H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
4e Homilie over 1 Korintiers

Het teken van Jonas

Laten we wenen om de ongelovigen die de redding die God ons kan geven, niet begrijpen (vgl. Lc 23,28)…. Ja, meer dan een man zijn vrouw kan liefhebben, moeten wij alle mensen liefhebben en alle mensen naar de redding willen brengen. Laten we wenen en zuchten om deze ongelovigen, omdat voor hen “de taal van het kruis een dwaasheid is”, terwijl deze leer immers “de macht en de wijsheid van God is” (1Kor 1,18.24)…
Kijk, o mens! Voor jou heeft Jezus Christus de vorm van een slaaf aangenomen (Fil 2,7), voor jou is Hij op het kruis gestorven, voor jou is Hij verrezen. En je zegt dat het onmogelijk is om in zo’n liefde te geloven, om zo’n God te aanbidden, terwijl deze Koning voor jou, zijn tegenstander, alles gedaan heeft, wat noch een vader, noch een zoon of een vriend voor jou gedaan heeft?…
Wanneer je zegt: “Mijn God werd aan een kruis genageld”, zal de ongelovige antwoorden: “Het verstand kan dat niet aanvaarden. Hij lijdt, Hij laat zich kruisigen; kan Hij zichzelf dan niet redden?… Als Hij zichzelf niet kan redden, hoe kan Hij dan anderen redden? (cf Mt 27,42) Dat alles is tegengesteld aan het verstand.” Het is waar; het kruis is een mysterie dat het menselijke verstand te boven gaat, ze is het teken van een kracht voorbij ons begripsvermogen… Toen de drie Hebreeërs, na in het vuur geworpen te zijn, over de vlammen triomfeerden (Dan 3), was dat een groter wonder dan wanneer ze er niet ingeworpen waren. Wanneer Jonas door de walvis wordt opgeslokt, dan is dat normaal en volgens de natuur wetten, maar het is een wonder als Jonas in de buik van de walvis leeft. Zo bewees Christus zijn goddelijkheid beter door vanuit de schoot van de dood, de dood te overwinnen, dan als Hij had geweigerd om te sterven.

Dagelijks evangelie.org

H. Maximilianus van Turijn (?-ca. 420)
bisschop
CC Sermon 25 ; PL 57, 509v

“Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Joh 12,24)

“Het gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand in zijn tuin zaaide, het groeide en werd een grote boom en de vogels uit de lucht nestelde in zijn takken” (Luc 13,19). Laten we op zoek gaan naar wat dit betekent… Ik denk dat de vergelijking precies past op Christus, onze Heer, die geboren werd in de nederigheid van het mens-zijn, en, zoals een zaadje, uiteindelijk als een boom naar de hemel uit zou groeien. Gebroken in zijn lijden is Hij, Christus, het zaadje; een boom wordt Hij in zijn verrijzenis. Ja, een zaadje is Hij, wanneer Hij hongerig lijdt aan een gebrek aan voedsel; een boom wanneer Hij met vijf broden, vijfduizend mensen voedt (Mat 14,13 e.v.). Als de ene ondergaat Hij de naaktheid van het mens-zijn; als de ander verspreidt Hij overvloed door de kracht van zijn goddelijkheid.
Ik zou zeggen dat de Heer het zaadje is als Hij geslagen, veracht, beledigd wordt; Hij is de boom als Hij aan de blinden het zicht teruggeeft, als Hij doden laat verrijzen en de zondaars vergeeft. Ja, Hijzelf erkent dat Hij het zaadje is: “Als de graankorrel niet op aarde valt en sterft…” (Joh 12,24).

Dagelijks evangelie.org

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
3e Homilie voor Epifanie

Leo de Grote

“Zij zullen komen uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden, en aanzitten in het Koninkrijk Gods”

“Op het einde der tijden” (1Petr 1,20) wilde God, in zijn barmhartige goedheid, de wereld die verdorven was komen redden. Hij besloot dat de redding van alle volkeren zich zou voltrekken in Christus… Voor deze volkeren heeft Abraham ooit de belofte ontvangen van een talrijk nageslacht, dat niet door het zaad maar door het geloof verwekt zou worden. Dit nageslacht wordt ook vergeleken met de “vele sterren aan de hemel” (vgl. Gen 15,5), want van deze vader van alle volkeren moet men geen aards, maar een hemels nageslacht verwachten…

Lees verder “Leo de Grote : ze zullen komen uit het oosten en het westen…….”

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604)
paus en kerkleraar
Overweging over de 7 boetepsalmen. PL 79,581

“Hij zag hem en kreeg medelijden”

O Heer Jezus, heb de goedheid mij uit medelijden te hulp te komen. Van Jeruzalem naar Jericho komt U van uw hoogten omlaag naar onze vlakten, vanuit een oord waar de wezens vervuld zijn van leven, naar een land van gebrekkigen. Zie, ik ben gevallen in de handen van de engel der duisternis, die mij niet alleen mijn genadekleed heeft afgenomen, maar mij, na mij geslagen te hebben, ook nog halfdood heeft achtergelaten. Wil mij de wonden van mijn zonden verbinden en mij hoop op genezing geven, want ik vrees, mocht ik die hoop verliezen, dat de wonden zouden verergeren. Wil mij zalven met de olie van uw vergeving en over mij uitgieten de wijn van berouw. Zo U mij op uw zadel zou laden dan “richtte U de arme op uit het stof”, en “de schamele hief U uit het slijk” (vgl. Ps 113,7).

Lees verder “”