HEILIGENLEVEN

De heilige Makkabese broeders: Abimos, Antoninos, Gurios, Eleazar, Eusebonos, Achimos (Alimos) en Markellos, met hun moeder Solomone en hun leraar Eleazar.

 

De heilige Makkabese broeders

Hun ontzettend lijden wordt beschreven in het Bijbelboek 2 Makkabeeën 7. Het werd voltrokken in het jaar 166 vóór Christus, onder de uit Spanje afkomstige Antiochos Epifanes.
Alexander de Grote had vanuit Griekenland een wereldrijk veroverd dat heel het nabije Oosten omvatte, van Egypte tot India. Bewust streefde hij ernaar deze gebieden innerlijk te vergrieksen, zodat een gemeenschappelijke cultuur de basis zou vormen voor een staatkundige eenheid. Door wederzijdse beïnvloeding van de Griekse en oosterse denkwerelden ontstond de hellenistische beschaving.

Na zijn dood viel dit rijk toch in verschillende delen uiteen, maar het hellenisme toonde nog eeuwenlang een grote levenskracht en werd de overheersende cultuur van heel het Middellandse Zee-gebied. Ook Israël ondervond de overweldigende invloed ervan, zowel door druk van buitenaf als door de aantrekkingskracht die het had op de heersende klasse. De godsdienst van dit weinig beschaafde volk zou menselijkerwijs in enkele geslachten verdwenen zijn.
Maar juist in zulke omstandigheden bleek de levenskracht van het geopenbaarde geloof. Er stonden profetische gestalten op die de strijd aanbonden tegen de overheersende tijdgeest en daardoor ook tegen de bezettende macht. Deze reageerde natuurlijk met steeds onderdrukkender maatregelen. Koning Antiochos wilde een eind maken aan het verzet en trad daarom met niets ontziende wreedheid op, waarvan het Makkabese gezin, dat wij heden herdenken het slachtoffer werd. De onvoorstelbare moed waarmee zij alles verduurden om trouw te blijven aan God en aan Zijn Wet, zijn een voorafbeelding van de grootmoedigheid die later de christenen hebben getoond tijdens de eeuwen der vervolgingen.

Bron : heiligenleven voor elke dag.Orth.klooster Den Haag