
Ignatios van Antiochië
Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.

Ignatios van Antiochië
Cherubim hymne
Heiligenleven
De heilige Nilos Stolbenski

De heilige Nilos Stolbensky, een leerling van de in 1495 gestorvene heilige Sabbas van Pskov, werd, na 10 jaar kloosterleven, kluizenaar op een eilandje, Stolbensk, waar hij nog 26 jaar leefde tpt aan zijn dood in 1553. Hij had zelfs geen kapel gebouwd omdat zijn leven een voortdurend gebed was. Ook in de nacht legde hij zich niet neer, maar dommelde wat, hangend op een paar krukken. Hij was niet welkom bij de nog heidense inwoners van die dunbevolkte streek, die hem probeerden te verdrijven door het woud rondom in brand te steken. Eerst jaren later werden zij er trots op dat een heilige in hun midden had geleefd en toen werd op zijn graf het naar hem genoemde klooster gesticht.
Uit: heiligenlevens voor elke dag. Uitg.orth.klooster Den Haag
KERSTBOODSCHAP
VAN DE OECUMENISCHE PATRIARCH
† BARTHOLOMEOS
door de genade Gods Aartsbisschop van Konstantinopel,
het Nieuwe Rome en Oecumenisch Patriarch,
aan alle gelovigen van de Kerk:
genade, barmhartigheid en vrede zij u, van Christus de Heiland, Die in Bethlehem geboren is
Geliefde broeders concelebranten en gezegende kinderen in de Heer,
In de donkere atmosfeer die zich de laatste tijd wereldwijd uitspreidt, een atmosfeer van een veelvormige, smeulende crisis: economisch, sociaal, ethisch, en vooral op het gebied van het geestelijke leven, die onder de mensen veel agressie veroorzaakt, veel verbitterdheid, veel verwarring, veel spanning, veel teleurstelling en veel angst voor de nabije toekomst, horen we de zoete stem van de Kerk:
“Komt, gelovigen, laten wij ons in God verheffen om de goddelijke neerdaling in Bethlehem te aanschouwen … “
(Idiomelon 6e Uur van Kerstmis)
Christenen zijn er rotsvast van overtuigd dat God niet vanuit den hoge onverschillig toekijkt op het doen en laten van de mens, die Hij zelf in eigen persoon geschapen heeft naar Zijn beeld en gelijkenis. Daarom was de menswording van Zijn eniggeboren Zoon en Woord al vanaf het begin Zijn welbehagen, Zijn primaire wil, Zijn Raadbesluit voor alle eeuwen. Om zelf, uit overgrote liefde, de menselijke natuur aan te nemen die Hij geschapen heeft en om deze deelgenoot te maken van de goddelijke natuur ([II Petr. 1:4). En dit was vóór de val van de eerstgeschapenen, zelfs voordat zij geschapen waren! Na de val van de eerstgeschapenen, heeft het “voor-eeuwige Raadbesluit”, de Zoon zelf, na Zijn vleeswording het Kruis op zich genomen en het smetteloze Lijden, de levenschenkende dood, de nederdaling in de Hades, de verrijzenis op de derde dag, zodat de binnengedrongen zonde die alles vergiftigde en de dood – die verstekeling van het leven – voorgoed volkomen uit de weg geruimd werden, zodat de mens genieten kan van het ongeschonden Vaderlijk erfdeel van de eeuwigheid.
De goddelijke genegenheid beperkt zich echter niet alleen tot de komende eeuwigheid, maar betreft ook onze levensloop op aarde. Christus is op aarde gekomen opdat het Koninkrijk der hemelen verkondigd zou worden en om ons daarin binnen te leiden, maar Hij is ook gekomen als weldoener en genezer van de menselijke zwakheid. Verschillende keren heeft Hij op wonderbare wijze de menigten gespijzigd die naar Zijn Woord kwamen luisteren. Hij heeft melaatsen gereinigd, verlamden hun kracht teruggeven, licht geschonken aan blinden, gehoor aan doven en spraak aan stommen. Hij bevrijdde bezetenen van hun onreine geesten, wekte doden op, steunde het recht van degenen die onrecht leden en de vergetenen, Hij brandmerkte de ongeoorloofde zelfverrijking, de onbarmhartigheid tegenover de armen, de schijnheiligheid, de hooghartigheid in menselijke relaties, Hij gaf zichzelf als voorbeeld van een vrijwillige opoffering voor de anderen! Misschien moeten we bij ons kerstfeest van dit jaar meer aandacht schenken aan de draagwijdte van deze boodschap van de goddelijke menswording. Veel medemensen en medechristenen ondergaan vreselijke moeilijkheden door de smeulende crisis. Ontelbaar zijn de rijen van werklozen, nieuwe armen, daklozen, jongeren met “gekortwiekte dromen”. Maar, Bethlehem betekent “huis van brood”!
Als gelovigen hebben wij dus verplichtingen tegenover al onze broeders in nood om hun het ‘dagelijkse -bovenwezenlijke- Brood’ , dat wil zeggen Christus zelf te brengen, in doeken gewikkel, in de arme kribbe gelegen van Bethlehem, maar ook het dagelijks brood dat nodig is om te overleven, en alles “wat nodig is voor het lichaam” [vgl 2 Jak 16]. Het is tijd om het Evangelie in praktijk te brengen, met een hoogstaand besef van verantwoordelijkheid! Het uur is aangebroken waarop het woord van de apostel nadrukkelijk eist: “Toon mij uw geloof uit uw werken” [vgl. Jak. 2:18]. Het is tijd, het is de gelegenheid om ons te verheffen tot de hoogte van de koninklijke deugd van de Liefde, die ons met God verbindt.
Dit is wat wij verkondigen vanaf de heilige verdrukte Zetel van de Kerk van de Armen van Christus, aan al de wereldwijd verspreide kinderen van het Oecumenisch Patriarchaat. Over allen roepen wij de goddelijke genegenheid af, Zijn grenzeloze barmhartigheid, de vrede en de genade van de om ons door de Heilige Geest uit de Maagd Maria mensgeworden eniggeboren Zoon en Woord van God. Aan Hem zij de heerlijkheid, de macht, de eer en de aanbidding, met de Vader en de Geest, in de eeuwen der eeuwen. Amen.
+ Bartholomeos van Konstantinopel,
vurige voorspreker voor u allen bij God.
Fanar, Kerstmis 2010.
31e zondag na Pinksteren, 14e na de Kruisverheffing
Gedachtenis van de H. Jozef , de Profeet David, en de Apostel Jacobus
LEZINGEN :

Galaten 1,11-19
Ik verzeker u, broeders en zusters, dat het evangelie dat ik u verkondigd heb niet door mensen is bedacht – ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd – maar dat Jezus Christus mij is geopen
baard. U hebt gehoord hoe ik vroeger volgens de Joodse godsdienst leefde, dat ik de gemeente van God fanatiek vervolgde en haar probeerde uit te roeien. Ik leefde de Joodse wetten heel wat strikter na dan velen van mijn generatie en zette mij vol overgave in voor de tradities van ons voorgeslacht. Maar toen besloot God, die mij al vóór mijn geboorte had uitgekozen en die mij door zijn genade heeft geroepen, zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik hem aan de heidenen zou verkondigen. Ik heb toen geen mens om raad gevraagd en ben ook niet naar Jeruzalem gegaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik. Ik ben onmid

dellijk naar Arabia gegaan en ben van daar weer teruggekeerd naar Damascus. Pas drie jaar later ging ik naar Jeruzalem om Kefas te ontmoeten, en bij hem bleef ik twee weken. Maar van de overige apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broer van de Heer.
Evangelie
Matt.2,13-23
Kort nadat zij op die manier de wijk genomen hadden, verscheen er aan Jozef in een droom een engel van de Heer. Hij zei: ‘Sta op en vlucht met het kind en zijn moeder naar Egypte. Blijf daar tot ik je weer roep, want Herodes is naar het kind op zoek en wil het ombrengen.’ Jozef stond op en week nog diezelfde nacht met het kind en zijn moeder uit naar Egypte. Daar bleef hij tot de dood van Herodes, en zo ging in vervulling wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd: ‘Uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen.’

Toen Herodes begree
p dat hij door de magiërs misleid was, werd hij verschrikkelijk kwaad, en afgaande op het tijdstip dat hij van de magiërs had gehoord, gaf hij opdracht om in Betlehem en de wijde omgeving alle jongetjes van twee jaar en jonger om te brengen. Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jeremia: ‘Er klonk een stem in Rama, luid wenend en klagend. Rachel beweende haar kinderen en wi
lde niet worden getroost, want ze zijn er niet meer.’
Nadat Herodes gestorven was, verscheen er in een droom aan Jozef in Egypte een engel van de Heer. De engel zei: ‘Sta op, ga met het kind en zijn moeder naar Israël. Want zij die het kind om het leven wilden brengen, zijn gestorven.’ Jozef stond op en vertrok met het kind en zijn moeder
naar Israël. Maar toen hij daar hoorde dat Archelaüs zijn vader Herodes was opgevolgd als koning over Judea, durfde hij niet verder te reizen. Na aanwijzingen in een droom week hij uit naar Galilea. Hij ging wonen in de stad Nazaret, en zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeten: ‘Hij zal Nazoreeër genoemd worden.’

Kerstmis in Roemenië
Heiligenleven
De heilige Nikolaas

Heilige Nikolaas
De heilige Nikolaas, bisschop van Myra, de Wonderdoener, 4e eeuw. Dit is eigenlijk het enige dat we geschiedkundig weten over wie waarschijnlijk de populairste Heilige is over heel de wereld. De vele legenden die over hem bestaan zijn uiting van een innerlijke waarheid en doen ons hem werkelijk kennen in zijn zielegrootheid en liefdevolle barmhartigheid.
Hij was geboren te Patara in Lykië als zoon van rijke ouders. Zijn oom, Nikolaas, was daar bisschop en zorgde ervoor dat zijn neef en naamgenoot al op jonge leeftijd aan de dienst van God werd gewijd. Nikolaas werd priester en na de dood van zijn ouders schonk hij in het verborgen zijn vermogen weg. Bijzonder bekend is het verhaal hoe hij de drie dochters van een berooid edelman elk een bruidschat bezorgde door telkens in de nacht een beurs met goudstukken door een open venster te werpen. De derde maal werd hij herkend door de edelman die toen de wacht had gehouden.
Op bedevaart naar Jeruzalem wekte hij een uit de mast gevallen matroos weer tot leven, en sindsdien geldt de heilige Nikolaas als schutspatroon van de zeelieden, die hen in allerlei noodsituaties te hulp komt. Na deze pelgrimstocht wilde hij monnik worden, maar hij werd tot bisschop van Myra verkozen, en deze taak vervulde hij op een wijze die hem tot het ideale type van een bisschop heeft gemaakt.
Tijdens de grote vervolging van Dioletiaan, toen de Christenen bij duizenden werden gedood, was Nikolaas in de gevangenis, totdat hij door keizer Constantijn weer op zijn bisschopszetel van Myra werd hersteld. Hij had daar te strijden tegen de Arianen, en in 325 nam hij deel aan het eerste Oecumenisch Concilie.
Zijn wijsheid, gepaard aan warme menselijkheid, deed hem algemene verering ten deel vallen. Hij maakte gebruik van zijn moreel gezag om slachtoffers van een onjuiste rechtspraak te hulp te komen, vaak op wonderbare wijze.
In hoge ouderdom is Nikolaas gestorven in 342, en hij werd al spoedig “de Apostelgelijke” genoemd. Elke donderdag wordt dan ook zijn gedachtenis gevierd, naast die van de Apostelen. Op de 9e mei wordt zijn Zomerfeest gevierd.
De kooplieden van Bari organiseerden in 1087 een ware roofexpeditie om het lichaam van de overal vereerde heilige Nikolaas in handen te krijgen. Zij stuurden er drie schepen op af die aanlegden bij het strand van Myra. De grafkerk bevond zich buiten de stad en stond onder de hoede van slechts enkele monniken. Zo konden de rovers ongestoord binnenkomen, het graf openbreken en het lichaam meenemen naar hun schepen. De inmiddels gealarmeerde bevolking kon niet anders dan hen achternaschreeuwen op het strand. Op 9 mei kwam de expeditie in Bari terug, juist voordat Venetië dezelfde rooftocht wilde ondernemen.
In het Middellandse Zee-gebied is de heilige Nikolaas vooral de patroon van de zeelieden; in Rusland van de arme boeren; in het Westen van de kinderen, omdat hij eens drie kinderen, die door een slager in stukken waren gehakt, weer tot het leven teruggeroepen had. Ontelbare kerken in heel de wereld zijn aan hem toegewijd.
Uit : Heiligenleven voor elke dag. Uitg.Orth.klooster Den Haag

Isaak de Syriër
.

Simeon de Nieuwe Theoloog en Basilios
Divna Ljubojevic – Velika slavoslove
De CD van Divna Ljubojevic is NIET via mij te verkrijgen !
Kerken en Monasteria op Lesbos
Voor foto’s : KLIK op de foto
Lesbos is met een oppervlakte van 1630 km3het derde grootste eiland van Griekenland, met ongeveer 97.000 inwoners. Wat de natuur betreft, is het zeker één van de mooiste eilanden in de Egeïsche zee. De bergen zijn er niet hoog, maar hebben fraaie contouren. De hoogste berg, de Olympos is 967 m hoog. De kust is een opeenvolging van baaien, waarvan er twee diep in het land dringen : de golf van Kalloni, de grootste, en de golf van Geras.
Door velen wordt het eiland Mitilini genoemd, naar zijn hoofdstad, om daarmee de associatie met het begrip Lesbisch te vermijden : en dichteres, Sappho genaamd was nu eenmaal lesbisch (of toch niet !?). Om die reden werd zij verbannen naar het eiland Lefkas. Daar is ze van de klippen in zee gesprongen en verdronken.
Over het land verspreid vinden we heel veel Kerken, kerkjes en monasteria.
Onlangs had ik het geluk er enkele te kunnen gaan bezoeken, waarvan ik hier het verslag en de foto’s geef.
PETRA
In het Noorden van het eiland vinden we het mooiste dorp van het eiland ‘Mithimna’ of ook wel Molivos genoemd. Het is misschien ook wel een van de oudste dorpen die Griekenland ons te tonen heeft. Het is een stadje dat reeds in de ouheid kunstenaars wist te inspireren.
Op een vijftal km verder komen we in het pytoreske dorp PETRA. De kleine aanlegplaats van Achilles tijdens de troyaanse oorlog.. Het dorp wordt gedomineerd door een grote rots, die misschien ooit als meteoriet uit de hemel is komen gevallen. Waarschijnlijk heeft het dorp, omwille van die rots zijn naam gekregen (Petra=rots). Bovenop de rots staat de Panagia Glykofilousa-kerk die gebouwd werd in 1747. Volgens een mythe legde eens op een nacht een koopvaardijschip uit galaxidi aan bij de eilandjes tegenover Petra. Op het schip bevond zich een icoon van de Moeder Gods. Gedurende de nacht verdween de icoon en men zag een vreemd schijnsel op de top van de rots. Zij gingen op zoek naar de icoon, en vonden die uiteidelijk terug op de top van de rots. Dit voorval herhaalde zich de volgende nacht, en toen besloten zij de icoon op de top van de rots achter te laten. Er werd een kerk gebouwd waarin de icoon haar plaats kreeg.
Ongeveer aan de voet van de rots bevindt zich de Agios Nicolaoskerk, een enkelschepige basiliek uit de 17e eeuw. Binnenin bevinden zich prachtige 17e eeuwse muurschilderingen. Spijtig dat het kerkje er zo verwaarloosd bij ligt.
Er is nog een derde Kerk in Petra : de grote Agios Georgos Kerk, een drieschepige basiliek gebouwd in 1888, voornamelijk van een grijze steensoort van vulkanische oorsprong.
Aan de westelijke kust van het eiland vinden we een paar zeer interessante kerken en monasteria terug.
Vooreerst, in de nabijheid van het dorp Filia treffen wij het vrouwenklooster Mirsiniotissas aan. Het is een mooi en stemmig monasterie met een lange binnentuin omgeven door de kloostergebouwen. In de Kerk, toegewijd aan de Moeder Gods, ligt de heilige Ignatios Agalianos begraven, de stichter van dit klooster en tevens de stichter van het daar dichtbij gelegen monasterie Limonos. De zusters van het klooster maken schitterend handweefwerk en rozenwater. Voor het klooster Limonos is een herdenkingsveld aangelegd met ongeveer een zestigtal kleine kerkjes, geschonken door mensen uit Lesbos als aandenken voor de slag bij Klapados op 5-8 oktober 1912, waarbij de Turkse bezetter werd verslagen. Het klooster Limonos zelf werd door de Turken ongemoeid gelaten, mits ze extra belastingen betaalden. Sommige van deze kerkjes zijn echte juwelen, met prachtige fresco’s. Andere hebben dan weer een vervallen indruk. Merkwaardig is, dat er nog steeds bijgebouwd worden. Het klooster Limonos zelf ziet er nogal bouwvallig uit. Er zijn twee kerken , een indrukwekkende kloosterbibliotheek (maar kon niet bezocht worden), een museum van oude kerkelijke geschriften , kerkelijke voorwerpen , iconen, de relieken van de Heilige Ignatios en veel andere Orthodox-kerkelijke zaken. In eerste kerk bevinden zich prachtige, waarschijnlijk nog recente muurschilderingen. Regelmatig kan men er de relieken van de stichter en Heilige Ignatios vereren. Het Katholikon, gewijd aan de Heilige Ignatios, is een driebeukige basiliek met een houtgesneden iconostase en 18e eeuwse muurschilderingen.
De verdere nieuwe uitbreidingen van het klooster omvatten een psychiatrisch ziekenhuis, een bejaardenthuis en een internaat. De zusters van het nabijgelegen vrouwenklooster komen geregeld hier hulp bieden.
Verder de westkust volgens, komt men door een dor, bijna onherbergzaam landschap. Geen of weinig begroeiingen meer, prachtige, zij het dorre landschappen . We passeren eerst nog voorbij het momenteel verlaten klooster van Perivoli, gebouwd op een groene locatie naast de droogliggende Voulgaris rivier. Op de hoogste top van de ruwe berg Ordymnos vinden we het Ypsilos–klooster. Twee smalle cementen stijle weggetjes leiden naar boven. Vroeger was dit klooster enkel via trappen te bereiken. Eens de ingangspoort binnen komt men echter als het ware in een oase van groen en stilte. De kloosterkerk heeft een prachtige iconostase, en schittert van frisheid.
SIGRI
Vanaf het Ypsilos-klooster gaan we richting Sigri. Onderweg passeren wij het versteende woud. Het toenmalig woud met mammoetbomen werd twintig milioen jaren geleden onder vulkanische as bedolven en vesteende later door de werking van kiezelzuurhoudend bronwater.
Sigri ligt op het uiterste westpunt van het eiland. Het spreekwoordelijke einde van de wereld. Tot 1922 waren de meeste bewoners moslim. Bij de bevolkingsruil in dat jaar werd hun plaats ingenomen door Griekse bewoners van het eiland Tenedos, het huidige Turkse Gökçedda. De Agios Triadakerk (was gesloten), een opvallend rechthoekkig gebouw, werd door de Turken als moskee gebouwd. Bij gebrek aan een klokketoren hangen de klokken aan de trap. Er is ook nog een klein mooi byzantijns kerkje met mooie muurschilderingen.
Oostkust :
Mandamados : Moni Txiarchis.
Dit monasterie is een bekende bedevaartplaats voor de heilige Aartsengel Michaël. De wonderbare icoon is geboetseerd uit met bloed doordrenkte modder. Het is een icoon in reliëf, en is achtergebleven na een vreselijke slachting onder de monniken in de 12e eeuw. Slechts één monnik wist met de hulp van de Heilige Aartsengel Michaël te ontkomen. Als dank maakte hij een beeld van de Heilige Aartsengel. De traditie wil dat als men een munt tegen het voorhoofd van de Engel drukt, de wens van de pelgrim uitkomt.
Moni Agios Rafaêl ( vrouwenklooster) : bekendste bedevaartplaats van Lesbos.
Het wordt ook wel het ‘Lourdes’ van Lesbos genoemd. In 1959 vond een boer bij graafwerken voor de bouw van een kapel een graf. In het dorp circuleerden al geruime tijd verhalen over dorpsbewoners die droomden over een klooster dat door de Turken was verwoest en waarbij de kloosterlingen waren vermoord. Op9 april 1463 was inderdaad een klooster door de Turken aangevallen en de stoffelijke resten die in het graf werden gevonden, werden geïdentificeerd als die van de Martelaren Rafaël, Nicfolaos en de 12 jarige Irini. Op deze plek verrees een vrouwenklooster in 1936. het groeide al snel uit tot het ‘Lourdes’ van lesbos (ten zien aan de vele krukken in de nis) Rond de drie verdiepingen tellende kerk (een buiten of benedenkerk, en twee kerken boven elkaar) staan grote gastenverblijven, eetzalen en scholen).
Mytilini : hoofdstad van Lesbos
Hier bezochten wij de twee grootste kerken : de H. Therapon kerk en de Kerk van de Metropoliet
De Heilige Theraponkerk : Zij zou gebouwd zijn, waar in de oudheid het Asclepion was. Men begon met de bouw in 1860. Het is een drieschepige basilica met neo klassieke elementen en Renaissance-invloeden. Er zijn waardevolle iconen. Naast de kerk staat een klein kerkje, maar heb niet kunnen achterhalen aan wie het gewijd is.
In het Noordelijk stadsdeel staat de grote Metropolieten-kerk en de residentie van de Metropoliet. Zij werd gebouwd aan het einde van de 16e eeuw en het begin van de 17e eeuw. Het is een drieschepige basiliek in kruisvorm. De iconostase van de kerk is één van de fraaiste werken van laat-Byzantijnse houtsnijkunst. Voor de ingang staat de klokketoren gebouwd van roodachtige gehouwen stenen uit Sarmousak.
Byzonder aan de toren is dat het een Gotische toren is.
Agios Georgos : een mooie kerk in het centrum (verboden te fotograferen)
Besluit :
Lesbos is rijk aan mooie kerken en Monasteria.
Spijtig genoeg hebben we ze niet allemaal kunnen bezoeken, maar toch wel de mooiste en belangrijkste.
Kris Biesbroeck
Heiligenleven
De heilige Cecilia

Cecilia was van Romeinse adel, maar had een groot geloof in Jezus Christus. Ze beloofde een maagd te blijven voor Christus en droeg altijd onder haar mooie kleren door haar ouders haar gegeven een haren short. Ze dwongen haar om Valeriaan te trouwen, een heidense man. Tijdens de feestelijkheden van het huwelijk, zat ze alleen in haar hart de psalmen te reciteren en muziek te maken voor de Heer. Ze trachtte die nacht haar man te overtuigen haar niet alleen te respecteren voor haar gelofte, maar ook om zelf het christendom te omarmen en zelf ook een dergelijke gelofte te maken. Ze werden bekroond door de engelen met rozen en lelies zodat iedereen hun geloof in Christus kon zien en ruiken. Valeriaan leidde op zijn beurt zijn broer Tibertius tot het geloof en liet zich dopen door bisschop Urban. Niet lang nadat zij werden gemarteld voor de beoefening van hun geloof in het openbaar. Op weg naar de dood bekeerde Maximus, de kapitein van de wacht, zich tot het geloof in Christus, en voegde zich bij hen in het martelaarschap. St.Cecilia begroef hen en zij predikte openlijk het geloof in Christus. Op één nacht leidde zij 400 heidenen ertoe om hun afgoden af te zweren en Christus te volgen. De beul liet drie maal het zwaard op haar nek vallen, maar het verwondde haar slechts. Ze overleed in de Heer drie dagen later. Zij en de anderen stierven rond het jaar 230. Ze wordt beschouwd als de patrones van de Kerkmuziek, en soms ook van het “zoete zingen”, alhoewel zij geen instrumenten bespeelde en geen hymnen schreef. Maar haar leven en haar daden werden ondersteund door muziek van de Psalmen in haar hart.
.
Epifanius van Salamina (? – 403), bisschop
Homilie nr 5 ; PG 43, 491.494.502
“Wees gegroet, vol van genade”

Epifanius van Salamis
Hoe zal ik het zeggen? Welke lofzang zou ik kunnen aanheffen voor de glorieuze en heilige Maagd? Zij overstijgt alle wezens, op God na. Van nature is zij mooier dan de cherubijnen, de serafijnen en het hele leger engelen. Noch de hemelse taal, noch die van de aarde, zelfs die van de engelen voldoet niet om haar te loven. Gelukzalige Maagd, zuivere duif, hemelse bruid…, tempel en troon van de Godheid! Christus, stralende zon aan de hemel en op aarde is van u. U bent de stralende wolk, die Christus neer laat dalen, Hij is de stralende bliksemschicht die de wereld verlicht.
Verheug u, vol van genade, hemelpoort; over u spreekt de schrijver van het Hooglied…, als hij uitroept: “Een besloten hof ben jij, een gesloten tuin, een verzegelde bron” (4,12)… Heilige moeder van God, onbevlekt schaap, u hebt het Lam op de wereld gezet, Christus, het Woord werd in u vlees… Wat een verbazingwekkend wonder in de hemel: een vrouw, bekleed met de zon (Ap 12,1), die het licht in haar armen draagt!… Wat een verbazingwekkend wonder in de hemelen: de Heer van de engelen is een klein kind van de Maagd geworden. De engelen beschuldigden Eva; nu vervullen ze Maria met glorie want zij heeft Eva uit haar val opgericht en heeft Adam die uit het paradijs werd verjaagd in de hemel laten binnengaan…
Immens is de genade die aan de heilige Maagd gegeven is. Daarom brengt Gabriel haar eerst deze begroeting: “Wees gegroet, vol van genade”, stralend als de hemel. “Wees gegroet, vol van genade”, Maagd met ontelbare deugden gesierd… “Wees gegroet, vol van genade”, u geeft de dorstigen te drinken aan de zoetheid van de eeuwige bron. Wees gegroet, onbevlekte Maagd, u hebt Christus die u vooraf gaat, gebaard. Wees gegroet, koninklijk purper; u hebt de koning der hemelen bekleed. Wees gegroet, verzegeld boek; u hebt aan de wereld het Woord te lezen gegeven, de Zoon van de Vader.
Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org