Johannes Chrysostomos : Christus ontvangen

H. Johannes Chrysostomus (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over de bekering nr 3, over de aalmoes

Chrysostomos  detail muurschildering Bulgaars XXe eeuw [1600x1200].jpg

Johannes Chrisostomos

 

 Christus ontvangen

 

   De armen die voor de kerk stonden vroegen om een aalmoes. Hoeveel moetje geven? Dat moet u zelf beslissen; Om u niet in verlegenheid te brengen,stel ik geen hoogte vast. Koop in de mate van uw behoeften. Hebt u een muntjeover? Koop de hemel! Niet dat de hemel op de markt te koop is, maar degoedheid van de Heer staat u het toe. Hebt u geen muntje over? Geef dan eenglas fris water (Mt 10,42)…

Wij kunnen de hemel kopen, en we verwaarlozen het! Voor een brood dat ugeeft, verkrijgt u het paradijs. Geef zelfs dingen van weinig waarde en u zultschatten ontvangen; geef een gave aan wie u tegenkomt en u zult deonsterfelijkheid ontvangen; geef vergankelijke zaken en u ontvangt in ruildaarvoor onvergankelijke zaken… Als het gaat om vergankelijke zaken, danweet u veel duidelijke bewijzen geven; waarom toont u zoveel onverschilligheidals het om het eeuwige leven gaat?…We kunnen overigens een parallel trekkentussen deze twee bakken die gevuld zijn met water die men bij de ingang van dekerk vindt om zijn handen te wassen, en de armen die buiten het gebouw gezetenzijn opdat u uw ziel kunt zuiveren door hen. U hebt uw handen in het watergewassen: was uw ziel op dezelfde wijze door de aalmoes…

Een weduwe, die extreem arm was, bood Elia gastvrijheid aan (1Kon17,9v): haar tekorten verhinderden haar niet om hem met grote vreugde teontvangen. En dan als teken van dankbaarheid, heeft ze veel cadeaus ontvangendie de vrucht van haar gebaar symboliseren. Door dit voorbeeld wenst umisschien om een Elia te ontvangen. Waarom zou u om Elia vragen? Ik stel u deMeester van Elia voor, en u biedt Hem geen gastvrijheid aan… Dit zegtChristus, de Heer van het universum: “Iedere keer dat u iets gedaan heeft vooreen van de kleinen, die mijn broeders en zusters zijn, dan hebt u dat voor Mijgedaan” (Mt 25,40).

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

 

  

Heilige Blasios van sebaste

Heiligenleven

Blasios van Sebaste

blasius-sebaste_1.jpg

Heilige Blasios van sebaste

De heilige Blasios van sebaste (klein-Armenië) was een arts ten tijde van Diokletiaan. Hij werd door heel de stad hooggeacht om zijn onvermoeibare hulpvaardigheid en mensenliefde, waarbij hij geen enkel onderscheid maakte tussen arm of rijk, christen of heiden, vriend of vreemde. Ieder die zijn hulp vroeg, behandelde hij als een eigen broeder.Na de dood van de bisschop werd hij daarom door de jonge christengemeente als diens opvolger gekozen. Niet lang daarna brak opnieuw de vervolging uit en zijn gelovigen smeekten hem zich te verbergen opdat hij voor hen behouden zou blijven. Blasios trok daarop in een grot in een woeste streek. De legende verhaalt hoe hij daar gewonde dieren verzorgde die van alle kanten naar hem toekwamen en hem ook voedsel brachten. Toen een grote jachtpartij van de stadhouder in de buurt kwam, merkte men hoe alle dieren in een bepaalde richting vluchtten, omdat ze gewend waren in geval van nood naar Blasios te gaan. Zo werd zijn schuilplaats ontdekt, Blasios werd gevangen genomen en heftig gemarteld.

Terwijl hij in de gevangenis verbleef, kwamen er velen naar hem toe, en zijn woord temidden van zulk een lijden bezat zoveel overtuigingskracht dat zeven vrouwen zich bekeerden en onthoofd werden. Ook zij worden vandaag (11 februari) herdacht, evenals twee kinderen die met Blasios onthoofd zijn. Op weg naar de martelplaats genas hij door zijn gebed een kind dat dreigde te stikken in een visgraat. Voor zijn dood bad hij God om allen die zijn voorspraak aanriepen te hulp te komen, vooral in het geval van keelziekten. Hij stierf in 316.

Zijn verering heeft zich verbreid in de kerk van Oost en West en veel kerken zijn ter zijner ere opgericht. Nog lang werd ook in ons land op deze dag de Blasius-zegen gegeven, waarbij de priester elke gelovige twee gekruiste, brandende kaarsen tegen de keel hield en de zegen gaf in de naam van de heilige Blasius, reeds vanaf de zesde eeuw. In de Middeleeuwen was hij een van de veertien Noodhelpers en de patroon van vele beroepsgilden. In het Westen wordt zijn feest gevierd op 3 februari.

Bron : Heiligenlevens voor elke dag : uitg. Ortho. klooster, Den Haag

Feest van de boodschap van de heilige Moeder Gods

Metten en basiliosliturgie

 

FEEST VAN DE BOODSCHAP VAN DE HEILIGE MOEDER GODS

25 maart

 

Boodschap van de engel aan Maria.jpg

 

 

Hebr.2,11-18

[11] Want* Hij die heiligt en zij die geheiligd worden hebben allen één Oorsprong; daarom schrikt Hij er ook niet voor terug om hen zijn broeders te noemen, wanneer Hij zegt: [12] Ik zal uw naam verkondigen aan mijn broeders
en uw lof zingen midden in de gemeente;
[13] en opnieuw:
Ik zal mij geheel op Hem verlaten;
en nog eens:
Hier ben Ik met de kinderen die God Mij gegeven heeft.
[14] Omdat* ‘de kinderen’ mensen zijn van vlees en bloed, heeft Hij ons bestaan willen delen, om door zijn dood de vorst* van de dood, de duivel*, te onttronen, [15] en hen te bevrijden die door de vrees voor de dood* heel hun leven aan slavernij onderworpen waren. [16] Want het zijn niet de engelen van wie Hij zich het lot aantrekt, maar de nakomelingen van Abraham. [17] Vandaar dat Hij in alles aan zijn broeders gelijk moest worden, om een barmhartig en getrouw hogepriester te worden bij God en de zonden van het volk uit te boeten. [18] Omdat Hij zelf de proef van het lijden doorstaan heeft, kan Hij allen helpen die beproefd worden.

Evangelie :

Lucas 1,24-38

[24] Niet lang daarna werd zijn vrouw Elisabet zwanger. Zij hield zich vijf maanden lang verborgen. Ze zei: [25] ‘Dit heeft de Heer voor mij gedaan, toen Hij zich mijn lot aantrok en mijn smaad* onder de mensen wegnam.’
Aankondiging van de geboorte van Jezus

[26] In* de zesde maand werd de engel Gabriël door God gezonden naar een stad in Galilea, met de naam Nazaret, [27] naar een maagd die verloofd* was met een man genaamd Jozef, die uit het huis van David stamde; haar naam was Maria. [28] De engel trad bij haar binnen en zei: ‘Verheug* u, begenadigde, de Heer is met u.’ [29] Zij raakte geheel in verwarring door wat hij zei en vroeg zich af wat deze begroeting te betekenen had. [30] Maar de engel zei: ‘Schrik niet, Maria, u hebt genade gevonden bij God. [31] U zult zwanger worden en een zoon baren, die u de naam Jezus moet geven. [32] Hij zal een groot man zijn, en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven. [33] Hij zal eeuwig koning zijn over het huis van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.’ [34] ‘Maar hoe moet dat dan?’ zei Maria tegen de engel. ‘Ik heb geen omgang met een man.’ [35] De engel antwoordde haar: ‘Heilige Geest zal op u komen en kracht van de Allerhoogste zal u overdekken*. Daarom zal het kind heilig genoemd worden, Zoon van God. [36] Bovendien, ook Elisabet, uw verwante, is op haar oude dag zwanger van een zoon; zij werd onvruchtbaar genoemd, maar zij is al in haar zesde maand. [37] Want voor God is niets onmogelijk.’ [38] Toen zei Maria: ‘Ik ben de dienares van de Heer; laat met mij gebeuren wat u gezegd hebt.’ Toen ging de engel van haar weg.

Isaan de Syriër : Hij had medelijden met hen

Isaak de Syriër (7 e eeuw), monnik nabij Mossoel in het actuele Irak, heiligein de orthodoxe Kerk
Ascetische overweging, 1e serie, nr 60

isaac_thesyrian.jpg

Isaak de Syriër

 

“Hij had medelijden met hen”

      Noem God niet alleen rechtvaardig. Want het is niet door wat jij doetdat Hij zijn rechtvaardigheid openbaart. Als David Hem rechtvaardig noemt (Ps33,5), heeft zijn Zoon ons geopenbaard dat Hij liever goed en zachtaardig is:”Hij is goed voor slechten en kwaadaardigen” (Lc 6,35)… Waar is derechtvaardigheid van God? Is het niet dat “toen we nog zondaars waren,Christus voor ons is gestorven”? (Rom 5,8) En als God zich medelijdendhierbeneden toont, geloven we dan niet dat Hij er in alle eeuwigheid alwas.

      Laten we deze onrechtvaardige gedachte dat God geen medelijden zouhebben, ver van ons houden. Het eigene van God verandert niet zoals bij destervende wezens…; er mist niets aan Hem en er kan niets worden toegevoegdzoals dat bij de schepselen is. Maar deze barmhartigheid die God heeft vanafhet begin, zal Hij altijd hebben, voor eeuwig… Zoals Cyrillus zegt in zijncommentaar op Genesis, vereer God met liefde en niet om deze harde naam vangerechtigheid die men op Hem geplakt heeft. Heb Hem lief zoals men Hem zoumoeten liefhebben: niet om de beloning die Hij je zal geven, maar om wat wehebben ontvangen voor deze wereld, die Hij heeft geschapen om het aan ons tegeven. Wie zou Hem iets terug kunnen geven voor wat Hij voor ons heeft gedaan?Wat zouden we Hem kunnen teruggeven door onze werken? Wie heeft Hem vanaf hetbegin overtuigt om ons te gaan scheppen? En wie bidt tot Hem voor ons, wanneerwij geen dankbaarheid tonen? Wat is de barmhartigheid van Godbewonderenswaardig! Wat een wonder is de genade van God, onze Schepper! Wiebrengt Hem eer?

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Overlijden van Paus Shenouda III

 

koptisch kruis.png

 

 

“DE HEER GEEFT, DE HEER NEEMT, GEZEGEND DE NAAM DES HEREN!”

[Job 1:21]

 

May his soul and the souls of all the departed faithful by God’s mercy rest in peace

His Holiness SHENOUDA III

Patriarch & Pope of Alexandria & All Africa

3 August 1923 – †17March 2012

 

koptische paus.jpg

De overleden Paus  werd opgebaard op zijn troon

 

 

 

 

 

Laat rusten , o Heiland, de ziel van Uw dienaar tezamen met de zielen van de rechtvaardigen, en behoud hem bij U in het eeuwige leven, o Menslievende.

In Uw woningen, Heer, waar al Uw heiligen rusten, breng daar ook de ziel van Uw dienaar, want Gij alleen zijt de Menslievende.

Eer aan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest

Gij zijt de God Die tot in de hades is nedergedaald om de geboeiden van hun ketenen te bevrijden.

Doe nu ook rusten  de ziel van Uw dienaar Patriarch Shenouda.

Nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Gij alreine en ongerepte Maagd die God zonder man hebt gebaard: bid tot Hem, dat zijn ziel mag worden gered.

Ontferm U over ons, o God, volgens Uw grote ontferming, wij bidden U: verhoor ons en ontferm U.

Heer ontferm U.

Bidden wij om rust voor de ziel van de ontslapen dienaar Gods heilige Vader Shenouda , en om de vergeving van al zijn zonden, vrijwillig en onvrijwillig begaan.

Heer ontferm U.

Dat de Heer God zijn ziel daar moge brengen, waar de rechtvaardigen rust genieten.

Heer ontferm U.

Om de barmhartigheid Gods, het hemelse Koninkrijk en om de vergeving van zijn zonden, bidden wij Christus, onze onsterfelijke Koning en God.

Geef ons o Heer.

God van de geesten en van alle vlees, Die de dood hebt vertreden, de duivel vernietigd en aan de wereld het leven hebt geschonken, breng nu Zelf tot rust, Heer, de ziel van Uw ontslapen dienaar  heilige Vader Shenouda, in een plaats van licht, een plaats van verkwikking, een plaats van rust, waar alle smart, droefheid en verzuchtingen verdreven zijn: vergeef hem iedere zonde die hij door woorden, daden of gedachten heeft begaan, als goede en menslievende God: er bestaat immers geen mens die leeft zonder te zondigen: Gij alleen toch zijt de Zondeloze, Uw gerechtigheid duurt tot in eeuwigheid en Uw wood is waarheid. Want Gij zijt de opstanding, en het leven, en de rust van Uw ontslapen dienaar heilige vader Shenouda, o Christus onze God, en aan U zenden wij de lof,  evenals aan Uw eeuwige Vader, en Uw alheilige, goede en levendmakende Geest, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen. Amen

(uit de 1e Panichida gebed]

 

Icoon en dogma

ICOON EN DOGMA

 

christ_patocrator.gif

De betekenis, die de icoon heeft voor de orthodoxe vroomheid en de theologische verklaring ervan geeft reeds de sleutel tot de belangrijkste punten van de orthodoxe dogmatiek. Het begrip icoon is immers dogmatisch gezien een kernpunt, dat in alle aspecten van de theologie terugkeert. Zo is de gedachte van de afbeelding al fundamenteel voor het begrip van de verhouding tussen God en de mens. De mens is geschapen ‘naar Gods beeld’, hij draagt de icoon van God in zich. Dit besef is voor de orthodoxe theologie en anthropologie zo primair, het bewustzijn van dit Godsbeeld dat de mens bij de schepping is ingeprent, is zo allesbeheersend, dat de gedachte van de erfzonde in de orthodoxe leer nooit zo scherp is gesteld als in het Westen. Men ziet de zonde als een verminking, beschadiging, aantasting, bezoedeling van het Godsbeeld, die de mens echter niet kan beroven van zijn oorspronkelijke adel, die hij tegelijk met het Godsbeeld heeft ontvangen.

Ook voor de christologie en de drievuldigheidsleer is de gedachte van de afbeelding allesbeheersend. Het goddelijk Woord is het beeld van God de Vader, waardoor hij primair een gedaante aanneemt, het ‘evenbeeld van zijn Wezen’,de ‘afstraling van zijn glorie’(Hebr.1,3). Het heilswerk van het Woord dat is vleesgeworden, dat een afbeelding is van de hemelse Vader en waarin ‘de ganse volheid der Godheid woont’ (Col.2,9), bestaat in het hernieuwen van het Godsbeeld dat door de zonde van de eerste mens is besmeurd. Christus is zo de ‘nieuwe Adam’, in wie het oorspronkelijke Godsbeeld van de oude Adam is hersteld. In overeenstemming hiermee wordt de opvatting van het heilswerk beheerst door de beeldgedachte : de verlossing van de mens bestaat hierin , dat hij hernieuwd wordt in het beeld en zo in Jezus Christus de hernieuwing van zijn Godsbeeld beleeft. Dit beeldbegrip is echter ook bepalend voor de visie op de Kerk, de ecclesiologie, want in de Kerk worden de vele ledematen geïncorporeerd in het ene beeld van Jezus Christus, de ‘volmaakte man’ (Ef.4,13), terwijl de afzonderlijke gelovigen ‘verheerlijkt worden in zijn beeld (2 Cor.3,18).

Zo is de orthodoxe theologie van de icoon de eigenlijke sleutel tot het begrip van het orthodoxe dogma.

Bron : Ernst Benz : De oosters orthodoxe kerk

Johannes Chrysostomos : vraagt en men zal u geven

Johannes Chrysostomus (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over de onbegrijpelijkheid van God, nr.5

 

Chrysostome  miniature 17e eeuw.jpg

Johannes Chrysostomos (miniatuur)

 

“Vraagt en men zal u geven”

       Het gebed is een machtig wapen, een onvergankelijke schat, eenonuitputtelijke rijkdom, een vluchthaven voor de stormen, een vergaarbak vanrust; het gebed is de wortel, de bron en de moeder van onmetelijke goedheid…Maar het gebed waarvan ik spreek is niet middelmatig, noch slordig; het is eenvurig gebed, het springt op uit de droefheid van de ziel en de inspanningenvan de geest. Zie hier het gebed dat ten hemel opstijgt… Luister naar wat deheilige schrijver schrijft: “Ik roep in mijn nood naar de Heer en Hij geeftmij antwoord” (Ps 120,1) Degene die zo bidt in zijn angst, zal na het gebed inzijn ziel een grote vreugde proeven…

      Door ‘gebed’ hoor ik niet alleen dat het gebed dat in de mond is, maarook zij die opspringt uit de diepte van mijn hart. Zoals de bomen waarvan dewortels zeer diep zijn, maar als de wind duizenden aanvallen tegen zeonderneemt, dan worden ze niet gebroken of ontworteld omdat hun wortels diepvastgehouden worden in de diepten van de aarde, zo ook de gebeden die uit dediepten van het hart komen, op die wijze ontwortelt, stijgen ze in zekerheidop naar de hemel en ze worden door geen enkele gedachte van gemis aanzekerheid of van verdienste, vervormd. Daarom zegt de psalmist: “Uit dediepten roep ik tot U, Heer” (Ps 130,1)…

      Als door het vertellen van je persoonlijke ongeluk aan mensen en het aanhen, die de beproevingen die je moet ondergaan, te schilderen, je al enigeverlichting van je lijden brengt, alsof door je woorden een verfrissende brieswaait, des te meer als je het lijden van je ziel met de Heer deelt, dan zul jeeen overvloed aan steun en troost vinden! Vaak vinden mensen het immersmoeilijk om iemand te steunen die bij hen komt klagen en huilen; zijverwijderen zich van hem en duwen hem weg. Maar zo handelt God niet; integendeel Hij laat je dichterbij komen, en trekt je naar zich toe; en zelfsals je de hele dag doorbrengt met al je ongeluk voor Hem te brengen, dan zalHij niet minder genegen zijn om lief te hebben en je smekingen te verhoren.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

 

 

Heiligenleven : de heilige Severinus abt van St.Moritz

  1.  
  2.  

Heiligenleven

De heilige Severinus abt van St.Moriz

 

 

severinus abt van St Moriz.jpg

Severinus bezoekt koning Clovis

 

Hij stamde uit een beroemde familie in Bourgogne. Reeds jong trok naar het Zwitserse Wallis, waar hij intrad in het klooster van de heilige Mauritius. Dit klooster bloeide onder zijn heilige bestuur, maar hij was vooral beroemd om de genezingen die op zijn voorbede geschiedden.

Toen koning Clovis gekweld werd door ongeneeslijke koorts, liet hij Severinus halen, in 504. Deze voorza dat hij niet zou terugkeren en nam voor het leven afscheid van zijn medebroeders.

Op zijn reis verrichtte hij vele wonderbare genezingen en hij genas tenslotte oof de koning. Hij begaf zich toen terug op weg naar zijn klooster, maar ontmoette toen bij Sens twee heilige priesters die zich teruggetrokken hadden voor een leven van gebed in een klein oratorium. Severinus voelde zich op bijzondere wijze tot hen aangetrokken, en verbleef daar tot zijn dood, enkele jaren later in 507.

Uit : Heiligenleven van elke dag. Uitg. Orth. Klooster Den Haag

2e zondag van de vasten : Zondag van de heilige H. Gregorios Palamas

2e zondag van de vasten

Zondag van de heilige H. Gregorios Palamas

 

 

Gregorius Palamas2.jpg

 

Heilige Gregorius Palamas

 

….Gij zult grotere dingen zien…. Voorwaar, voorwaar ik zeg u, gij zult de hemel open zien en de engelen Gods opstijgen en neerdalen op de Zoon des mensen….(1e zondag)

Hieraan worden wij herinnerd bij de lezing uit de Hebreeënbrief op de tweede zondag van de vasten.

……Daarom moeten wij temeer aandacht schenken aan hetgeen we gehoord hebben, opdat wij niet afdrijven…hoe zullen wijn dan ontkomen, indien wij geen ernst maken met zulk een heil.

In de evangelie lezing op de tweede zondag wordt die inzet en dat verlangen verbeeld door de lamme die bij Christus gebracht wordt door het dak:

…en daar Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de verlamde : uw zonden worden u vergeven.

Lezingen :

Hebr.1,10-2,3

En:
In het begin, Heer, hebt U de aarde gegrondvest,
en de hemel is het werk van uw handen.
Zij zullen vergaan, U echter blijft.
Alle zullen ze verslijten als kleren,
U zult ze opvouwen als een mantel,
als een kledingstuk zullen zij verwisseld worden.
U echter bent dezelfde
en uw jaren nemen geen einde.
Tot welke engel heeft Hij ooit gezegd:
Ga zitten aan mijn rechterhand,
totdat Ik uw vijanden als een voetbank voor uw voeten heb gelegd?
Wat zijn zij anders dan dienende geesten, uitgezonden ten behoeve van hen die de redding zullen erven?
Trouw aan de boodschap

2.Daarom moeten wij des te meer aandacht schenken aan wat wij gehoord hebben, om niet uit de koers te raken. Want als het door engelen gesproken woord zo’n gezag had dat elke overtreding of ongehoorzaamheid haar rechtmatige vergelding ontving, hoe zullen wij dan ontkomen, wanneer wij een zo grote redding verwaarlozen, die eerst verkondigd is door de Heer, en getrouw aan ons is doorgegeven door hen die Hem gehoord hebben;

Evangelie :

Marcus,2,1-12

Toenemende tegenstand
Toen Hij enkele dagen later weer in Kafarnaüm kwam, hoorde men dat Hij thuis was. Er liepen zoveel mensen te hoop dat ze zelfs niet meer bij de deur konden komen, en Hij sprak hen toe. ] Ze kwamen een verlamde bij Hem brengen, door vier man gedragen. Omdat ze de man niet bij Hem konden krijgen vanwege de menigte, haalden ze de dakbedekking weg boven zijn hoofd, en toen ze een opening gemaakt hadden, lieten ze het bed waar de verlamde op lag, zakken. Bij het zien van hun vertrouwen zei Jezus tegen de verlamde: ‘Vriend, uw zonden worden u vergeven.’ Nu zaten daar een paar schriftgeleerden die hun bedenkingen hadden: ‘Hoe kan die man zoiets zeggen? Hij lastert God. Wie anders dan de enige God kan zonden vergeven?’ Jezus doorzag meteen dat ze deze bezwaren hadden en zei tegen hen: ‘Waarom hebt u eigenlijk bezwaren? Wat is eenvoudiger? Tegen de verlamde zeggen: “Uw zonden worden vergeven”, of zeggen: “Sta op en pak uw bed en loop?” Maar opdat u weet dat de Mensenzoon bevoegd is om op aarde zonden te vergeven ‘, zei Hij, nu tegen de verlamde: ‘Ik zeg u, sta op, pak uw bed en ga naar huis.’ En hij stond op, pakte meteen zijn bed en ging weg voor het oog van iedereen, zodat ze allemaal verrukt waren en God verheerlijkten. ‘Zoiets hebben we nog nooit gezien’, zeiden ze.

 

 

Metropolietenkerk Thessaloniki.jpg

Metropolietenkerk te Thessaloniki die de relieken bevat van de Heilige Gregorius Palamas

 

reliekschrijn van de heilige Joh palamas.jpg

 

Reliekenschrijn van de Heilige Gregorius Palamas

 

Onze Vader onder de heiligen, Gregorios Palamas (1296-1359) werd geboren te Constantinopel. Na een verblijf op de berg Athos (Vatopedi Monasterie en Esphigmenou Monasterie) werd hij Aartsbisschop van Thessaloniki. Hij was een uitnemend theoloog en een ijveraar voor de hesychastische theologie.

Eerste Nederlandstalig boek over de poëzie en theologie van Efrem de Syriër

 

Eerste Nederlandstalige boek over de poëzie en theologie van Efrem de Syriër

 

 Onlangs publiceerde Bar Ebroyo Press, de uitgeverij van de Syrisch Orthodoxe Kerk, de eerste Nederlandstalige monografie over de voornaamste dichter van het oriëntaalse christendom, Efrem de Syriër (ca. 300-373). Beroemd om zijn weergaloze poëzie en symbolische theologie, wordt St. Efrem door alle Oosters Orthodoxe en Oriëntaals Orthodoxe Kerken vereerd evenals door de Katholieke Kerk. Dankzij het werk van geleerden als Edmund Beck, Robert Murray, Sebastian P. Brock, Tanios Bou Mansour en Phil J. Botha, is de studie van Efrems teksten en gedachten sinds de eeuwwisseling een steeds hogere vlucht aan het nemen. Kees den Biesen heeft heel het moderne onderzoek naar Efrem geëvalueerd en samengevat in Simple and Bold: Ephrem’s Art of Symbolic Thought en nu voor Nederlandstalige lezers een toegankelijke inleiding geschreven.

 

 

Efrem.jpg

 

 

Dit boek richt zich niet tot geleerde specialisten, maar tot geïnteresseerde lezers die nader kennis willen maken met deze grote dichter en kerkvader. Het eerste hoofdstuk, ‘Efrem in ruimte en tijd’, overbrugt eerst maar eens de grote geografische en historische afstand die hedendaagse christenen van Efrem scheidt. Het tweede hoofdstuk, ‘Efrem in taal en poëzie’ brengt hem dan nog wat dichterbij: het vertelt over het Syrisch, de Aramese taal waarin Efrem schreef, over de oudste Syrische literatuur, en over de literaire genres die we in Efrems werken tegenkomen.

Het derde hoofdstuk, ‘Een symbolische visie op God, mens en wereld’, dompelt de lezers onder in een grote stroom van citaten uit Efrems werken, aan de hand waarvan het hen binnenleidt in zijn christelijke kijk op de wereld waarin wij leven.Efrem gebruikt een manier van spreken en denken, die karakteristiek is voor heel de christelijke oudheid en middeleeuwen, maar voor hedendaagse lezers tegelijk een grote uitdaging én een grote verrijking vormt. Het vierde hoofdstuk, ‘Van symbolische taal naar symbolisch denken’, analyseert daarom twee prachtige teksten, die laten zien hoe Efrem taal gebruikt om over de mysteries van God en het mens-zijn te praten en na te denken.Om de actuele waarde van Efrems werken toe te lichten, laat het vijfde hoofdstuk, ‘De wijsheid van symbolische theologie’, zien hoe men de afgelopen decennia steeds meer oog heeft gekregen voor de kwaliteiten van zijn unieke Syrische theologie. Het zesde hoofdstuk, ‘Christelijke litera­tuur, liturgie en levenskunst’, bespreekt de potentiële betekenis van deze theologie voor hedendaagse christenen.

 

 

efrem 2.jpg

Efrem de Syriër

 

 

 Het boek verschijnt als paperback bij Bar Ebroyo Press, St. Efrem de Syriër Klooster, Glanerbrugstraat 33, 7585 PK Losser. Het telt 214 bladzijden en kost € 20,- exclusief verzendkosten, en is te bestellen via deze website: http://morephrem.com.

De auteur, dr. Kees den Biesen (1959) publiceerde interdisciplinaire studies over Efrems symbolische theologie en is lid van de Syrisch Orthodoxe Kerk. Als literatuurwetenschapper is hij gespecialiseerd in de vroegchristelijke literatuur van het Midden-Oosten, als filosoof in de intellectuele kracht van poëtische vorm en taal, en als christelijk intellectueel in symbolische theologie. Hij is bijzonder geboeid door de wisselwerking tussen kunst, intellect en levens­beschouwing, die hij ook bij Dante Alighieri bestudeert en waarover hij regelmatig cursussen en lezingen geeft.

Dank aan het Verborgen Licht: de vroegchristelijke poëzie van Efrem de Syriër is ook bij de auteur verkrijgbaar via een mailtje naar purshana@live.com.

 

Anastasius van Sinaï : “Ze vroegen zich onder elkander af, wat het beduidde: op te staanvan de doden”

Anastasius van Sinaï (?-na 700), monnik
Homilie voor de Transfiguratie (vert. brevier)

“Ze vroegen zich onder elkander af, wat het beduidde: op te staan van de doden”

    

Anastasius van de Sinaï.jpg

Anastasius van de Sinaï

 

 

 Op de berg Tabor liet Jezus zijn leerlingen getuige zijn van eenwonderbare verschijning, een goddelijke openbaring, bij wijze vanvoorafbeelding van het rijk der hemelen. Het was alsof Hij hun zei: om tebeletten dat deze tussentijd ongeloof in u doet opkomen, daarom zeg Ik uonmiddellijk, reeds nu: voorwaar, er zijn er onder de hier aanwezigen, die dedood niet zullen ervaren, voordat zij de Mensenzoon zullen zien komen in deheerlijkheid van zijn Vader (vgl. Mt. 16, 28)…. Dit zijn de wonderlijkefeiten van het heilsmysterie dat zich heden voor ons heeft voltrokken. Wantwat ons thans samenbrengt, is zowel de dood des Heren, als dit Christusfeest.Willen wij nu met de uitverkoren en door Gods Geest geleide leerlingen dieperdoordringen in deze onuitsprekelijke en heilige mysteries, laten wij danluisteren naar de goddelijke stem die ons vanuit den hoge… nadrukkelijksamenroept: “Kom roep naar de berg naar de Heer,  op de dag van de Heer, naarde plaats van de Heer en het huis van onze God”. Laten we luisteren zodat wedoor dit visioen verlicht, getransformeerd en vervoerd worden. Laten we datlicht aanroepen en zeggen: “Wat een ontzagwekkende plaats is dit, dit is nietsanders dan het huis van God, dit moet de poort van de hemel zijn!”(Gn28,17).

       Naar die berg moeten wij ons haasten om Jezus te volgen, die hier opaarde onze leidsman naar de hemel en onze voorloper is. Met Hem zullen wijeens stralen van licht dat alleen zichtbaar is voor de ogen van de geest. Totin het diepste van onze ziel vernieuwd, zullen wij op zijn beeld gelijken en,evenals Hij, in een oogwenk van gedaante worden veranderd, vergoddelijkt engereedgemaakt voor wat boven is…

        Laten wij dan welgemoed en vol vreugde ons haasten naar de berg en dewolk binnengaan als een andere Mozes of Elia, Jakobus en Johannes. Laten wijzijn zoals Petrus: in vervoering om dit goddelijke visioen en dezeverschijning, als het ware verheven boven de wereld, aan de aarde onttrokken.Treed uit het lichaam, verlaat deze schepping en keer u tot de Schepper, totwie Petrus, geheel buiten zichzelf, zei: ‘Heer, het is goed dat wij hier zijn'(Mt. 17, 4). Inderdaad, Petrus, het is werkelijk goed hier te zijn met Jezusen hier voor eeuwig te blijven.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heilige Barsanufios en Joannes van Gaza

De heilige Barsanufios en Joannes van Gaza.

 

 

 

Barsanufios en Joannes van Gaza.jpg

Heilige Barsanufios en Joannes van Gaza

 

 

Barsanufios was een Egyptenaar die in zijn jeugd ook grieks had geleerd. Reeds jong wilde hij monnik worden. Hij werd leerling van een Vader Markellos in de buurt van Gaza in Palestina. Na diens dood vond hij niet vervandaan onderdak in het klooster van abba Seridos. Hij betrok een cel buiten  het eigenlijk klooster, waar hij als ingeslotene leefde. Hij sprak met niemand san alleen met abba Seridos, die hem twee- of driemaal per week de heilige mysteriën en wat brood bracht, en die zijn correspondentie verzorgde. Want hij onderhield een uitgebreide briefwisseling met geestelijke kinderen  die hij alleen van geschrift kende, en die zich vaak geheel aan hem toevertrouwden. Want door hun voortdurend gebed had hij zijn hartstochten zozeer overwonnen dat de demonen hem niet meer durfden te benaderen en zijn hart een woonplaats was geworden van de Heilige Geest. Hij werd de grote Oudvader genoemd om zijn grotekennis van het menselijk hart en de werkzame raad die hij gaf.

Zijn eenzaamheid voerde hij zo strikt door dat hij zelfs bij ernstige ziekte geen verzorging wilde ontvangen. Ook mengde hij zich niet in geschillen tussen monniken en kloosters of in dogmatische twisten van die tijd. Heel zijn aandacht was gericht op het persoonlijk verkeer met God in gebed en lofzang en op het geestelijk leven van zijn kinderen, die hij bijstond met zijn innige gebeden. Door de consequente strijd tegen zijn eigen welbehagen had hij de gave van onderscheid verworven, en door zijn standvastigheid in ziekte en zwakte de gave om ziekten van anderen te genezen.

Joannes was een soort hemelse tweelingbroer van Barsanufios. Hij had over Barsanufios horen spreken, zocht hem op en bleef bij hem. Deze stond aan joannes zijn eigen cel af en ging in een andere cel wonen, wat verder op. Hij leidde een soortgelijk ascetisch leven als Barsanufios, ontving ook alleen abba seridos en nam deel aan de geestelijke briefwisseling. Zij dicteerden hun brieven aan abba seridos, die er ook kopie van bijhield. Zo bleef de geestelijke briefwisseling als een kostbare schat in het klooster bewaard.

De gezondheid van Joannes was heel zwak, zodat hij de verzoring moest aanvaarden van de ziekenverzorger van het klooster, de heilige Dorotheos, een geletterd man. Joannes had ook de gave om in de toekomst te zien en werd daarom ‘de Profeet’ genoemd. Achttien jaar heeft de zieke Joannes gewoond in de cel van Barsanufios, altijd met een kalme geest, slechts diep ontroerd wanneer hij de heilige Gaven ontving. Zijn dood greep Barsanufios zo aan dat deze zich nu geheel en al in zichzelf terugtrok en ook op de brieven geen antwoord meer gaf.

Vijftig jaar heeft Barsanufios zo als kluizenaar geleefd; slechts éénmaal is hij op dringend verzoek van de patriarch van Jeruzalem naar de keizer gegaan. Hij wist deze af te brengen van diens plan om de orthodoxen te vervolgen die geen deel wilden hebben aan de ketterij welke verkondigde dat Christus in Zijn aardse lichaam onsterfelijk was geweest, waardoor de Verlossing haar diepte zou missen. Hij is in hoge ouderdom gestorven, tegen het einde van de vierde eeuw.

Uit : heiligenlevens voor elke dag. Uitg.Orthodox klooster Den Haag

OECUMENISCHE PATRIARCH HEEFT ‘HISTORISCH’ GESPREK MET TURKSE PARLEMENTSLEDEN

OECUMENISCHE PATRIARCH HEEFT ‘HISTORISCH’ GESPREK MET TURKSE PARLEMENTSLEDEN

De oecumenische patriarch Bron: Persdienst CEK

BRUSSEL (KerkNet/La Croix) – De oecumenische patriarch Bartholomeus kreeg gisteren de kans om gedurende veertig minuten de problemen en moeilijkheden toe te lichten waarmee de religieuze minderheden in Turkije kampen. De patriarch was te gast bij de parlementscommissie die de nieuwe Turkse grondwet uitwerkt. Die grondwet vervangt de grondwet van het Turkse leger uit 1982. 99% van de Turkse bevolking is moslim. De religieuze minderheden vertegenwoordigen samen 100.000 gelovigen. In het verleden werden zij al te vaak als tweederangsburger behandeld. Onder druk van de Europese Unie en met het oog op een mogelijk EU-lidmaatschap worden de erkende religieuze minderheden nu bij het opstellen van de nieuwe grondwet betrokken.
De oecumenische patriarch benadrukte tijdens zijn ontmoeting met de parlementsleden in Ankarra het historische karakter van dit gesprek. Het is de eerste keer sinds de oprichting van de Turkse Republiek dat minderheden zo nauw bij de besluitvorming worden betrokken. “Wij wensen dat dit een grondwet wordt van iedereen. Wij willen geen tweederangsburger zijn. Wij willen niets meer dan de erkenning van onze rechten in het nieuwe Turkije, wij wensen slechts gelijk te worden behandeld”, zei de patriarch.
De patriarch presenteerde tijdens de ontmoeting een achttien pagina’s tellend document, dat de belangrijkste eisen herhaalde van de erkende religieuze minderheden in Turkije. De voornaamste eis is die van de erkenning van de gewetens- en godsdienstvrijheid. De patriarch drong ook aan op een duidelijk juridisch statuut voor de Kerken en de steun van de overheid voor de kerkelijke activiteiten op het vlak van het onderwijs en de cultuur. Kort voor de patriarch had Kuryakos Ergün, de voorzitter van de Stichting voor het Syrisch-orthodoxe klooster Mor Gabriel, aangeklaagd dat de 15.000 Arameeërs en Assyriërs in de regio van Tur Abdin nog steeds tevergeefs op hun erkenning en de uitvoering van het ‘Verdrag van Laussanne’ van 1923 wachten. ”Dat verdrag erkent de rechten van niet-islamitische minderheden in Turkije. In de praktijk bezitten enkel de Grieks-orthodoxen, Armeniërs en Joden religieuze en culturele rechten.”
Volgens de Franse krant ‘La Croix ‘ bestaat er bij Turkse christelijke minderheden een gematigd optimisme over de nieuwe grondwet, al is de commissie niet verplicht om met hun aanbevelingen rekening te houden. Het oecumenische patriarchaat van Constantinopel stelt zich afwachtend op. Een woordvoerder van het patriarchaat zei gisteren dat er in het verleden vele contacten waren met ministeries en vertegenwoordigers van de overheid. “De bedoelingen waren steeds goed. Maar al te vaak werden beloften niet nagekomen.”

(Kerknet)