H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over het Evangelie van Mattheus, nr 50, 1-2

 

Kleingelovige waarom heb je getwijfels ?

De leerlingen zijn opnieuw de speelbal van de stortregens zoals de eerste keer (Mt 8,24), een storm barst over hen los; maar toen hadden ze Jezus bij zich, terwijl ze deze keer alleen zijn en aan zichzelf overgeleverd. (…) Ik denk dat de Verlosser op die wijze hun ingeslapen hart terug wilde brengen; door ze in angst te werpen, inspireerde Hij hen met een levendiger verlangen naar zijn aanwezigheid en gaf Hij ze zijn voortdurende aanwezige herinnering terug in hun gedachten. Daarom is Hij niet onmiddellijk gekomen om hen te redden, maar “tegen het einde van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over het meer” (…)

Petrus die altijd opvliegend is en de andere leerlingen altijd voorgaat, zei tegen Hem: “Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet gekomen”. Hij zei niet tegen Hem: “Geef mij bevel om over de wateren te lopen”, maar om naar U toe te komen”, want niemand hield van Jezus zoals hij dat deed. Hij deed hetzelfde na de verrijzenis: hij kon het niet verdragen om even langzaam als de anderen in de boot terug te gaan, hij wierp zich in het water om hen voor te gaan en zijn liefde voor Jezus te tonen. (…) Petrus sprong uit de boot en ging naar Jezus toe en was gelukkiger met het naar Hem toe te gaan dan het over het water te kunnen lopen. Maar toen hij bijna aan het einde van het grootste gevaar was gekomen, die van het meer, bezweek hij voor een minder ernstige, namelijk de wind. Zo is de menselijke natuur: vaak na een serieus gevaar overwonnen te hebben, worden wij door minder serieuze overwonnen. (…) Petrus was nog niet van alle angst bevrijd. (…) ondanks de aanwezigheid van Christus bij hem. Het dient nergens toe om bij Christus te zijn als men niet dicht bij het geloof is. Dat onderstreept de afstand die de meester van de leerling scheidt. (…)
“Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?” Als dus het geloof van Petrus niet verzwakt was, zou hij de wind zonder problemen weerstaan hebben. En de beproeving is dat Jezus Petrus vastgreep en de wind liet waaien. (…) Zoals een moeder de kleine vogel die voortijdig uit het nest kwam onder haar vleugels hield, toen het dreigde op de grond te vallen en brengt hem terug in het nest, zo deed Christus ten aanzien van Petrus.

Evangelizo.org