Johannes Chrysostomos -priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over de overvloedige oogst, 10, 2-3; PG 63, 519-521

“De oogst is overvloedig”

Alle werk van de landarbeider resulteert natuurlijk in oogst. Hoe kon Jezus dan de oogst een werk noemen dat nog in de kinderschoenen stond? Afgoderij regeerde de gehele wereld… Overal ontucht, overspel, losbandigheid, hebzucht, diefstal, oorlog … De aarde was vervuld van zoveel kwaad! Er was nog geen enkel zaadje gezaaid. De doornen, distels en onkruiden die de aarde bedekten, waren nog niet uitgetrokken. Er was nog geen ploegvoor getrokken, nog geen pad.

En hoe kan Jezus dan zeggen dat de oogst overvloedig is? … De leerlingen zijn vanzelfsprekend van streek en onthutst: “Hoe kunnen wij ook maar onze mond openen, ons staande houden, tegenover zoveel mensen? Wij elven, hoe zullen wij al de bewoners van de wereld verbeteren? Zullen wij, zo onwetend, wijzen aanspreken? Wij, zo ontkleed, gewapende mannen? Wij ondergeschikten, autoriteiten? Wij kennen slechts een enkele taal, zullen wij in gesprek kunnen gaan met de heidense volkeren die vreemde talen spreken? Wie zullen ons ondersteunen, als zij niets eens onze taal begrijpen?
Jezus wil niet dat dergelijke overwegingen hen in wanhoop zullen storten. En hij noemt het Evangelie een oogst. Het is of Hij hen wil zeggen: “Alles is voorbereid, alle afspraken zijn gemaakt. Ik stuur jullie op pad om het rijpe graan te oogsten; jullie zullen kunnen zaaien en oogsten op dezelfde dag.” Wanneer de landarbeider zijn huis verlaat om te gaan oogsten, loopt hij over van vreugde en straalt hij van geluk. Hij voorziet noch de moeite, noch de problemen die hij tegen zal komen… Leen me jullie spraakvermogen, zegt de Christus, en jullie zullen het rijpe graan zien binnenkomen in de graanschuren van de Koning. En Hij zendt hen vervolgens uit, met de woorden: “Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld” (Mat 28,20).

Bron : dagelijks evangelie