HEILIGENLEVEN

Heilige Markellos de

rechtvaardige 

 

De heilige Markellos de rechtvaardige, uit Apamea in Syrië, werkte als monnik eerst in Efese‚ later in Constantinopel, waar hij om zijn voorbeeldig leven tot abt werd gekozen van het Akimieten-kIooster‚ dat onder zijn leiding tot grote bloei kwam. De gemeenschap was in drie taalgroepen verdeeld: Grieks, Latijn en Syrisch, die om de beurt een derde deel van de onophoudelijke lofzang verzorgden. Op deze wijze wilden zij het gebod van de apostel volbrengen: “Bid zonder ophouden”.
Markellos werd gezien als de grootste autoriteit op het gebied van geestelijk leven, en bij alle kloosters die tijdens zijn leven werden gesticht, werd zijn raad ingewonnen. Vaak gaf hij ook een van zijn monniken mee om praktisch behulpzaam te zijn bij de nieuwe stichting. Zo gebeurde het ook in 463 bij de stichting van het later zo beroemde Studion-klooster.

Maar voorlopig was nog het klooster der Akimieten het geestelijk middelpunt van het Rijk en van de byzantijnse cultuur. De gebouwen werden steeds grootser opgetrokken, er was een rijk voorziene bibliotheek, en een groot aantal monniken hield zich bezig met het copiëren en verluchten van boeken. Markellos speelde ook een voorname rol bij het verdedigen van de orthodoxie tegen Eutyches en zijn monofysieten, die in Christus geen werkelijk menselijke natuur erkenden. Hij had een sleutelpositie op het concilie van Chalcedon in 451, en bij het uitvoeren van de daar getroffen bepalingen.
Grote roem verwierf Markellos door de vele wonderen welke op zijn voorspraak geschiedden. Hij genas talloze zieken, zowel onder zijn monniken als de velen die zijn hulp kwamen vragen, zelfs op afstand. Hij deelde voedsel uit zonder rekening te houden met de beperkte mogelijkheden van het klooster, maar God vulde op wonderbare wijze de slinkende voorraden aan.
Toen na de dood van zijn broer hem het fortuin van de familie toeviel, wilde hij daarvan niets voor zijn eigen klooster gebruiken, maar schonk alles weg aan armere kloosters en aan de noodlijdenden, zonder iets achter te houden. Aan hen die in verdrukking raakten door de machtigen der aarde of slachtoffer waren van onrechtvaardige rechters, bood hij zonder enige terughoudendheid asiel en verdediging. In alle belangrijke zaken werd zijn raad ingewonnen.
Zijn barmhartigheid gold allen. Zij die gevallen waren en zuchtten onder het juk van de zonde, vonden bij hem troost en bijstand. Monniken die het klooster verlaten hadden, nam hij vol liefde weer op als zij daar om vroegen. Nadat hij zo gedurende 60 jaar overstromend van barmhartige liefde, het ascetisch leven had geleid, is Markellos vredig in Christus ontslapen tegen het jaar 484.

Heiligenlevens voor elke dag – orth.klooster Den Haag