H. Leo de Grote (? – ca 461), paus en Kerkleraar
Eerste sermon voor Kerstmis; PL 59,190

“Het Woord is vlees geworden! Hij heeft onder ons gewoond”

Onze Redder is vandaag geboren, dierbare broeders en zusters: laten we ons verheugen! Droefheid is niet gepast op de dag waarop het Leven geboren wordt. Deze dag vernietigt de vrees voor de dood en vervult ons met vreugde door de belofte van de eeuwigheid. Niemand wordt uitgesloten van deze blijdschap; één en hetzelfde motief van vreugde is voor allen gelijk. Want onze Heer, die de zonde en de dood kwam vernietigen…, is gekomen om alle mensen te bevrijden. Dat de heilige jubelt, want hij nadert de overwinning. Dat de zondaar zich verheugt, want hij is uitgenodigd voor vergeving. Dat de heiden moed mag krijgen, want hij is tot het leven geroepen. Wanneer immers de volheid van de tijd is gekomen, welke vastgesteld is door de onpeilbare diepte van het goddelijk plan, heeft de Zoon van God onze menselijke natuur aangenomen om deze te verzoenen met zijn Schepper…
Het Woord van God, is God, Zoon van God, “die bij God was in den beginne, door wie alles geschapen is en zonder wie niets geschapen is”, is mens geworden om de mens van de eeuwige dood te bevrijden. Hij heeft zich vernederd door onze nederige positie aan te nemen, zonder dat zijn majesteit erdoor verminderd werd. Hij bleef wie Hij was en nam aan wat Hij niet was, daarmee heeft Hij ons slavenbestaan verenigd met zijn bestaan dat gelijk is aan God de Vader… De majesteit bekleedt zich met nederigheid, kracht met zwakheid, eeuwigheid met sterfelijkheid: ware God en waarlijk mens, in de eenheid van één Heer, “enige middelaar tussen God en de mensen” (Tm 2,5)…

bron : dagelijks evangelie.org

FEEST VAN DE GEBOORTE VAN ONZE HEER EN GOD EN VERLOSSER JEZUS CHRISTUS

Lezingen
Galaten 4, 4-7

Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon gezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet stonden vrij te kopen, opdat wij de rang van zonen zouden krijgen. En dit is het bewijs dat u zonen bent: God heeft de geest van zijn Zoon in ons hart gezonden, die roept: Abba, Vader! U bent dus geen slaaf meer, maar zoon; en als u zoon bent, dan ook erfgenaam, door toedoen van God.

Evangelie :
Matth.2,1-12 :

Van Betlehem naar Nazaret Toen Jezus geboren was in Betlehem in Judea, ten tijde van koning Herodes, kwamen er uit het Oosten magiërs in Jeruzalem aan. Ze vroegen: ‘Waar is de pasgeboren koning van de Joden? Want wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen.’ Toen koning Herodes hiervan hoorde, schrok hij, en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk samen en wilde van hen weten waar de Messias* geboren zou worden. Ze zeiden hem: ‘In Betlehem in Judea. Want zo staat het geschreven bij de profeet: Betlehem, land van Juda, u bent zeker niet de minste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leider voortkomen, die herder zal zijn van mijn volk Israël.’ Toen riep Herodes de magiërs in stilte bij zich en vroeg nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. Hij stuurde hen naar Betlehem met de woorden: ‘Ga een nauwkeurig onderzoek instellen naar het kind. Wanneer u het gevonden hebt, laat het mij dan weten; dan kan ook ik het gaan huldigen.’ Toen ze de koning aan hoord hadden, gingen ze weg. Opeens ging de ster die ze hadden zien opkomen voor hen uit, tot ze bleef staan boven de plaats waar het kind was. Toen ze de ster zagen, werden ze met buitengewoon grote vreugde vervuld. Ze gingen het huis binnen en zagen het kind met zijn moeder Maria. Ze vielen op hun knieën en huldigden het. Ze haalden hun schatten tevoorschijn en gaven Hem goud, wierook en mirre als geschenk. En omdat ze in een droom gewaarschuwd waren om niet naar Herodes terug te keren, namen ze de wijk en gingen ze langs een andere weg naar hun land terug.

HOMELIE voor KERSTMIS

Ter gelegenheid van de geboorte van Onze Heer Jezus Christus

‘Wij verheerlijken U, o Christus, bron van leven, die op deze dag voor ons
in reinheid mens geworden zijt uit de heilige Maagd Maria’
(Mégalynaire van Kerstmis)

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.Amen.
Vandaag vieren wij de Geboorte van onze God, vandaag vieren wij het nieuw-geboren kind ‘Vandaag is ons heil aangebroken’.De mens die gebukt ging onder het gewicht van Adam’s zonde kan weer tot bloei komen door Gods genade, zich oprichten in het aanschijn van het ongeschapen Licht en de volheid van de Liefde ontvangen, omwille van onze God die zich in Zijn volheid geeft in de liefde.
De mens was verwijderd van God, hij had zich naar zichzelf toe gekeerd, maar God had hem niet in de steek gelaten : Hij heeft hem zijn Zoon gezonden en dit vieren wij vandaag. Indien de mens zich staande kan houden in het licht van God, dan is het omdat dit goddelijk Licht tot ons is gekomen, dat het geïncarneerd is en omdat de Zoon van God een klein kind geworden is. Het is door Gods nederigheid dat de hoogmoed van de mens gebroken is, verbrijzeld, en dat uiteindelijk God is kunnen komen om onze wonden van hoogmoed te genezen met de zalf van Zijn liefde. De Heer is onder ons gekomen onder de gedaante van een klein kind : wat is er moeilijker voor een kind dan op deze wereld te komen , wat is er brozer dan een pasgeborene ? Het is nochtans in deze gestalte dat de Heer onder ons is willen komen. Zo heeft Hij ons getoond dat alleen Zijn nederigheid de hoogmoedige mens kan genezen. Hoe moeten wij dank zeggen voor zo een God !.Hoe groot is de liefde van iemand voor ons, die zijn Zoon heeft gezonden om ons te zeggen :’Gij zijt gered ! Heb geen vrees, uw zonde is vergeven, ik ben midden onder u !’.
Brengen wij dank aan God met al onze kracht, met al onze energie, met geheel ons hart en ons leven lang : Zo een God hebben wij, mensen, in ons midden ! En denk eraan : Hij is er voor altijd, onze God van liefde, Hij is er zonder ophouden….Dit weten wij zeker : indien het heil eenmaal aan de wereld gegeven is voor allen, moeten wij omwille van onze zwakheid zonder ophouden deze liefde aanvaarden, en dit kan niet zonder nederigheid van onze kant. Zolang de mens ingenomen is met zichzelf, kan hij niets van God ontvangen. Maar de dag waarop we inzien dat we niets kunnen uit onszelf, dat wij niets zijn en dat God Alles is en in alles – de Volmaakte-Liefde -, kunnen wij door deze liefde ook deelgenoot worden aan zijn goddelijkheid : omdat God mens geworden is, kan de mens God worden !. Dit voltrekt zich door deze daad van goddelijke nederigheid die zich zonder ophouden hernieuwt; want telkens als wij zondigen, elke keer als wij gedeeltelijk de genade van ons doopsel verliezen, is de Heer daar en zegt Hij tot ons :’Heb geen schrik, uw hoogmoed is gebroken, ik neem u bij de hand; je kan opnieuw beginnen’.
Houden wij deze nederigheid van onze God voor ogen, deze tastbare liefde die ons hart beroert, ons hart, zo dikwijls gekwetst door de zonde. Breng Hem altijd in uw herinnering en heb geen schrik om Hem te vragen u Zijn genade te schenken. En wanneer we op een dieptepunt gekomen zijn, wanneer wij het niet meer zouden zien zitten en we zouden zeggen :’Ik ben verloren !, dan is het moment aangebroken om onze God in ons leven toe te laten, de liefde van onze God. In ons leven is het, op een of ander moment, soms noodzakelijk dat ons hart gebroken wordt en wij ons tot de Heer zouden richten met de woorden : ‘Ik ben verloren !’. Herinner u hoe de apostelen tot de Heer riepen :’Wij vergaan’ De Heer heeft hen gered, Hij was daar, Zijn liefde had hen vervuld, Zijn liefde had hen opnieuw kracht en energie gegeven.
Op het moment dat ook wij ons zullen bewust worden van de grote zwakheid in ons hart, op het moment dat wij de gebrokenheid van ons hart zullen aanvaarden, moeten wij voor de geest houden dat de Heer zal komen en dat Hij, door zijn nederigheid en liefde, de wonden van ons vermorzeld hart zal helen. Dan zullen we vrede en vreugde ondervinden !
Amen
Hiëromonnik SYMEON
Higoumen van het monasterie van
St.Silouan
(Vertaling : Kris Biesbroeck)