HEILIGENLEVEN

De heilige Jacobos de Eremiet

 

Jacobos de Eremiet

De heilige Jakobos de Eremiet leefde in de bergen bij de stad Kyros, in de streek Antiochië. Hij leefde zonder enige beschutting, onder de blote hemel, onophoudelijk blootgesteld aan de scherpe temperatuur-wisselingen van een ruw landklimaat. Het kwam herhaaldelijk voor dat de boeren uit de omtrek hem ‘s winters opgroeven uit de sneeuw waaronder hij lag, geheel door koude bevangen.
Zijn gedachten waren uitsluitend op God gericht, daardoor vergat hij al het andere. Zijn lichaam bedwong hij door het te beladen met zware kettingen in de vorm van een kruis. Zijn tijd verdeelde hij tussen psalmgezang en innerlijk gebed. Nooit kon hij zich afzonderen en de deur achter zich sluiten, maar in vreugdevolle gastvrijheid ontving hij ieder die bij hem kwam.

Zijn volhardende strijd tegen zichzelf en tegen de verleidingen van de duivel maakte zijn geest vervuld met Gods kracht. Zijn gebed werd machtig en bracht wonderen tot stand. Hij kon anderen genezen terwijl hij zelf vaak zwaar ziek was door alles wat hij zijn lichaam aandeed. Hij wekte zelfs een dode op en zijn mening werd zo een gewichtig argument in de strijd tegen de ketterse leringen. Tenslotte is hij in vrede ontslapen.

Heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag