo.org