Christus is opgestaan uit het graf als een bruidegom

Het leven van de huidige tijd is geen afwijzing of vernietiging van deze tijd, maar een veruiterlijking van alle dingen in deze tijd die het waard zijn om geëxternaliseerd te worden; net zoals de eeuwigheid van de toekomst geen vergeten of afschaffing van de tijd is, maar een stopzetting van zijn veranderlijke loop. De verheerlijking van het schepsel in de opstanding wordt bereikt door de prestatie van zelfverloochening. Want de opstanding van Christus vindt plaats krachtens zijn vrijwillig lijden en sterven aan het kruis, door het feit dat hij ‘de dood door de dood heeft overwonnen’.
De overwinning op de dood wordt van binnenuit bereikt, door middel van de dood zelf. Het leven van deze wereld wordt tot het einde geleefd in de dood van Christus, net zoals de dood, gekend en ervaren tot het einde, nu machteloos is om hem vast te houden, want het is uitgeput in hem …. De opstanding is niet de schepping van een nieuw leven, maar de overwinning op de dood in de dood zelf. Het is het eeuwige leven, stralend uit de dood, het eeuwige leven van “Christus die als een bruidegom uit het graf is opgestaan.”

De opstanding van Christus is daarom een veruitwendiging van zijn verlossende dood, die zijn verlossende passie en de hele weg van de menswording bekroont. De opstanding van Christus wordt volbracht door het kruis, krachtens de offergave van liefde en gehoorzaamheid. “Wij vereren uw kruis, o Heer, en wij prijzen en verheerlijken uw heilige opstanding.”
In het overwinnen van de dood, in de triomf van de opstanding, is het kruis het fundament en de kracht van de vreugde van de opstanding. De gelukzaligheid van het paradijs bewaart de herinnering aan lijden, verlicht en overwonnen, net zoals het licht is in de overwinning op de “duisternis die op het diepste was”, de Goddelijke wereld die zich in schoonheid en orde kleedt “de aarde … zonder vorm en leegte” (Genesis 1:2).
Dit tijdperk gaat over in het toekomstige tijdperk en wordt daarin getransfigureerd, net zoals het aardse lichaam van de Heer in de opstanding werd getransfigureerd. Het lichaam van de Verrezen Heer behoudt de wonden die door de spijkers en de wond in zijn zij door de lans zijn gemaakt als een getuigenis van zijn identiteit aan zichzelf; en de kracht van Christus’ opstanding wordt geopenbaard in de eenheid van dit tijdperk en van het toekomstige tijdperk.

Bron :
Vader Sergei Boelgakov
in het essay “Goddelijke Vreugde” in Kerkelijke Vreugde (Eerdmans)