HEILIGENLEVEN

De heilige Theodosius van de Verre Grotten van Kiev

ts. Anthony van de Kiev Far Caves. Grondlegger van het monasticisme in Rusland 10 juli
en Theodosius, abt van de Verre Grotten van Kiev. 2 september + 3 mei

Heilige Theodosius van de Grotten, was de Vader van het klooster in Rusland. Hij werd geboren in Vasilevo, niet ver van Kiev. Vanaf zijn jeugd voelde hij een onweerstaanbare aantrekkingskracht op het ascetische leven en leidde hij een ascetische levensstijl terwijl hij nog in zijn ouderlijk huis was. Hij minachtte kinderachtige spelletjes en attracties en ging voortdurend naar de kerk. Hij vroeg zijn ouders om hem de heilige boeken te laten bestuderen, en door zijn vermogen en zeldzame ijver leerde hij snel de boeken lezen, zodat iedereen verbaasd was over zijn intellect.

Toen hij veertien was, verloor hij zijn vader en bleef onder toezicht van zijn moeder, een strenge en dominante vrouw die heel veel van haar zoon hield. Vaak strafte ze haar zoon voor zijn verlangen naar ascetisme, maar hij bleef stevig toegewijd aan zijn pad.

Op vierentwintigjarige leeftijd verliet hij in het geheim het huis van zijn ouders en de heilige Antonius in het klooster van de Grotten van Kiev zegende hem om de klooster tonsure te ontvangen met de naam Theodosius. Na vier jaar vond zijn moeder hem en smeekte hem met tranen in zijn ogen om naar huis terug te keren, maar de heilige overtuigde haar om in Kiev te blijven en non te worden in het klooster van Sint Nicolaas op de begraafplaats askold.

De heilige Theodosius zwoegde meer in het klooster dan anderen, en hij nam vaak een deel van het werk van de andere broeders op zich. Hij droeg water, hakte hout, vermalen het graan en droeg het meel naar elke monnik. Op koude nachten ontdekte hij zijn lichaam en liet het dienen als voedsel voor muggen. Zijn bloed stroomde, maar de heilige hield zich bezig met handwerk en zong Psalmen. Hij kwam naar de kerk voor iemand anders en, staande op één plaats, verliet hij het niet tot het einde van de diensten. Hij luisterde ook met bijzondere aandacht naar de lezingen.

In 1054 werd de heilige Theodosius tot hieromonk gewijd en in 1057 werd hij tot igumen gekozen. De roem van zijn daden trok een aantal monniken naar het klooster, waar hij een nieuwe kerk en cellen bouwde, en hij introduceerde het cenobitische leven van het Studion-klooster, een kopie waarvan hij opdracht gaf in Constantinopel. Als igumen zette de heilige Theodosius zijn zware taken in het klooster voort. Hij at meestal alleen droog brood en gekookte groenten zonder olie, en bracht zijn nachten door in gebed zonder slaap. De broeders merkten dit vaak op, hoewel de heilige zijn inspanningen voor anderen probeerde te verbergen.

Niemand zag wanneer De heilige Theodosius licht in extase was, en gewoonlijk rustte hij al zittend . Tijdens de Grote Vastentijd trok de heilige zich terug in een grot in de buurt van het klooster, waar hij ongezien was voor anderen. Zijn kleding was een grof haarshirt dat naast zijn lichaam werd gedragen. Hij leek zo veel op een bedelaar dat het onmogelijk was om in deze oude man de beroemde igumen te herkennen, diep gerespecteerd was ,door iedereen die hem kende.

Ooit keerde de heilige Theodosius terug van een bezoek aan de Grote Prins Izyaslav. De koetsier, die hem niet herkende, zei nors: “Jij, monnik, bent altijd op vakantie, maar ik ben constant aan het werk. Neem mijn plaats in en laat me in de koets rijden. De heilige Ouderling voldeed zachtmoedig en voerde zelf de dienaar mee. Toen hij zag hoe edelen onderweg bogen voor de monnik die de paarden bestuurde, schrok de dienaar, maar de heilige asceet kalmeerde hem en gaf hem een maaltijd in het klooster. Vertrouwend op Gods hulp, behield de heilige geen grote voorraad voedsel in het klooster, en daarom hadden de broeders geen zin in hun dagelijks brood. Door zijn gebeden verschenen echter onbekende weldoeners in het klooster en leverden de benodigdheden voor de broeders.

De Grote Vorsten, vooral Izyaslav, luisterden graag naar de geestelijke verhandelingen van de heilige Theodosius. De heilige was niet bang om de machtigen van deze wereld aan de kaak te stellen. Degenen die ten onrechte veroordeeld waren, vonden altijd een verdediger in hem, en rechters zouden de zaken op verzoek van de igumen herzien. Hij was vooral bezorgd om de behoeftigen. Hij bouwde een speciale binnenplaats voor hen in het klooster waar iedereen in nood eten en drinken kon krijgen. Toen hij de nadering van de dood voelde, viel de heilige Theodosius vredig in slaap in de Heer in het jaar 1074. Hij werd begraven in een grot die hij groef, waar hij zich tijdens vastenperioden had afgezonderd.

De relikwieën van de ascet werden incorrupt gevonden in het jaar 1091, en de Heilige Theodosius werd verheerlijkt als heilige in 1108. Van de geschreven werken van De heilige Theodosius, zes verhandelingen, twee brieven aan de Grote Prins Izyaslav, en een gebed voor alle Christenen hebben onze tijd overleefd

Het leven van de heilige Theodosius werd geschreven door de heilige Nestor de Kroniekschrijver (27 oktober), een discipel van de grote Abba, slechts dertig jaar na zijn rust, en het was altijd een van de favoriete lezingen van de Russische natie. Sint Theodosius wordt ook herdacht op 28 september en 3 mei.

Troparion — Toon 8
Door een vloedgolf van tranen maakte je de woestijn vruchtbaar, en je verlangen naar God bracht vruchten voort in overvloed. / Door de uitstraling van wonderen verlichtte je het hele universum! / O onze heilige vader Theodosius, bid tot Christus onze God om onze zielen te redden!

Bron : Orthodox church of Amerika : het leven van heiligen