H. Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna en kerkleraar
Sermon 34 ; CCL 24, 193v

Petrus Chrysologus

“Het kind is niet dood, maar het slaapt”

Elke lezing uit het Evangelie komt ons zeer ten goede, zowel voor het huidige leven als voor het toekomstige leven. Maar vooral het Evangelie van vandaag, want het bevat het geheel van onze hoop en verbant elke reden tot wanhoop. (…) Een chef van de synagoge bracht Christus bij zijn dochter en gaf tegelijkertijd gelegenheid aan de vrouw die leed aan langdurige bloedvloeiingen om Jezus te kunnen ontmoeten. (…) Christus kende de toekomst en negeerde die vrouw die Hem kwam ontmoeten, niet. Zij liet de chef van de Joden weten dat God zich niet hoeft te verplaatsen, dat het niet nodig is om Hem de weg te tonen of vragen om zijn fysieke aanwezigheid. Daarentegen moet men geloven dat God helemaal en altijd, overal aanwezig is. Dat Hij alles zonder moeite kan doen door een bevel te geven, dat Hij zijn kracht stuurt zonder het te vervoeren; dat Hij de dood laat vluchten door een bevel zonder zijn hand te bewegen; dat Hij leven geeft door het te besluiten, zonder zijn toevlucht tot de geneeskunst te nemen. (…)

Zodra Christus bij het huis aankomt en ziet dat de mensen wenen om het dode meisje, wil Hij hun ongelovige harten tot geloof brengen. Omdat ze dachten dat men niet uit de doden kon opstaan als uit de slaap, verklaart Christus dat het meisje slaapt en niet dood is.
En werkelijk voor God is de dood slaap. Want God laat een dode in minder tijd tot leven komen dan een mens een slapende wakker schudt. (…) Luister wat de apostel Paulus zegt: “Onmiddellijk in een oogwenk verrijzen de doden” (1Kor 15,52). (…) Trouwens, hoe zou Hij in woorden de snelheid hebben kunnen verkorten van een gebeurtenis waarin de goddelijke kracht de snelheid zelf overstijgt? Hoe kon de tijd ingrijpen in de gave uit een eeuwige werkelijkheid, die niet aan tijd onderhevig is?

Bron : Evangelizo.org