H. Gregorius de Grote (ca. 540-604)
paus en kerkleraar
Commentaar op psalm 51; PL 75,581

“Allen die Hem aanraakten waren gered”

Laten we onze innerlijke blik richten op een zwaargewonde, die op het punt staat zijn laatste adem uit te blazen. (…) De verwonding van de ziel is de zonde, waarover de Schrift in deze termen spreekt: “Kwetsuren, striemen en open wonden, die niet gedicht zijn noch verbonden, noch met olie verzacht” (Jes 1,6). Jij die gewond bent, erken je geneesheer binnenin je, en toon Hem de wonden van je zonden. Dat Hij het zuchten van je hart hoort, Hij kent elke geheime gedachte al. Dat je tranen Hem bewegen. Word zelfs een beetje schaamteloos in je smeekbeden (cf Lc 11,8). Laat onophoudelijk uit de grond van je hart diepe verzuchtingen naar Hem uitgaan.
Laat je pijn bij Hem komen opdat Hij tegen je zegt: “De Heer heeft je zonde vergeven” (2 Sam 12,13). Sla kreten uit zoals David, die zei: “Heb medelijden met mij, mijn God (…), in uw grote barmhartigheid” (Ps 51,3). Alsof hij zei: “Ik ben in groot gevaar door een enorme wond die geen enkele geneesheer kan genezen, behalve als de almachtige geneesheer mij komt redden.” Voor die almachtige geneesheer is niet ongeneselijk. Hij verzorgt gratis: in een woord, Hij geeft mij de gezondheid terug. Ik zou wanhopen over mijn wond als ik geen vertrouwen had in de Almachtige.

Evangelizo.org