Griekse homilie uit de 4e eeuw
Toegekend aan Gregorius de Neocesareus ofwel de Thaumaturg no. 2 ; PG 10, 1156 

Gregorius  de Neocesareus

“De belofte gedaan aan onze vaderen”

Toen zei Maria: “Mijn ziel juicht voor de Heer en mijn geest jubelt van vreugde om God mijn Verlosser. (…) Hij bracht redding aan Israel zijn kind (Lc 1,54 Grieks), en herinnerde zijn barmhartigheid en het verbond dat Hij sloot met Abraham en zijn geslacht voor eeuwig.” Ziet u dat de Maagd de volmaaktheid van deze voorvader overstijgt en het verbond dat God had gesloten bevestigt, als Hij tegen haar zegt: “Zo zal mijn verbond zijn tussen u en Mij”? (Gn 17,11) (…) Het is het lied van deze profetie die de heilige Moeder van God tot God richt als zij zegt: “Mijn ziel juicht voor de Heer (…), want de Machtige heeft grote dingen aan mij gedaan, heilig is zijn naam. Door mij Moeder van God te maken, bewaart Hij mijn maagdelijkheid. In mijn schoot vat de volheid van alle generaties samen zich samen, om er geheiligd te worden. Want Hij heeft alle leeftijden gezegend, mannen, vrouwen, jongeren, kinderen en ouderen” (…)

“Machtigen heeft Hij van hun troon geworpen en nederigen heeft Hij opgeheven” (…) De nederigen, het heidense volk dat dorstte naar gerechtigheid (Mt 5,6), zij jubelen. Door hun nederigheid en hun honger naar God en door te vragen om het woord van God zoals de Cananese vrouw die om de kruimels vraagt (Mt 15,27), werden zij vervuld van rijkdom die de goddelijke mysteriën verbergen. Want Jezus Christus, onze God, zoon van de Maagd, heeft het deel van de goddelijke gunsten aan de heidenen uitgedeeld. Hij “heft Israël zijn kind op”, niet zo maar Israël, naar zijn kind, die Hij eert met de hoge geboorte. Daarom noemt de Moeder van God dat volk ‘haar kind en haar erfdeel’. God, die dat volk uitgeput vond door de letter en afgemat door de Wet, roept het naar zijn genade. Door die nieuwe naam aan Israël te geven verheft Hij het, “Hij herinnerde zich zijn barmhartigheid, zoals Hij had beloofd aan onze vaderen, aan Abraham en zijn geslacht voor eeuwig”. Deze enkele woorden vatten het hele mysterie van ons heil samen. Jezus Christus, die de mensheid wilde redden en het met onze vaderen aangegane verbond wilde verzegelen, boog zich uit de hemel en daalde neer (Ps 18,10). En zo toont Hij zich aan ons, door zich ter beschikking van ons te stellen, opdat we Hem zouden kunnen zien, aanraken en horen praten.

Evangelizo.org