H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie van Johannes, nr 2 (vert. Evangelizo)
“De honderdman die tegenover Hem post had gevat en zag dat Hij onder zulke omstandigheden de geest had gegeven, riep uit: ‘Waarlijk, deze mens was een Zoon van God’” (Mc 15,39)
“In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God.” (Joh 1,1) Hij is gelijk aan zichzelf; wat Hij is, is Hij altijd; Hij kan niet veranderen, Hij is het zijn. Dat is de naam die Hij aan Mozes bekend maakte: “Ik ben die Ik ben” en “Aldus zult u zeggen: Ik ben heeft mij tot u gezonden” (Ex 3,14)… Wie kan dit begrijpen? Of, wie kan tot Hem komen – gesteld dat hij alle krachten van zijn geest bundelt om, ten goede of ten kwade, ‘Hij die is’ te bereiken? Ik zou hem vergelijken met een banneling die van ver zijn vaderland ziet: de zee scheidt hem ervan; hij ziet waar hij heen moet, maar heeft het middel niet om er heen te gaan. Zo willen ook wij in onze eindhaven aankomen, daar waar Hij is die is, want alleen Hij is altijd dezelfde, maar de oceaan van deze wereld snijdt ons de weg af…
Om ons een middel te geven om er heen te gaan, is Hij die ons roept van daar naar hier gekomen; Hij heeft het hout gekozen om ons de zee over te laten steken: ja, niemand kan de oceaan van deze wereld oversteken behalve gedragen door het kruis van Christus. Zelfs een blinde kan dit kruis omarmen; als je niet goed ziet waar je heen gaat, laat het dan niet los: het zal je er brengen. Dat is, mijn broeders en zusters, wat ik u op het hart zou willen drukken: als u wilt leven in een geest van toewijding, in een christelijke geest, hecht u dan aan Christus zoals Hij voor ons geworden is, opdat we bij Hem kunnen komen zoals Hij is, en zoals Hij altijd geweest is. Daarom is Hij tot ons nedergedaald, want Hij is mens geworden om de gebrekkigen te dragen, om hen de zee over te laten steken en hen in het vaderland aan te laten komen, waar geen vaartuig meer nodig is, omdat er geen oceaan meer overgestoken hoeft te worden. Alles welbeschouwd is het beter om ‘Hij die is’ niet met de geest te zien, en het kruis van Christus te omhelzen, dan Hem met de geest te zien, en het kruis te minachten. Dat wij, voor ons geluk, zowel mogen zien waar we heengaan als ons mogen vastklampen aan het vaartuig dat ons meevoert…! Sommigen zijn er in geslaagd en hebben dat wat Hij is gezien. En omdat hij Hem gezien heeft zegt Johannes: “In den beginne was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God”. Ze hebben Hem gezien; en om te komen bij wat zij in de verte zagen hebben zij zich aan het kruis van Christus vastgeklampt en hebben zij de nederigheid van Christus niet te min geacht.
Evangelizo.org
