Heiligenleven

De heilige Stephanus, Bisschop van Rome 253-257

Steniging van de heilige Stephanus

De heilige Stephanus, bisschop van Rome van 253 tot 257. Hij was aartsdiaken geweest onder de heilige bisschoppen Cornelius en Lukas. Toen deze laatste naar het executieveld werd gebracht, beval hij Stephanus aan als zijn opvolger, en overeenkomstig dit advies werd hij gekozen tot bisschop van Rome op 13 mei van het jaar 253.

Lees verder “Heilige Stephanus”

Heiligenleven

Aartsbisschop Joan (Maximowitsj) van San Francisco

Aartsbisschop Joan (Maximowitsj) van San Francisco leefde in de moderne wereld, maar was geheel bezield door de geest van de oude woestijnvaders.
Na een korte loopbaan aan de rechtbank, temidden van de russische revo- lutie, werd hij in 1925 monnik gewijd en het volgend jaar priester. Reeds in 1934, op de leeftijd van 38 jaar, werd hij tot bisschop gewijd voor Sjanghai, waar hij zich inzette voor het missiewerk onder de Chinezen, totdat dit onmogelijk gemaakt werd door het communistische bewind. Ook droeg hij bijzonder zorg voor de gevluchte Russen die in Sjanghai gestrand waren en dikwijls volkomen aan lager wal waren geraakt.
Hij moest China verlaten en met de kinderen van zijn weeshuis en een deel van zijn gelovigen werd hij overgebracht naar een eiland in de Stille Oceaan, dat schaars bewoond was omdat het in de gewone baan lag van de heftige wervelstormen welke die aardstreek onveilig maken. Maar zolang Wladyko Joan daar verbleef, deed zich geen enkele storm voor, tot kort na zijn vertrek, toen een orkaan weer bijna alle gebouwen van het eiland verwoestte.

Lees verder “Aartsbisschop Joan (Maximowitsj)”

De heilige Simeon, de Dwaas om Christus

De heilige Simeon, de Dwaas om Christus, was afkomstig uit Edessa. Hij was rijk, had een goede opvoeding genoten, en na afloop van zijn studie ging hij met zijn vriend Joannes op reis naar het Heilige Land. Zij namen deel aan het feest van Kruisverheffing in Jeruzalem, en op de terugweg bezochten zij uit nieuwsgierigheid de kloosters bij Jericho. Ze werden zo gegrepen door het vurige leven van de monniken daar, dat ze zelf intraden in het klooster van de heilige Gerasimos, onder de toenmalige abt, de heilige Nikon. Zij maakten zulke goede vorderingen in zelfbedwang en ijver in het gebed, dat zij al spoedig zegen kregen om zich als kluizenaar te vestigen in de woestijn achter de Dode Zee.
Negenentwintig jaar leefden zij daar in strenge askese, en met hulp van de Heer overwonnen zij de heftige aanvallen van de satan. Toen kwam bij Simeon de gedachte op dat dit leven toch wel erg op zichzelf was gericht en dat hij zou moeten werken aan de redding van anderen. Joannes bracht hem onder het oog dat hij door zijn leven van boete en gebed een belangrijke taak vervulde voor het heil van de wereld, maar in Simeon groeide steeds sterker de overtuiging dat God hem riep om zich meer rechtstreeks tot anderen te richten.

Lees verder “Heilige Simeon, dwaas om Christus”