De onwillige genodigden

14e zondag na Pinksteren

De onwillige genodigden

zondag 2 september 

 

onwillige genodigden

LEZINGEN
2 Korintiërs 1,21-2,4

21 En God zelf is het die ons samen met u in Christus bevestigt en die ons heeft gezalfd. 22Hij is het die op ons zijn zegel heeft gedrukt en ons de Geest als onderpand heeft gegeven. 23Ik roep God aan als mijn getuige: alleen om u te sparen ben ik niet naar Korinte gekomen. 24Niet alsof wij heer en meester zijn van uw geloof; in het geloof staat gij vast genoeg. Wij willen slechts bijdragen tot uw vreugde.
Want een ding had ik mij voorgenomen: mijn eerstvolgend bezoek aan u mocht onder geen beding weer een bezoek in droefheid zijn. 2Als ik u leed doe, wie moet mij dan gelukkig maken? Wie anders dan de mensen die ik bedroefd heb gemaakt? 3Daarom had ik ook geschreven, om bij mijn komst, een leed te hoeven ondervinden van u die mij juist gelukkig moest maken. Want ik ben er zeker van dat mijn geluk ook uw aller geluk is. 4Toen ik schreef, was het dan ook met een bedrukt en beklemd gemoed en onder veel tranen. Ik wilde u niet verdrietig maken, maar u een blijk geven van de innige liefde die ik u toedraag.

Lees verder “De onwillige genodigden”

Veertigdagentijd in de vroege kerk

borders (2) - kopie

Veertigdagentijd in de vroege kerk
Onder ‘Veertigdagentijd’ wordt een periode van boete en inkeer verstaan die voorafgaat aan het Paasfeest.

Naam
De term ‘Veertigdagentijd’ is afgeleid van het Latijnse ‘Quadragesima’. Evenals het Griekse Tessarakostê betekent dat woord ‘veertigste’ en duidde het aanvankelijk de dag aan waarop deze periode begon, maar het werd al vroeg gebruikt voor de hele voorbereidingstijd. We vinden de term in deze betekenis voor het eerst bij Hieronymus (in een brief uit 384/5) en in het pelgrimsverslag van Egeria (ca. 381-384). De Franse benaming ‘Carême’ en het Italiaanse ‘Quaresima’ zijn van het Latijnse woord afgeleid. Het Nederlandse ‘Vastentijd’ benadrukt evenals het Duitse ‘Fastenzeit’ één belangrijk aspect van de voorbereiding, terwijl het Engelse ‘(Great) Lent’ samenhangt met het seizoen waarin de periode (op het noordelijk halfrond) valt.

Lees verder “Veertigdagentijd in de vroege kerk”

Hilarius van Poitiers : Deze is waarlijk de profeet….

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers en kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Matteüs 14, 11 ; PL 9, 999

hilarius van Poitiers

“Deze is waarlijk de profeet, die in de wereld moet komen!”

De leerlingen zeggen dat ze slechts vijf broden en twee vissen hebben. De vijf broden betekenden dat ze nog onderworpen waren aan de vijf boeken van de Wet, en de twee vissen dat ze gevoed waren door het onderricht van de profeten en van Johannes de Doper… Dat hadden de apostelen in eerste instantie te bieden, aangezien ze nog op dat punt waren; en van daaruit is de prediking van het Evangelie vertrokken…
De Heer nam de broden en de vissen. Hij hief zijn ogen op naar de hemel, zei de zegen en brak ze. Hij dankte

Lees verder “Hilarius van Poitiers : Deze is waarlijk de profeet….”

Gregorius van Tours

Heiligenleven

Gregorius van Tours (ca. 538 – 593/94)

Gregorius van Tours 1

Zijn leven
Geboren in Clermont (ca. 538) in een aristocratische familie die ook vele bisschoppen telde, verloor Gregorius als kind al zijn vader en werd hij door zijn moeder ter opvoeding in het huishouden van zijn oom Gallus, bisschop van Clermont, geplaatst. Daar leidde de aartsdiaken Avitus, die later zelf bisschop van de stad werd, hem op – niet met de Romeinse klassieken, zoals gebruikelijk voor zijn klasse, maar uitsluitend met de bijbel en kerkelijke geschriften. Ofschoon Gregorius dit later zelf aanvulde door – excerpten van? – klassieke schrijvers te lezen, bleef zijn schrijf- en denkstijl daardoor toch duidelijk verschillen van die van zijn stand- en tijdgenoten. Hij ervaarde dit zelf aanvankelijk als een belemmering voor zijn schrijverschap maar begreep later dat zijn uitdrukkingswijze, die dichter bij de gesproken taal stond dan de bloemrijke, vaak ingewikkelde, stijl van zijn geleerde tijdgenoten, zijn verhalen begrijpelijker maakten voor het gemengde publiek dat hij beoogde. Heel belangrijk voor zijn latere literaire productie was ook het feit dat Avitus hem vaak meenam naar de heilige kluizenaren in het gebied om hun levensstijl te leren kennen, en ook naar kerken gewijd aan overleden heiligen om de verhalen over de daar gebeurde wonderen te vernemen, misschien alvast op te tekenen.

Lees verder “Gregorius van Tours”

Augustinus : Waar ik ben , daar zal ook mijn dienaar zijn

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 305

augustinus57

“Waar Ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn”

Broeders en zusters, uw geloof herkent de graankorrel die op de aarde gevallen is, de graankorrel die door de dood veel vrucht gedragen heeft. Uw geloof herkent Hem want Hij woont in uw hart. Geen enkele christen aarzelt te geloven wat Christus zelf gezegd heeft. Maar sinds die graankorrel eenmaal gestorven is en vrucht gedragen heeft, zijn er vele graankorrels op de aarde geworpen. De heilige Laurentius is één van hen, en wij vieren vandaag de dag dat hij gezaaid werd. Wij bezien de enorme oogst die voortgekomen is uit al die graankorrels die op aarde zijn gevallen en dat gebeuren vervult ons met vreugde, tenminste, wanneer wij, dankzij Gods genade, deelhebben aan zijn graanzolder.

Lees verder “Augustinus : Waar ik ben , daar zal ook mijn dienaar zijn”

Doopsel in de orthodoxe kerk

HET DOOPSEL IN DE

ORTHODOXE TRADITIE

 

doopsel

Doop in Orthodoxe traditie
vader Basilios Khamis

Doop 3  In deze serie Sacramenten in Oosterse Kerken bijt vader Basilios Khamis, priester van de Antiocheens-orthodoxe parochie te Amersfoort, het spits af. Hij spreekt over de sacramenten ofwel “mysteriën” van Doop en Myronzalving (Vormsel), die steeds in combinatie gevierd worden.

De doop in de Orthodoxe Kerk is een bijzonder en belangrijk moment. Op dat moment krijgt het kind de eerste en essentiële sacramenten van het begin van een leven met Christus.

Lees verder “Doopsel in de orthodoxe kerk”

ontslaping van de Moeder Gods

15 augustus :

ONTSLAPING VAN DE

MOEDER GODS

ontslaping van de Moeder Gods

LEZINGEN
Epistel : Fil.2,5-11

Die gezindheid moet onder heersen die ook in Christus Jezus was:
Hij die bestond in de gestalte van God
heeft er zich niet aan willen vastklampen
gelijk aan God te zijn.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en de gestalte van een slaaf aangenomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd;
Hij werd gehoorzaam tot de dood,
de dood aan een kruis.

Lees verder “ontslaping van de Moeder Gods”

pilaarheiligen

De Pilaarheiligen

simeon de stylietSimeon der Styliet

Het leven op een hoge pilaar, met minder dan vier vierkante meter om op te staan, is een zeer trefzekere manier van anachorese (het zich terugtrekken uit de wereld), en het verschijnsel was nieuw in het vroege christendom toen Simeon de Styliet ergens rond het jaar 430 het besluit nam, de rest van zijn leven staande op een een pilaar door te brengen bij het dorpje Telanissos in het noordwesten van Syrië. De aanduiding Styliet voor pilaarheiligen is afgeleid van het Griekse stulos, ‘zuil’.

Lees verder “pilaarheiligen”

Het Rijk der Hemelen

11e zondag na Pinksteren

HET RIJK DER HEMELEN

Rijk der hemelen111

LEZINGEN
1 Korintiërs 9,2-12

2] Al ben ik voor anderen geen apostel, voor u toch zeker wel; want u bent in de Heer het waarmerk van mijn apostelschap. [3] Dit is mijn antwoord aan mijn critici. [4] Hebben wij niet het recht om te eten en te drinken? [5] Hebben wij niet het recht om een christenvrouw* mee te nemen, zoals de andere apostelen en de broers* van de Heer en Kefas? [6] Of zijn Barnabas* en ik de enigen die verplicht zijn te werken voor hun levensonderhoud?
[7] Welke* soldaat betaalt ooit zijn eigen soldij? Wie plant een wijngaard en eet niet van de vruchten? Of wie weidt een kudde zonder de melk van de kudde te gebruiken? [8] Dit zijn niet enkel menselijke overwegingen, de wet zegt precies hetzelfde, of niet soms? [9] In de wet van Mozes staat immers: Een dorsende os mag men niet muilbanden. Bemoeit God zich hier werkelijk met de ossen, [10] of gaat het eigenlijk over ons? Natuurlijk, met het oog op óns staat er geschreven dat de ploeger* moet ploegen en de dorser moet dorsen in de hoop zijn deel te ontvangen. [11] Als wij in u een geestelijk gewas gezaaid hebben, is het dan te veel gevraagd als wij van u stoffelijke steun verwachten? [12] Als anderen zulke aanspraken op u hebben, dan wij toch zeker! Maar wij hebben van dit recht geen gebruik gemaakt, en willen liever alles verduren dan de prediking van Christus’ evangelie belemmeren.
Lees verder “Het Rijk der Hemelen”

Jacobus van Saroug : zich bekeren…

H. Jacobus van Saroug (ca. 449-521)
monnik en Syrisch bisschop
Gedicht

Jacobus van Saroug

Zich bekeren en terugkomen bij de Heer

Ik ga terug naar het huis van mijn Vader zoals de verloren zoon (Lc 15,18), en ik zal ontvangen worden. Zoals hij het deed, zo zal ook ik het doen: zou Hij mij niet verhoren?… Want ik ben dood door de zonde, zoals door een ziekte; richt mij weer op uit mijn neergang, opdat ik uw naam kan loven! Ik bid U, Meester van de hemel en de aarde, kom mij te hulp en toon mij mijn weg, zodat ik naar U toe ga. Leid mij naar U, Zoon van de Allerbarmhartigste, en vermeerder uw barmhartigheid. Ik zal naar U toegaan en daar zal ik mij verzadigen in de blijdschap. Maal het levenstarwe voor mij op dit uur waarop ik uitgeput ben.

Lees verder “Jacobus van Saroug : zich bekeren…”

Stefanus bisschop van Rome

De heilige Stefanus bisschop van Rome

 

Stephen_I

De heilige Stephanus, bisschop van Rome van 253 tot 257. Hij was aartsdiaken geweest onder de heilige bisschoppen Cornelius en Lukas. Toen deze laatste naar het executieveld werd gebracht, beval hij Stephanus aan als zijn opvolger, en overeenkomstig dit advies werd hij gekozen tot bisschop van Rome op 13 mei van het jaar 253.

Lees verder “Stefanus bisschop van Rome”