Maand: mei 2019
De sacramenten – Kallistos Ware
ORTHODOX RITUEEL – de sacramenten – deel 2
Zalving – Eucharistie – Vergeving
(Vrij vertaald uit het boek : Orthodoxie – Metropoliet Kallistos (Ware)
door Kris Biesbroeck
ZALVING
De zalving volgt onmiddellijk na het doopsel. De priester neemt een speciale olie, het heilig chrisma (myron), en zalft het kind met een kruisteken : eerst op het voorhoofd, dan de ogen, de neus, de mond en de oren, de borst, de handen en de voeten. Bij elke zalving, zegt hij : ‘ Zegel en gave van de Heilige Geest,Amen’ Het kind, dat ingelijfd is in Christus door het doopsel, ontvangt zo de gave van de Heilige Geest en wordt een laikos (leek), een lid van het Godsvolk (laos). De zalving is een verderzetten van Pinksteren : dezelfde Geest die zichbaar over de apostelen verscheen in vurige tongen, daalt onzichtbaar neer over de nieuw gedoopte.
Lees verder “De sacramenten – Kallistos Ware”
5e zondag na Pasen : de Samaritaanse
ZONDAG VAN DE SAMARITAANSE
5e zondag na Pasen
LEZINGEN
Hand.11,19-26,29-30:
In Antiochië ontstaat een christelijke gemeente
Zij die sinds de noodtoestand na Stefanus’ dood verspreid waren geraakt, trokken verder tot Fenicië Cyprus en Antiochië terwijl zij aan niemand het woord verkondigden dan alleen aan de Joden. Maar er waren ook mensen uit Cyprus en Cyrene bij, die in Antiochië ook aan de hellenisten de goede boodschap gingen verkondigen dat Jezus de Heer is. De Heer stond hen ter zijde: een groot aantal mensen kwam tot geloof en bekeerde zich tot de Heer. [ Berichten over hen kwamen de gemeente in Jeruzalem ter ore en men stuurde Barnabas naar Antiochië. Toen hij daar zag hoezeer God hen begunstigde, verheugde hij zich, en hij spoorde iedereen aan om met hart en ziel trouw te blijven aan de Heer, want hij was een voortreffelijk man, vol heilige Geest en geloof. Een grote groep sloot zich aan bij de Heer. [ Daarna vertrok hij naar Tarsus om Saulus te zoeken. Toen hij hem gevonden had, nam hij hem mee naar Antiochië. Een vol jaar lang maakten zij deel uit van de gemeente en gaven ze onderricht aan een grote groep mensen. Het was ook in Antiochië dat de leerlingen voor het eerst christenen werden genoemd.
Doopsel
Uit het boek : l’orthodoxie – Metropoliet Kallistos (Ware)
Vrij vertaald door Kris Biesbroeck
DEEL1 : de sacramenten
‘Hij die zichtbaar onze verlosser was, is nu tegenwoordig in de sacramenten’
Heilige Leo de Grote
De sacramenten bekleden een speciale plaats in de christelijke eredienst. De Grieken noemen ze mysteries : ‘Men noemt het mysterie’, schreef de Heilige Chrysostomos, ‘ omdat datgene wat wij geloven, niet datgene is wat wij zien, maar wij zien iets en geloven iets anders…Wanneer ik hoor spreken over het lichaam van Christus, dan begrijp ik dit in een bepaalde betekenis, en de ongelovige zal dit in een andere betekenis zien’(1). Deze dualiteit van wat zichtbaar en onzichtbaar is in elk sacrament is het karakteristieke onderscheid . Het is juist zoals de Kerk, zowel zichtbaar als onzichtbaar. Er is in elk sacrament een uiterlijk teken en een geestelijke genade.De christen is bij zijn doopsel ondergedompeld in het water, dat hem heeft gereinigd, en hij is tegelijkertijd gezuiverd van zijn zonden. In de eucharistie ontvangt hij datgene wat uiterlijk brood en wijn lijkt, maar in werkelijkheid het lichaam van Christus is.
heilige Gotthard
Heiligenleven
De heilige Gotthard (Godard, Godehard), bisschop van Hildesheim, van 1022 tot 1038.
Hij was afkomstig uit Beieren, waar hij in 960 geboren werd in de buurt van Nieder-Altaich, in een arm boerengezin. Omdat zijn vader voor het klooster werkte, kwam de jongen, die weinig aanleg toonde voor het boerenbedrijf maar wel pienter was, op de kloosterschool, waar hij opviel door onverzadigbare leergierigheid en zijn aanleg om vrienden te maken. De aartsbisschop van Salzburg, die vaak in het klooster kwam, nam hem mee naar de bisschopsstad om verder te leren.
Joh.Chrysostomos :Mattias, getuige van de Verrijzenis
H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
3e homilie over de Handelingen van de apostelen; PG 60, 33 (vert. brevier)
Mattias, getuige van de Verrijzenis, door God gekozen
“In die dagen stond Petrus op midden tussen de leerlingen en sprak” (Hand 1,15v). Omdat hij vurig is en omdat hij de eerste van de groep is, is hij altijd de eerste die het woord neemt: “Broeders en zusters, er moet gekozen worden … onder de mannen die steeds bij ons waren”. Merk op hoe hij wil dat deze nieuwe apostelen ooggetuigen zijn. Ongetwijfeld moest de heilige Geest komen, maar Petrus hechte veel belang aan dat punt. “Een van de mannen die steeds bij ons waren, toen de Heer Jezus onder ons verkeerde.” Hij geeft daarmee aan dat ze met Hem geleefd moeten hebben en niet alleen maar gewone leerlingen zijn. In het begin volgden immers veel mensen Hem… “vanaf de doop door Johannes tot de dag waarop hij in de hemel werd opgenomen, samen met ons getuigen van zijn opstanding.”
Lees verder “Joh.Chrysostomos :Mattias, getuige van de Verrijzenis”
Herdenking Vader Ignace
Herdenking van het overlijden van Vader ignace, gehouden in de orthodoxe kerk van Gent op 12 mei 2019
Voor een fotoreportage KLIK OP DE FOTO
Nikodemos van het Kozha-meer
Heiligeleven
De heilige Nikodemos van het Kozha-meer
De heilige Nikodemos van het Kozha-meer, was geboren in de buurt van Rostov in het midden van de zestiende eeuw. Zijn ouders waren welgestelde landlieden, een gezin waar de traditionele russische vroomheid in ere werd gehouden. Als opgroeiende jongen hielp hij zijn vader bij het werk op het land, en toen hij zo eens bezig was, hoorde hij een stem die hem riep: Nikodim, Nikodim! Omdat hij niemand zag en die stem hem tot diep in zijn ziel had geraakt, werd hij ontzet- tend bang. Maar zijn ouders. aan wie hij het gebeurde vertelde, begrepen dat het de stem van God moest zijn Die hem riep, ofschoon hij Niketas heette. Hij was toen twaalf jaar.
Niet lang daarna stierven zijn ouders en de jongen werd opgenomen bij familie in Rostov. Hij leerde een ambacht en leefde vele jaren als smid. Daar hij zijn vak goed verstond en vlijtig was, verdiende hij meer dan hij zelf nodig had, en het was zijn vreugde om het overtollige uit te delen aan de armen.
Ikoon geschiedenis
Ikoon geschiedenis
Ikonen
zijn afbeeldingen van Christus, de Moeder Gods, heiligen en bijbelse gebeurtenissen op houten planken. Ze hoeven niet persé bruin, oud en krom te zijn – ook nieuwe ikonen kunnen voldoen aan hun ‘opdracht’: het verkondigen van Gods woord en het present stellen, het aanwezig doen zijn, van wie afgebeeld is.
Johannes van Damascus : gebed
H. Johannes van Damascus (ca 675-749)
monnik, theoloog, Kerkleraar
Overweging over het orthodoxe geloof, 1 (vert. brevier)
Johannes van Damascus
Gebed van een herder tot de Goede Herder
O Christus, mijn God, U hebt U neergebogen om mij, een verloren schaap, op uw schouders te dragen (Lc 15,5) en U hebt me in een groene wei geplaatst (Ps 23,2). U hebt mijn dorst gelest aan de bronnen van de ware leer [ibid] door de tussenkomst van uw herders van wie U zelf de Herder bent, voordat U hen uw troepen toevertrouwt… En nu Heer, hebt U mij geroepen… in dienst van uw leerlingen; ik weet niet vanuit welk plan van uw Voorzienigheid; U alleen weet dat.
Naar een nieuw tijdperk van de orthodoxe theologie ?
Naar een nieuw tijdperk van de orthodoxe theologie ?
Door Pater Hervé LEGRAND o.p
Pater hervé LEGRAND, is dominicaan, en emeritus hoogleraar aan het “Institut catholique” van Parijs . Hij is lid van de theologische commissie voor de dialoog tussen de katholieke en de orthodoxe kerk in Frankrijk. Hij is ook stichtend lid van de Groep “Saint Irénée”, een internationale groep die zich bezig houdt met theologische arbeid met het doel om zich te engageren voor een dialoog op lange termijn , de taal en de cultuur van katholieken en orthodoxen overschrijdend.
Lees verder “Naar een nieuw tijdperk van de orthodoxe theologie ?”
H. Cyrillus van Jeruzalem
H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese nr 14 (vert. Evangelizo)
“Dicht bij de plaats waar Jezus gekruisigd was, was een tuin en in die tuin was een nieuw graf… en daar legden zij Jezus neer” (Joh 19,41-42)
In welk seizoen wordt de Verlosser wakker? In het Hooglied wordt gezegd: “De winter is voorbij, de regen is over, verdwenen; de bloemen vertonen zich op het veld …” (2,11-12). Is de aarde nu niet bedekt met bloemen…? Aangezien het de maand april is, is het lente. Welnu, in dit seizoen, in deze eerste maand van de Hebreeuwse kalender, viert men Pasen, vroeger op symbolische wijze, nu in werkelijkheid…
De plaats van het graf van de Heer was in een tuin… En wat zegt Hij die begraven is in de tuin? “Ik plukte mijn mirre en mijn balsem, mirre en aloë met al de kostbare specerijen” (Hoogl. 5,1;4,14), want dat alles symboliseert het graf. De evangelies zeggen ook: “De vrouwen kwamen bij het graf met specerijen die ze klaargemaakt hadden” (Lc 24,1)…
Athanasios de Grote
Heiligenleven
Athanasios de Grote
De vondst van de relieken van de heilige Athanasios de Grote, aartsbisschop van Alexandrië, 296-373. Aan zijn roeping is een mooi verhaal verbonden: Bisschop Alexander woonde in een huis dicht aan het strand. Uit zijn raam zag hij een groepje jongens, verdiept in hun spel, en het leek wel of zij een godsdienstige ceremonie opvoerden. De bisschop liet ze bij zich brengen en na enig aandringen kwam eruit dat ze de doopplechtigheid hadden gedaan, en daarbij ook een bisschop gekozen hadden. Het bleek dat dit knaapje de gehele dienst uit het hoofd kende, met alle vragen en antwoorden die erbij behoorden. Alexander was onder de indruk en nam de kleine Athanasios in huis.
Dat de christenen durven getuigen…
Dat de christenen durven getuigen van het grote verrijzenisvisioen van het Evangelie
Ziek en vermoeid verliet Olivier Clément zijn parijse appartement niet meer de laatste drie jaar. Dit verhinderde hem niet om verder zijn vrienden te ontmoeten, orthodoxe theologen of leden van de orthodoxe Fraterniteit in west-Europa. Ook enkele studenten waarvan hij hun navorsingen opvolgde, maar ook bisschoppen op doorreis. Dit verhinderde hem ook niet om zelf intens te werken, om de redactie van boeken te superviseren, om artikelen te schrijven voor het tijdschrift Contact en de Service orthodoxe de presse, maar ook in katholieke tijdschriften en dagbladen, zoalsLa Croix,La Vie, France catholique, voor de gemeenschap van Taizé en deze van Sant’Egidio.
Augustinus : ‘de Honderdman…’
H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie van Johannes, nr 2 (vert. Evangelizo)
“De honderdman die tegenover Hem post had gevat en zag dat Hij onder zulke omstandigheden de geest had gegeven, riep uit: ‘Waarlijk, deze mens was een Zoon van God’” (Mc 15,39)
“In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God.” (Joh 1,1) Hij is gelijk aan zichzelf; wat Hij is, is Hij altijd; Hij kan niet veranderen, Hij is het zijn. Dat is de naam die Hij aan Mozes bekend maakte: “Ik ben die Ik ben” en “Aldus zult u zeggen: Ik ben heeft mij tot u gezonden” (Ex 3,14)… Wie kan dit begrijpen? Of, wie kan tot Hem komen – gesteld dat hij alle krachten van zijn geest bundelt om, ten goede of ten kwade, ‘Hij die is’ te bereiken? Ik zou hem vergelijken met een banneling die van ver zijn vaderland ziet: de zee scheidt hem ervan; hij ziet waar hij heen moet, maar heeft het middel niet om er heen te gaan. Zo willen ook wij in onze eindhaven aankomen, daar waar Hij is die is, want alleen Hij is altijd dezelfde, maar de oceaan van deze wereld snijdt ons de weg af…
Heilige Amat(d)or van Auxerre
Heiligenleven
De heilige Amat(d)or van Auxerre
De heilige Amator – bisschop van Auxerre. Hij was van edele geboorte en verloofd met Martha, een meisje van zijn stand. De oude bisschop van Auxerre de heilige Valerianus‚ was uitgenodigd het huwelijk te komen voltrekken. De wat kindse oude man mompelde de gebeden, terwijl het alleen tot de jonge Amator doordrong dat hij de priesterwijding las in plaats van de huwelijksdienst. Toen de avond gekomen was, en alle gasten zich teruggetrokken hadden, vertelde Amator aan zijn jonge bruid dat niet hun huwelijk was ingezegend, maar dat zij waren toegewijd aan de Heer. En hij voegde eraan toe dat zulk een vergissing niet zonder Gods wil gebeurd was, en dat zij waren uitverkoren tot een hogere levensstaat. Het meisje wierp zich in zijn armen en verklaarde alles te zullen doen wat hij wilde.
Zo knielden zij samen neer om nu vrijwillig hun toewijding aan de Heer te bekrachtigen. Op dat ogenblik werd het vertrek vervuld met een paradijselijke bloesemgeur, terwijl zij een engelgestalte aanschouwden, die hun elk een krans van lelies bood.
Tijdens de volgende feestdagen stierf bisschop Valerianus, en het jonge echtpaar verhaalde aan de nieuw gekozen bisschop, de heilige Helladius, wat hun overkomen was. Toen deze van zijn verbazing bekomen was, gaf hij Martha de sluier en wijdde Amator tot diaken, en later tot priester. Een paar jaar later stierf ook Helladius, en Amator werd eenstemmig gekozen tot bisschop van Auxerre. Amator zette zich vooral in voor de verdieping van het christelijk leven, en bestreed allerlei heidense gebruiken die nog in zwang waren. Dit culmineerde in het vellen van een geweldige wodans-eik op het marktplein, waaraan de jachttrofeeën van de ridders werden opgehangen.
Dit leidde tot verbitterde vijandschap met de voornaamste der edellieden, maar Amator wist die strijd op originele wijze te beslechten door de ander als zijn opvolger te laten kiezen, kort voor hijzelf stierf in 418. En deze Germanus werd inderdaad een toegewijde bisschop.
Heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag
christelijkeinformatiebron 