H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Sermon 3, 2.4-5 (vert. © Evangelizo.org)

“Dan zult ge scherp genoeg zien”

Verdrijf de duistere nacht, Heer,
met de stralende dag van uw Wijsheid,
opdat wij, op deze wijze verlicht,
U kunnen dienen met vernieuwde zuiverheid.
Als de zon aan zijn omloop begint
markeert dat voor ons, stervelingen,
het begin van onze werkdag;
bereid in onze zielen een woning, Heer,
voor de dag die geen einde kent.
Maak dat we in onszelf
het verrezen leven aanschouwen
en vervul onze harten

met uw eeuwige genoegens.
Merk ons, Heer, door onze trouwe dienst aan U,
met het teken van die dag, die niet afhangt
van de opkomst of omloop van de zon.
Iedere dag omhelzen wij U in uw sacramenten
en ontvangen wij U in ons lichaam:
sta ons toe in onszelf de verrijzenis te ervaren
waarop wij hopen.
Wees de vleugels voor onze gedachten, Heer,
til ons teder op in de hoogten
en draag ons naar ons ware thuis.
Door de genade van de doop
dragen wij in ons lichaam
de schat van uw goddelijk leven…
Konden we maar begrijpen
tot welke schoonheid wij geroepen zijn
door de geestelijke schoonheid
die uw onsterfelijke wil in ons stervelingen wekt…
Dat toch uw verrijzenis, Jezus,
de innerlijke mens in ons mag doen groeien (vgl. Ef 3,16),
en dat het aanschouwen van uw mysteries
de spiegel moge zijn waarin wij U herkennen (vgl. 1Kor 13,12).
Geef, Heer, dat we ons mogen haasten
naar ons heilige vaderland,
en dat we dat nu reeds in aanschouwing mogen bezitten,
zoals Mozes, vanaf de top van de berg,
van verre het beloofde land zag (Deut 34,1).