KATHEDRAAL HEILIGE ALEXANDER NEVSKY
TE PARIJS

DE 150e VERJAARDAG VAN DE INWIJDING

Waren eveneens in het heiligdom aanwezig, Zijn Eminentie Metropoliet Emmanuel van Frankrijk, president van het AEOF; Zijn Excellentie Bisschop Luka (hiërarch van het Patriarchaat van Servië in Frankrijk), Zijn Eminentie Metropoliet Joseph ( hiërarch van het Patriarchaat van Roemenië in Frankrijk) en zijn hulpbisschop Marc. Vele voorname genodigden zijn gekomen om deel te nemen aan deze herdenkingsliturgie, naast vele gelovigen, waaronder Mgr Gérard Daucourt, Bisschop van Nanterre (Rooms Katholieke Kerk), Pater Gérard Escudier, gedelegeerde van het Rooms-Katholieke diocees van Parijs voor de Oecumene, mevrouw Michèle Alliot-Marie, gedeputeerde van de Atlantische Pyreneeën en oud minister, dhr.Olivier Poupard, raadsman in religieuze zaken van het ministerie van Buitenlandse Zaken enz.

         15e zondag na Pinksteren

“Van het grote gebod”

 

 

 

 

 LEZINGEN

EPISTEL : 2 Kor. 4,6-15

Dezelfde God die gezegd heeft: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen’, heeft zijn licht laten schijnen in ons hart om de kennis te laten stralen van zijn heerlijkheid, die ligt over het gelaat van Jezus Christus.

Vol goede moed bij tegenslag
Maar wij dragen deze schat in aarden potten, en zo blijkt dat die overgrote kracht van God komt en niet van ons. Van* alle kanten worden wij belaagd maar we zitten niet in het nauw; we zijn radeloos maar niet ten einde raad; we worden opgejaagd maar niet in de steek gelaten; neergeveld maar niet gedood. Altijd dragen wij het sterven van Jezus in ons lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam openbaart. Voortdurend worden wij tijdens ons leven aan de dood uitgeleverd omwille van Jezus, opdat ook het leven van Jezus zich in ons sterfelijk bestaan openbaart. Zo is de dood aan het werk in ons, en het leven in u.
Maar wij bezitten die geest van geloof waarover geschreven staat: Ik heb geloofd, daarom heb ik gesproken. Ook wij geloven en daarom spreken wij. Want wij weten dat Hij die de Heer Jezus heeft opgewekt*, ook ons met Jezus ten leven zal wekken en ons naar zich toe zal voeren, samen met u. Want alles gebeurt voor u, opdat de genade onder steeds meer mensen verbreid raakt en zij de dankbaarheid doet toenemen, tot eer van God.

EVANGELIELEZING : Mattheüs 22,35–46

en een van hen, een wetgeleerde, vroeg om Hem op de proef te stellen: ‘Meester, wat is het grootste gebod in de wet?’ Jezus zei hem: ‘U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangen heel de Wet en de Profeten.’

Jezus’ tegenvraag over de Messias
Terwijl de farizeeën bij elkaar waren, vroeg Jezus hun: ‘Wat denkt u van de Messias ? Van wie is Hij de zoon?’ Ze zeiden Hem: ‘Van David .’ Hij zei: ‘Hoe kan David, geïnspireerd door de Geest, Hem dan Heer noemen, als hij zegt: De Heer heeft gezegd tot mijn Heer: Ga zitten aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden aan uw voeten heb gelegd? Als David Hem Heer noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?’ Niemand kon Hem daarop een antwoord geven, en niemand durfde Hem van die dag af nog iets te vragen.            

MOSKOU VREEST VOOR VOORTBESTAAN ORTHODOXIE IN MIDDEN-OOSTEN

BRUSSEL (KerkNet/Interfax) – Metropoliet Hilarion van Volokolamsk, de verantwoordelijke van het Russisch-orthodoxe patriarchaat van Moskou voor de relaties met andere landen en christelijke Kerken, vreest voor het voorbestaan van het orthodoxe christendom in het Midden-Oosten. Hij stelt een groeiende vijandigheid vast tegen christenen in de regio, zelfs in landen als bijvoorbeeld Egypte, die als een geslaagd model voor het samenleven van de verschillende geloofsgemeenschappen werden beschouwd.

De orthodoxe kerkleider voorspelt een nieuwe exodus van christenen, tenzij Arabische politici erin snel afdoende maatregelen nemen. “Wij maken ons zorgen om de bescherming van de christelijke heiligdommen in de regio. Maar onze grootste zorg zijn de christenen. Hun leven wordt onmogelijk gemaakt, ze worden bedreigd en soms worden ze gewoon omgebracht door extremisten.”
Metropoliet Hilarion maakte ook aan de sjeik van de Al-Azhar-universiteit in Caïro zijn bezorgdheid duidelijk: “Radicalisme, fundamentalisme en extremisme bedreigen zowel het christendom als de islam.”

(Kerknet)

14e zondag na Pinksteren

“van het bruilofsmaal”

 

 

2 Kor. 1,21-2,4

 [21] En God zelf heeft ons samen met u in Christus* bevestigd en ons gezalfd*. [22] Hij heeft op ons zijn zegel* gedrukt en ons de Geest als onderpand* gegeven.
[23] Ik roep God aan als mijn getuige*, ik zweer bij mijn leven: alleen om u te sparen ben ik nog niet naar Korinte gekomen. [24] Niet dat wij heer en meester zijn van uw geloof; wij willen alleen bijdragen tot uw vreugde. Want in het geloof staat u stevig genoeg

 [4] Toen ik schreef, was het dan ook met een bedrukt en beklemd gemoed en onder veel tranen. Ik wilde u niet verdrietig maken, maar u een blijk geven van de innige liefde die ik u toedraag.

EVANGELIE

Mattheus 22,1-14

Gelijkenis van een bruiloftsfeest
[1] Opnieuw sprak Jezus tot hen in gelijkenissen: [2] ‘Met het koninkrijk der hemelen gaat het als met een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon. [3] Hij stuurde zijn slaven om de gasten te roepen die voor de bruiloft genodigd waren, maar ze wilden niet komen. [4] Hij stuurde weer andere slaven met de opdracht: “Zeg tegen de genodigden: Kijk, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en het mestvee zijn geslacht, en alles staat gereed. Kom naar de bruiloft.” [5] Maar ze trokken zich er niets van aan en gingen hun eigen weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn handel. [6] De overigen grepen zijn slaven vast, mishandelden en vermoordden hen. [7] De koning werd woedend. Hij stuurde zijn soldaten, liet die moordenaars ombrengen en hun stad in brand steken. [8] Toen zei hij tegen zijn slaven: “Het bruiloftsmaal is klaar, maar de genodigden waren het niet waard. [9] Ga nu dus naar de kruispunten van de wegen, en nodig iedereen die je maar tegenkomt uit voor de bruiloft.” [10] Die slaven gingen naar de wegen en brachten iedereen mee die ze tegenkwamen, slechten en goeden; en de bruiloftszaal liep vol met gasten. [11] Maar toen de koning binnenkwam en de gasten zag, merkte hij iemand op die geen bruiloftskleding aan had. [12] Hij zei tegen hem: “Vriend, hoe ben je hier binnengekomen zonder bruiloftskleding?” Hij wist niets te zeggen. [13] Toen zei de koning tegen de dienaren: “Bind hem aan handen en voeten en werp hem in de uiterste duisternis.” Het zal daar een gejammer zijn en een tandengeknars. [14] Immers, velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitgekozen.’

13^e zondag na Pinksteren

“de gelijkenis van de onrechtvaardige pachters”

 

 

 

 

Lezingen :

1 Kor.16,13-24

]Blijf waakzaam, sta vast in het geloof, wees moedig en sterk. Laat alles bij u gebeuren met liefde.
Ik heb nog een verzoek aan u, broeders en zusters: u weet dat Stefanas en zijn gezin de eerste bekeerlingen van Achaje zijn en dat zij altijd klaarstaan voor de heiligen. Aanvaard dan ook van uw kant de leiding van zulke mensen en van allen die hun werk en moeite delen. Ik verheug mij over de aanwezigheid hier van Stefanas Fortunatus en Achaïkus; zij hebben voor mij het gemis van u vergoed, zij hebben mijn zorgen verlicht, en daarmee ook de uwe. Houd zulke mensen in ere.
De gemeenten van Asia laten u groeten. Veel groeten in de Heer, van Aquilaen Prisca en van de gemeente bij hen aan huis. Alle broeders groeten u. Groet elkaar met de heilige kus.Deze groet schrijf ik met eigen hand: Paulus. Wie de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt. Maranatha De genade van de Heer Jezus is met u, en mijn liefde is met u allen in Christus Jezus.

Evangelie : Matth.21,33-42

Gelijkenis van de vruchten
Luister naar een andere gelijkenis. Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde. Hij zette hem met een omheining af, groef er een perskuil in en bouwde er een wachttoren. Hij verpachtte hem aan wijnbouwers en vertrok naar het buitenland. Maar toen de tijd van de vruchten gekomen was, stuurde hij zijn slaven naar de wijnbouwers om de vruchten in ontvangst te nemen. De wijnbouwers grepen zijn slaven vast; de een gaven ze een pak slaag, een ander doodden ze, een derde stenigden ze. Hij stuurde toen andere slaven, meer dan de eerste keer, en ze deden met hen hetzelfde. Later stuurde hij zijn zoon naar hen toe, met de gedachte: mijn zoon zullen ze ontzien. Maar toen de wijnbouwers de zoon zagen, zeiden ze tegen elkaar: “Dat is de erfgenaam. Kom, laten we hem doden en zijn erfdeel in bezit nemen.” Ze grepen hem vast, gooiden hem de wijngaard uit en doodden hem. Welnu, wanneer de eigenaar van de wijngaard komt, wat zal hij dan met die wijnbouwers doen?’ Ze gaven Hem ten antwoord: ‘Hij zal die ellendelingen een ellendige dood bezorgen, en de wijngaard zal hij aan andere wijnbouwers geven, die vruchten aan hem afdragen wanneer het er de tijd voor is.’ Jezus zei tegen hen: ‘Hebt u nooit in de Schriften gelezen: De steen die de bouwlieden afgekeurd hadden, die is de hoeksteen geworden. De Heer heeft dit gedaan; het is een wonder in onze ogen.

 

MONASTIEK OVERLEG OVER ORTHODOXE SPIRITUALITEIT

BRUSSEL (KerkNet/SIR/Cathobel) – In het Italiaanse Bose start woensdag de negentiende internationale conferentie van orthodoxe spiritualiteit, waarin dit jaar ‘Gods Woord in het geestelijk leven’ centraal staat. De jaarlijkse bijeenkomst van monniken, Bijbelgeleerden en specialisten van de orthodoxie vindt plaats op initiatief van de monastieke gemeenschap van Bose, in samenwerking met de orthodoxe Kerken. Vanuit ons land neemt de gewezen abt van Chevetogne Michel Van Parys aan het overleg deel.

De oecumenische bijeenkomst brengt afgevaardigden van de rooms-katholieke Kerk, het Russisch-orthodoxe patriarchaat, Oosterse en Oosters-katholieke Kerken, evenals delegaties van de anglicaanse Kerk en de Conferentie van Europese Kerken (CEK) voor uitwisseling samen. Dit jaar nemen ook de anglicaanse aartsbisschop Rowan Willams en Olav Fiske Tveit, de algemene secretaris van de Wereldraad van Kerken, aan de uitwisseling deel. De deelnemers buigen zich onder meer over het belang van de Bijbel voor de orthodoxe theologie, de relatie tussen de historisch-kritische methode en een kerkelijke lezing van de Bijbel en de relatie tussen exegese en geestelijk leven.

(Kerknet)

 

+BARTHOLOMEUS

Door de genade van God

Aartsbisschop van Constantinopel, het Nieuwe Rome en

Oecumenisch Patriarch.

Dat de genade en de vrede

van Onze Heer  en God en Verlosser Jezus Christus

Schepper van alle dingen

zij met geheel zijn Kerk

 

 

 

 

 

 

 

Welbeminde kinderen in de Heer,

 

            Vandaag strekt ons de genade van God tot eer, bij het begin van dit nieuwe kerkelijk jaar, een nieuwe cyclus van feesten, waaruit wij putten aan de bronnen van de zegeningen. Zo worden wij opgeroepen  een spirituele strijd te voeren om de belofte , heiligen te worden, dit wil zeggen “naar de gelijkenis met God’ te realiseren.

            Echter, vandaag, de 1^e september, wordt de eerste dag van het kerkelijk jaar toegewijd aan het initiatief van het Oecumenisch Patriarchaat namelijk dit van het gebed voor ons leefmilieu. Zo een beslissing is in niets tegengesteld ,aan het begin van het kerkelijk jaar; het gaat, voor alles, om een spirituele strijd die leidt tot een goede verandering van de mens en bijdraagt aan de verbetering van zijn relaties met de leefomgeving en de gevoeligheid van de mens ten gunste van zijn bescherming en zijn  veiligheid.

            Zo loven wij vandaag de heilige naam van God, want hij begunstigt de mensheid met de gave van de natuur,  hij onderhoudt ze en ondersteunt ze, voor zover hij de natuur innerlijk omvormt waarin de mens zich kan ontwikkelen, lichaam en ziel. Tegelijk kunnen wij niet zwijgzaam blijven voor het feit dat de mens deze gave van God niet meer eert zoals het zou moeten en ze integendeel vernietigt door  gulzigheid of nog : door doelstellingen die zuiver egoïstisch zijn.

            Onze leefomgeving is samengesteld, zoals wij weten, uit de aarde, het water, de zon, de lucht,en de ganse fauna en flora. De mens heeft de mogelijkheid om de natuur te exploiteren voor zijn eigen goed, maar binnen bepaalde limieten. Immers, zijn daden moeten gezien worden door het prisma van de duurzame ontwikkeling, door de mogelijkheid om de verbruikte energie te reproduceren, door de bescherming van alle levende wezens, de dieren en de schepping. Bovendien is een  goede manier om de exploitatie van de natuur onder ogen te zien ook een gebod van God aan de mens. Het is hem gegeven nog voor de zondeval. Het overschrijden van deze limiet is ongelukkiglijk karakteristiek voor de twee laatste eeuwen van de geschiedenis van het menselijk geslacht. Dit fenomeen vernietigt de harmonie van de natuurlijke systemen van de leefomgeving, het leidt tot een oververzadiging en ontbinding van de schepping, maar ook van de mens, die niet kan leven in een ecosysteem waarvan het evenwicht onherstelbaar vernietigd is. Het resultaat van zo een verschijnsel maakt de weg vrij voor de uitbreiding en verspreiding van ziekten, voor de verontreiniging van voedingswaren, en dit als gevolg van menselijke ingrijpen.

            Op onze dagen is het van belang om de belangrijke betekenis van de bossen en de flora in het algemeen te onderlijnen ten voordele van de duurzaamheid van het aardse ecosysteem, en op dezelfde wijze voor het behoud van de waterbronnen. Men moet ook de grote bijdrage  van de dieren niet onderschatten voor dit goed functioneren. De dieren zijn altijd de grote vrienden van de mens geweest en beantwoorden aan zijn behoeften, want zij voorzagen en voorzien nog altijd de mens van voedsel, kleding, en als transportmiddel. Zij zijn ook bescherming en gezelschap. De mensen en de dieren  hebben een zeer nauwe band met elkaar, zoals ook de gebeurtenis van de schepping het bewijst, waar mensen en dieren op dezelfde dag zijn geschapen (Gen 1,24-31), of nog, wanneer God aan Noach beveelt om tijdens de zondvloed een koppel van elk dier te behouden (Gen 6,19) is karakteristiek. Immers, God toont een bijzondere zorg aan het redden van het dierenrijk. In het leven van de heiligen  vinden wij vele aanduidingen die handelen over de buitengewone relatie tussen de Heiligen en de wilde dieren. Deze laatsten onderhouden echter in andere omstandigheden zich niet vriendschappelijk met de mens. Dit is echter niet te wijten aan hun slechte natuur, maar wel aan de weerstand van de mens ten overstaan van Gods genade en als gevolg daarvan, aan zijn conflictsituatie met de elementen, de dieren en de andere levende wezens van de natuur. Anderzijds beïnvloeden de consequenties van het verval van de relaties van Adam en Eva te overstaan van hun schepper deze van de leefomgeving : “De aarde zal vervloekt zijn omwille van u. Zwoegend zult u van hem eten, alle dagen van uw leven. Distels en doornen zal hij voortbrengen, met veldgewas moet gij u voeden. In het zweet zult gij werken voor uw brood, tot gij terugkeert naar de grond waaruit gij genomen zijt” (Gen 3,17-19). De verzoening van de mens met God houdt ook de verzoening in met de elementen van de natuur.

            Het is evident in deze zin, dat de goede relaties van de mens ten overstaan van de leefomgeving zich ontwikkelen wanneer, parallel hiermee zijn goede relaties met God zich ontwikkelen. Het synaxarion geeft ons een bekende gebeurtenis weer dat goed bekend is uit het leven van de Heilige Antonios de Grote, die, tot de leeftijd van 90 jaar gekomen, besloot, door de inspiratie van een engel van God, om zich te laten wegcijferen in de woestijn en een andere anachoreet, de Heilige Paulus van Thebe, ging opzoeken opdat hij door hem spirituele troost zou ontvangen. Hij ging drie dagen op weg,  en ontdekte sporen van wilde dieren, voor hij viel voor een leeuw. Deze laatste maakte voor hem een kalme buiging en leidde de Heilige Antonios de Grote naar de grot van de Heilige Paulus, waar hij hem vond terwijl hij zich liet bedienen door wilde dieren. Een raaf bracht hem zijn dagelijks brood ! De dag zelf van het bezoek van de Heilige Antonios de Grote bracht hij een dubbele portie voor hem en zijn bezoeker !

            Deze heiligen, die goede relaties hadden ontwikkeld met God, hadden dezelfde relaties met alle dieren uit de natuur. Deze schepping van goede relaties ten overstaan van God moet onze voornaamste bekommernis uitmaken, en in dit perspectief moeten wij onze eigen relaties met de wereld der dieren , met de planten en de bloemen en het geheel van de levenloze dingen weer op hun juiste  plaats zetten. Zo is ook de liefde voor de dieren geen steriele sociale gebeurtenis voor onze welbeminde dieren, ongelukkiglijk dikwijls vergezeld met de ongevoeligheid voor het lijden van andere mensen, die naar het beeld van God zijn gemaakt, maar het resultaat van onze goede relaties met de Schepper van alle dingen.

            Dat de Schepper van alle goed, van het heelal en van de aarde, van zijn ecosysteem, voor ons allen een bron van inspiratie mag zijn opdat wij ons op barmhartige wijze zouden gedragen tegenover elk element van de natuur, met een liefdevol hart ten overstaan van alles : mensen, dieren en planten. Want zoals de Heilige Isaak de Syriër het zei  antwoordend op deze vraag : “Wat is een liefdevol hart ?” “Een liefdevol hart is een hart die strijdt voor gans de schepping, voor de mensen, voor de vogels die een prooi zijn, voor de dieren en voor het geheel van  het geschapene. Tranen vloeien ter hunner gedachtenis en herinnering. Omwille van de grootheid van zijn liefde, beklemt zijn hart en het is niet mogelijk om het minste lijden te verdragen of te verstaan, zelfs het minste dat zich in de schepping manifesteert (Heilige Isaak de Syriër, Traité Ascétique, 81).

            Het is in deze geest van medelijden voor gans de schepping dat wij de gave die God , als meester van de schepping,aan ons heeft gegeven zullen eren door onze vaderlijke genegenheid te tonen voor zijn elementen, waaraan wij zullen gehoorzamen nadat wij onze eigen welwillende  bereidheid hiervoor hebben ingezien. Zij beantwoorden dus met filantropie en dienstvaardigheid aan onze behoeften.

 

                                                                                  De 1^e september 2011

 

                                   +BARTHOLOMEUS van Constantinopel

                                   Vurige voorspreker bij God