HEILIGENLEVEN$

De heilige Simeon de styliet

De heilige Simeon de Styliet (zuilheilige) was de eerste heilige die de ascese van het leven op de top van een pilaar op zich nam. Hij leefde in de tijd van de keizers Markianos en Leo de Grote in de buurt van Antiochië in Syrië. Hij had arme ouders en was daarom in zijn jonge jaren werkzaam als schaapherder‚ maar hij was bezield door het verlangen om op bijzondere wijze zijn liefde voor Christus tot uitdrukking te brengen. De tijd van de martelaren was voorbij; de vurige geesten wendden zich nu tot het monnikschap. Simeon begon op 18-jarige leeftijd een bestaan van harde ascese, maar op den duur was hem dit niet genoeg. De liefde tot Christus werd steeds gloeiender in zijn hart, en zijn tot uitersten geneigde natuur zocht naar een middel om zijn leven tot een teken daarvan te maken. Hij legde zichzelf strenge boetplegingen op en kwelde zijn

lichaam op verschillende wijzen om zijn beminde Heer in Diens lijden na te volgen. Hij was achtereenvolgens monnik in verschillende kloosters, maar men was daar bezorgd voor de jonge monniken, die ernstige schade aan hun gezondheid zouden oplopen wanneer ze een voorbeeld namen aan de levenswijze van Simeon. Zijn robuuste natuur was zelfs in staat om de gehele Veertigdaagse Vasten zonder eten of drinken te blijven. Toen hij dit de eerste keer deed, lag hij meer dood dan levend op de grond en kwam pas weer bij na het ontvangen van de heilige Communie. Maar de volgende jaren werd hij steeds sterker, en tenslotte kon hij deze vastentijd zelfs staande doorbrengen. Daarna vestigde hij zich op de top van een pilaar, die in verschillende etappes steeds hoger opgetrokken werd totdat deze tenslotte 367el hoog was, zodat hij dichter bij de hemel scheen dan bij de aarde, en daar zou hij de resterende 40 jaren van zijn leven op volharden. Ook hij is toen geworden, zoals de Apostel Paulos zegt “een schouwspel voor de Engelen en de mensen”. De eerste jaren was zijn moeder in de buurt om voor zijn uiterst beperkte, maar toch noodzakelijke levensbehoeften te zorgen. Later was hij zo bekend geraakt dat anderen deze taak met vreugde op zich namen. Het vrome toerisme, dat in die tijd brandpunt rond zijn zuil. Niet alleen het gewone volk, maar ook vele hooggeplaatsten bezochten hem, luisterden naar zijn woorden over het geestelijk leven, en vroegen zijn raad voor allerlei aangelegenheden. Zo was hij zelfs in deze extreme positie niet afgescheiden van het leven van de kerk.
Voor ons, die gevormd zijn in een volkomen andere cultuur, en die behept zijn met een geheel andere mentaliteit, is het niet eenvoudig om een dergelijke levenswijze naar waarde schatten. Het gemakkelijkst kunnen wij nog de sportieve kant van zulk een prestatie begrijpen. Harder kunnen lopen of zwemmen dan een ander is in zichzelf een vrij zinloze bezigheid, maar we waarderen de karaktervastheid en het doorzettingsvermogen die ten gronde liggen aan bijzondere prestaties op dit gebied. En zo bewonderde een gelovig volk het gegrepen zijn door God, dat toch wel noodzakelijk was om te kunnen volbrengen Simeon deed: de beperking van zijn bewegingsmogelijkheden, wat een steeds toenemende kwelling moest vormen; niet slechts gedurende enkele dagen of weken, maar jaar in jaar uit, een mensenleven lang. En welk een bovenmenselijke kracht moet hem in het leven gehouden hebben dat hij, ondanks zijn ziekten en verwaarloosde wonden, een ouderdom bereikt heeft van 69 jaar, toen hij eindelijk biddend de geest gaf, in het jaar 459!

heiligenlevens voor elke dag : orth.klooster Den Haag