H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese, nr 13, 3-4 ; PG 33, 771-778 (vert. Evangelizo)

“Voor de eerste keer begon Hij hun te leren, dat de Mensenzoon veel zou moeten lijden”

Laten we ons niet schamen voor het kruis van Christus; laten we er eerder trots op zijn. Het kruis roept “schande bij de Joden en dwaasheid bij de heidenen” op. Voor hen die verloren gaan is dat ook werkelijk een dwaasheid, maar voor ons die gered zullen worden, is het “Gods kracht” (1Kor1,23-24). Want niet alleen een mens sterft voor ons, maar de Zoon van God, God die mens geworden is. Bovendien heeft ten tijde van Mozes het paaslam de uitroeier verjaagd (Ex 12,23), en “Het Lam van God, die de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29), heeft Hij ons niet nog beter bevrijd van onze fouten?

Ja, Jezus heeft werkelijk geleden voor alle mensen. Het kruis was geen schijnvertoning, anders was een verlossing ook een schijnvertoning. De dood was geen illusie…, het Lijden was werkelijk. Christus werd werkelijk gekruisigd: wij moeten ons er niet voor schamen. Hij werd gekruisigd, wij moeten het niet ontkennen. Het is eerder met trots dat ik het zeg… Ik erken het kruis omdat ik de verlossing ken. Als het kruis in de dood was gebleven, dan zou ik ongetwijfeld het kruis niet erkend hebben, maar dan zou ik het waarschijnlijk verborgen hebben, zo ook mijn Meester. Maar de verrijzenis heeft het kruis gevolgd: daarom schaam ik me niet om erover te spreken.

Dagelijks Evangelie.org