H. Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna en kerkleraar
Sermon 152 ; PL 52, 604 (vert. © Evangelizo.org)

“Op die dag, Heer, hebben de onschuldigen uw glorie verkondigd, niet door woorden, maar door hun enige dood” (Collecta)

Waartoe leidt de jaloezie?… De misdaad van vandaag toont het ons: de angst voor een rivaal voor zijn aardse koninkrijk vervult Herodus met vrees, hij smeedt een complot om “de Koning die zojuist geboren is”, te verwijderen (Mt 2,2), de eeuwige Koning; hij bestrijdt zijn Schepper en doodt onschuldigen… Wat hebben deze kinderen verkeerd gedaan? Hun tongen waren nog stom, hun ogen hadden nog niets gezien hun oren niets gehoord, hun handen hadden niets gedaan. Zij die het leven nog niet kenden, kregen de dood… Christus leest in de toekomst en kent het geheim van hun harten, Hij beoordeelt hun gedachten en doorgrondt hun intenties (Ps 139): waarom heeft Hij hen verlaten?… Waarom zorgt de koning van de hemel, die zojuist was geboren, niet voor deze metgezellen in de onschuld? Vergeet Hij hen die de wacht houden bij zijn wieg, zodat de vijand die de Koning wilde bereiken, zijn hele leger heeft verwoest?

Mijn broeders en zusters, Christus heeft zijn soldaten niet in de steek gelaten, maar Hij heeft ze vervuld met eer door hen de overwinning te geven voordat ze leefden, en hen de triomf te geven zonder te hoeven strijden… Hij heeft ze als herauten voor zich uitgestuurd. Hij heeft ze niet verlaten: Hij heeft zijn voorhoede gespaard, en Hij is het niet vergeten…
Gelukkig zijn zij die hun werk voor rust hebben kunnen inwisselen, hun lijden voor verlichting, hun pijn voor de vreugde. Ze zijn levend, ze zijn levend, ze leven werkelijk, zij die de dood ondergaan hebben om Christus… Gezegend de tranen die de moeders om hun kinderen gelaten hebben: ze bezorgden hun de genade van de doop… Dat Hij die het aandurfde om in onze stal te rusten, ons ook leidt naar de groene weiden van de hemel.