De heilige Erasmos van het Holenklooster in Kiev

Heiligenleven

De heilige Erasmos van het Holenklooster in Kiev

erasmus van Kiev.jpgDe heilige Erasmos had van zijn ouders grote rijkdommen geërfd, en vol enthousiasme besteedde hij al het geld aan de verfraaiing van de Kerk. En terwijl hij in tranen bad voor de iconen die hij met gouden en zilveren riza’s had getooid, werd zijn eigen hart getooid met geloof en liefde en alle monastieke deug. Nu kwamen er echter andere monniken bij hem die hem beschuldigden van aardse ijdelheid en dat hij zijn bezit aan de armen had moeten geven Het was te laat en niet meer mogelijk om terug te nemen wat hij zo spontaan gegeven had. Erasmos ,raakte in volkomen onzekerheid en verloor zijn vurige ijver. Een diepe neerslachtigheid maakte zich van hem meester en tenslotte werd hij zo ziek dat men oordeelde dat hij stervende was. Dagenlang sprak hij geen enkel woord en hij scheen volkomen buiten bewustzijn. De aanwezige monniken bespraken met elkaar hoe zwaar hij het te verantwoorden zou krijgen nu hij zijn leven zo nutteloos had doorgebracht; en hij zag eruit of hij door een schrikwekkend visioen tot zwijgen was gebracht.

Maar plotseling richtte Erasmos zich op en zei : ‘Inderdaad, mijn broeders, ik ben een zondaar en heb geen berouw gekend. Maar onze heilige Vaders zijn mij verschenen en zeiden me dat zij voor mij gebeden hadden dat Christus mij tijd van bekering zou geven. En toen verscheen mij de heilige Moeder Gods van onze icoon, samen met allerlei Heiligen, en zij sprak tot mij : ‘Erasmos, jij hebt mijn kerk opgeluisterd, daarom zal ik jou luister schenken in het Koninkrijk van mijn Zoon. Over drie dagen kom ik je halen, omdat je de luister van mijn Huis hebt liefgehad’.

Hierna stond Erasmos op, beleed voor de broeders zijn zonden, ging naar de kerk, en ontving vol vreugde het Grote Schima. En al biddend ontsliep hij op de derde dag, in blijdschap, om op te gaan naar Christus en Zijn heilige Moeder, omstreeks 1160.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg.Orthodox klooster Den Haag

30e zondag na Pinksteren:Gedachtenis van de heilige Jozef, bruid van Maria

30e zondag na Pinksteren

Gedachtenis van de heilige Jozef, bruid van Maria

 

 

Jozef H. loki.jpg

De heilige Jozef

 

LEZINGEN

Galaten 1,11-19

Ik* verzeker u, broeders en zusters, het evangelie* dat door mij is verkondigd, is niet door mensen* uitgedacht. [12] Want ook ik heb het niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door een openbaring* van Jezus Christus.
Voorvallen uit Paulus’ leven
[13] U hebt toch gehoord hoe ik vroeger als Jood geleefd heb: hoe ik de kerk van God fel vervolgde en haar trachtte uit te roeien; [14] en hoever ik het gebracht heb in de Joodse godsdienst, vele leeftijdgenoten onder mijn volk overtreffend in mijn grenzeloze ijver voor de overleveringen* van mijn voorouders. [15] Maar* toen God, die mij had uitgekozen, nog in mijn moeders schoot, en die mij heeft geroepen door zijn genade, [16] besloot zijn Zoon aan mij te openbaren om Hem onder de heidenvolken* te verkondigen, toen ben ik aanstonds, zonder een mens te raadplegen, [17] zonder naar Jeruzalem te gaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik, vertrokken naar Arabië* en vandaar naar Damascus teruggekeerd.
[18] Pas drie* jaar later ben ik naar Jeruzalem gegaan om met Kefas* kennis te maken, en ik ben veertien dagen bij hem gebleven. [19] Van de andere apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus*, de broer van de Heer.

Evangelie

Matth.2,13-23

Toen ze de wijk genomen hadden, verscheen aan Jozef in een droom een engel van de Heer, die zei: ‘Sta op, neem het kind en zijn moeder mee en vlucht naar Egypte, en blijf daar tot ik u waarschuw. Want Herodes staat het kind naar het leven.’
[14] Hij stond op en nam nog die nacht met het kind en zijn moeder de wijk naar Egypte,
[15] en bleef daar tot de dood van Herodes, opdat vervuld zou worden wat door de Heer bij monde van de profeet gezegd is:
Uit Egypte heb Ik mijn Zoon geroepen.
[16] Toen Herodes zag dat hij door de magiërs misleid was, werd hij woedend. Hij liet in Betlehem en heel de omgeving alle jongetjes van twee jaar en jonger ombrengen, overeenkomstig de tijd die hij van de magiërs had gehoord. [17] Toen werd vervuld wat bij monde van de profeet Jeremia gezegd is: [18] In Rama werd een stem gehoord,
een hevig gejammer en geklaag.
Rachel jammert om haar kinderen,
en ze wil niet getroost worden,
want ze zijn er niet meer.
[19] Toen Herodes gestorven was, verscheen in een droom aan Jozef in Egypte een engel van de Heer, die zei:
[20] ‘Sta op, ga met het kind en zijn moeder naar het land Israël, want zij die het kind naar het leven stonden, zijn dood.’
[21] Hij stond op, nam het kind en zijn moeder mee en ging naar het land Israël.
[22] Toen hij hoorde dat Archelaüs zijn vader Herodes was opgevolgd als koning van Judea, was hij bang om daarheen te gaan. In een droom gewaarschuwd, week hij uit naar het gebied van Galilea,
[23] en vestigde zich in de stad Nazaret, opdat vervuld zou worden wat bij monde van de profeten gezegd is:

[23] Hij zal Nazoreeër* genoemd worden

Johannes van damascus : “Hij zal vervuld worden met de heilige Geest …; hij gaat voor de Heer uit met de kracht van Elia (Lc 1,17)

 

 

H. Johannes van Damascus (ca. 675-749), monnik, theoloog, Kerkleraar
Overweging over Elia de Tisbiet

john-of-damascus-01.jpg“Hij zal vervuld worden met de heilige Geest …; hij gaat voor de Heer uit met de kracht van Elia (Lc 1,17)

Wie heeft de macht om de hemelen te openen en te sluiten, om het te laten regenen of niet? Wie kan het vuur laten neerdalen op een offer dat doordrenkt is met water of op twee troepen soldaten om hun slechte daden? Wie liet in ontvlamde ijver de profeten vergaan van schaamte voor hun beledigende afgoden die ze aanbaden? Wie heeft God gezien in een lichte bries?… Al deze zaken zijn alleen eigen aan Elia en aan de Geest die in hem is.
Maar men kan over nog wonderbaarlijker gebeurtenissen spreken… Elia is degene die tot op vandaag de dood niet ondergaan heeft, maar hij werd ten hemel opgeheven en bleef onvergankelijk; sommigen dachten dat hij met de engelen leefde, van wie hij de onvergankelijke en immateriële natuur navolgde door een zuiver leven te leiden… En uit het feit dat Elia verscheen bij de transfiguratie van de Zoon van God, en Hem met bedekt gelaat zag, en zich van gelaat tot gelaat tegenover Hem ophield. Op het einde der tijden, als het heil van God gemanifesteerd zal zijn, dan zal hij de komst van God voor de anderen verkondigen en zal hij dit aan de andere mensen tonen; door veel bijzondere tekenen, zal hij de dag bevestigen die geheim is gehouden. Die dag zullen ook wij, als we klaar zijn, hopen om deze bewonderenswaardige man, die ons de weg bereid, die naar deze dag leidt, achterna te gaan. Dat hij ons dus de hemelse verblijven binnen laat gaan, in Christus Jezus onze Heer , die de eer en glorie toekomt, nu en alle dagen tot in eeuwigheid.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Efaim de Syrier : Jozef,zoon van david, wees niet bevreesd

H. Efraïm (ca. 306-373), diaken in Syrië, Kerkleraar
Hymne voor de Geboorte

“Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd”

Jozef omhelsde
de Zoon van de hemelse Vader,
als een pasgeborene,
en hij diende Hem als zijn God.
Het Kind behaagde hem
als de goedheid zelve;
en Hij vereerde hem
als de rechtvaardige bij uitstek (Mt 1,19).
Groot was zijn verbazing!
“Hoe komt het toch,
Zoon van de Allerhoogste,
om Jou als zoon te hebben?
Ik was geërgerd door je moeder,
Ik wilde haar verstoten.
Ik wist niet
dat er in haar schoot een grote schat was,
die me in mijn armoede,
plotseling rijk maakte.”
“Koning David heeft mijn ras laten ontstaan
en hij heeft de kroon aanvaard.
Wat is de armoede groot
waarin ik ben beland!
In plaats van koning ben ik arbeider;
maar een kroon kwam tot mij,
want op mijn hart rust
de Meester van alle kronen.”

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Bogoroditse Dyevo Raduisya. Rakhmaninov

Bogoroditse Dyevo Raduisya. Rakhmaninov

Bogoroditse Devo, raduisya, Blagodatnaya Mariye, Gospod s Toboyu. 

Blagoslovenna Ty v zhenakh, i blagosloven plod chreva Tvoyego, yako Spasa rodila esi dush nashikh.

 

Rejoice, O Virgin Theotokos, Mary full of grace, the Lord is with Thee.

Blessed art Thou among women, and blessed is the fruit of Thy womb, for Thou hast borne the Savior of our souls.

Gregorius van Nazianze : “Waarom staat u hier de hele dag werkeloos?”

 

 

H. Gregorius van Nazianze (330-390), bisschop en Kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie, nr. 19

gregorius-van-nazianze23.jpg

Gregorius van Nazianze

“Waarom staat u hier de hele dag werkeloos?”

Wij kunnen de verschillende uren van de dag onderverdelen volgens de periodes van het leven van een mens. De vroege ochtend is de kindertijd van onze intelligentie. Het derde uur kan begrepen worden als de adolescentie, want de zon komt dan al omhoog, en de ijver van de jongeren begint zich daar te verwarmen. Het zesde uur is de periode van de volwassenheid : de zon staat daar als op zijn evenwichtspunt, aangezien de mens dan in de volheid van zijn kracht is. Het negende uur duidt op de ouderdom, waar de zon neerdaalt van het hoogste punt aan de hemel, omdat de ijver van de rijpere leeftijd bekoelt. Uiteindelijk is het elfde uur de periode die men hoge ouderdom noemt… Omdat sommigen vanaf hun kindertijd in een eerlijk leven geleid zijn, anderen vanaf de adolescentie, anderen vanaf een rijpere leeftijd en anderen in hun ouderdom, weer anderen tenslotte vanaf een zeer hoge ouderdom, is het net als ze naar de wijngaard geroepen zijn op andere uren van de dag.
Onderzoek, broeders en zusters, uw eigen manier en zie of u bent begonnen om te handelen als arbeiders van God. Denk goed na, en zie of u werkt in de wijngaard van de Heer… Hij die het leven voor de Heer verwaarloosd heeft tot aan zijn hoge leeftijd, is als een arbeider die tot aan het elfde uur werkloos is gebleven… “Waarom bent u daar de hele dag zonder iets te doen?” Het is alsof men duidelijk zegt: “Als u niet hebt willen leven voor God in uw jeugd en uw volwassenheid, heb dan tenminste berouw op uw hoge leeftijd… Kom toch op de weg van het leven”.
Is de goede moordenaar ook niet op het elfde uur gekomen? (Lc 23,39v) Niet door zijn leeftijd, maar door zijn doodstraf, is hij in de avond van zijn leven gekomen. Hij is tot God bekeerd aan het kruis, en hij heeft bijna zijn laatste adem uitgeblazen op het moment dat de Heer zijn vonnis velde. En de Meester van dat gebied stond de goede moordenaar vòòr Petrus toe om de rust van het paradijs binnen te gaan, en heeft het loon uitgedeeld aan de eerste als aan de laatste.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

heiligenleven : de heilige Simeon van Jeruzalem

Heiligenleven

De heilige Simeon van Jeruzalem

 

 

simeon van Jeruzalem.png

 Simeon van Jeruzalem

 

 

 De heilige Simeon, bisschop van Jeruzalem, was de broeder van Jacobus en Judas en Joses, die genoemd worden in het evangelie van de heilige Mattheos (13,55). Hij was negen jaar ouder dan onze Verlosser en behoorde al vroeg tot Diens gevolg.

Hij was degene die de Heilige Geest ontvingen op het Pinksterfeest en behoorde tot de voornaamste leden van de Kerk van Jeruzalem, waar Petros aan het hoofd stond. Deze werd echter weldra gevangen genomen en toen door een engel op wonderbare wijze bevrijd, maar hij kon toch niet langer in de stad blijven. Jacobus werd daarna bisschop van Jeruzalem, tot aan zijn marteldood in 62.

Simeon, die zijn broer had bijgestaan in zijn moeilijk ambt, werd nu zijn opvolger. Vier jaar later werd hij in een visioen gewaarschuwd dat de straf zich ging voltrekken over de stad. Met de gemeenste der Christenen trok hij toen over de Jordaan en zij vestigden zich in het stadje Pella totdat de romeinse veldheer Vespasianus was weggetrokken, na de heilige stad volkomen te hebben verwoest, terwijl alle inwoners waren omgekomen. Zij keerden toen terug naar Jeruzalem en vestigden zich in de ruïnes, die zij langzamerhand weer opbouwden, dikwijls op zulk een wonderbare wijze dat veel Joden uit de omtrek christen werden en zich bij hen voegden. Zo bleef de stad nog enigszins bestaan tot aan de tijd van keizer Hadrianus, die haar wegvaagde van de aardbodem. In die tijd ontstonden ook de ketterse leren van de Nazareeërs en de Ebionieten, die een brug positie wilden innemen tussen christenen en joden. Zij beschouwden Christus wel als de grootste van alle Profeten, maar zij ontkenden dat Hij de Zoon was van God, en verwierpen daarmee in feite het gehele christendom. Zij onderhielden zowel de Sabbat als de zondag en mengden allerlei joodse en christelijke gebruiken door elkaar. Deze leer oefende op de christenen van joodse geboorte een grote aantrekkingskracht uit, en Simeon was in een voortdurende strijd verwikkeld om de waarheid staande te houden.

Om een einde te maken aan de voortdurende joodse opstanden, hadden de romeinse keizers besloten om alle troonpretendenten uit te schakelen door heel de nakomelingschap van David uit te roeien. Onder Vespasianus en Domitianus was Simeon nog aan dit lot ontkomen, maar onder Trajanus werd hij gegrepen op de dubbele aanklacht christen te zijn en afstammeling van David. Hij werd dagenlang heftig gefolterd en tenslotte aan het kruis geslagen en mocht zo zijn beminde Meester navolgen tot Diens einde, in de ouderdom van 120 jaar, nadat hij 44 jaar bisschop was geweest. Volgens de kroniek van Eusebios gebeurde dit in 107, latere geschiedkundigen plaatsen zijn dood in 106.

Uit : heiligenlevens voor elke dag . Uitg. Orthodox klooster Den Haag

Isaak de Syrier : “Ik ben gekomen, om vuur op de aarde te brengen”

H. Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Ascetische overwegingen, 1ste serie, nr. 2

Isaak de Syriër567.jpgIsaak de Syriër“Ik ben gekomen, om vuur op de aarde te brengen”

Doe jezelf geweld aan (cf Mt 11,12), doe moeite om de nederigheid van Christus na te volgen, zodat het vuur dat Hij in je heeft geworpen, steeds meer zal opvlammen. Dat vuur waardoor alle impulsen van deze wereld verteerd worden, welke de nieuwe mens vernietigen en de verblijven van de heilige en machtige Heer besmeuren. Ik bevestig met Paulus dat “wij de tempel van God zijn” (2Kor 6,16). Laten we zijn tempel reinigen, zoals “Hijzelf rein is”(1Joh 3,3), opdat Hij verlangt om er te wonen; laten we Hem heiligen, zoals Hijzelf heilig is (1P1,16); laten we ons versieren met goede en waardige werken.
Laten we de tempel van de rust vullen met zijn wil, als met parfum, door het zuivere gebed, het gebed van het hart, dat onmogelijk te verwerven is als men zich overgeeft aan de voortdurende impulsen van deze wereld. Dan zal de wolk van zijn heerlijkheid je ziel bedekken, en het licht van zijn grootheid zal in je hart schitteren (cf 1Kon 8,10). Allen die wonen in het huis van de Heer zullen met vreugde vervuld zijn en zullen zich verheugen. Maar de arroganten en de laaghartigen zullen verdwijnen in de vlammen van de heilige Geest.